คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 421

เย่ฮวนเอ่อร์มองดูฝนที่ตกกระหน่ำอยู่ข้างนอก แบบนี้เธอจะกลับไปโรงเรียนยังไงดีล่ะ

เฉินเหมียวเหมี่ยวพูด "พี่ฮวนเอ่อร์ ฝนตกหนักขนาดนี้กลับไปไม่ปลอดภัย คืนนี้พี่ค้างที่นี่เถอะนะ"

แม่เฉินว่า "ใช่แล้ว ฮวนเอ่อร์ ค้างที่นี่เถอะ นอนห้องเดียวกับเหมียวเหมี่ยว"

แม่เฉินชอบเย่ฮวนเอ่อร์มาก แต่ในฐานะผู้ใหญ่ก็รู้จักกาลเทศะดี ไม่มีทางให้เย่ฮวนเอ่อร์กับเฉินจิ้นนอนด้วยกันแน่

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า "น้องเหมียวเหมี่ยว คืนนี้ขอรบกวนแล้วนะ"

เฉินเหมียวเหมี่ยวดีใจมาก จูงแขนเย่ฮวนเอ่อร์ไว้ "พี่ฮวนเอ่อร์ หนูจะพาไปห้องเอง"

เย่ฮวนเอ่อร์เข้าห้องของเฉินเหมียวเหมี่ยว เฉินเหมียวเหมี่ยวหยิบชุดนอนของตัวเองออกมา "พี่ฮวนเอ่อร์ ชุดนี้เป็นชุดใหม่ ให้พี่ใส่นะ"

เย่ฮวนเอ่อร์รับไว้ในมือ "ขอบใจนะเหมียวเหมี่ยว"

"พี่ฮวนเอ่อร์ ไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ"

ในบ้านนี้มีสามห้องนอน แต่ละห้องก็ไม่ใหญ่ ห้องหนึ่งของแม่เฉิน ห้องหนึ่งของเฉินจิ้น อีกห้องหนึ่งของเฉินเหมียวเหมี่ยว ห้องน้ำและที่อาบน้ำใช้ร่วมกัน

เย่ฮวนเอ่อร์กอดชุดนอนออกจากห้อง "ได้ งั้นพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ"

เย่ฮวนเอ่อร์ออกจากห้องพอดีเจอเฉินจิ้น เธอเรียกเขา "เฉินจิ้น ฝนข้างนอกตกหนัก คืนนี้ฉันคงต้องค้างที่นี่แล้วล่ะ วางใจได้ ฉันเรียบร้อยดี จะไม่ทำให้ลำบากหรอก"

เฉินจิ้นมองฝนที่ข้างนอก แล้วหันมามองเธอ "แล้วเธอจะนอนที่ไหน"

เย่ฮวนเอ่อร์กะพริบตาขี้เล่น "นอนกับนายไงล่ะ"

เฉินจิ้นชะงัก "......เย่ฮวนเอ่อร์!"

เขาเรียกชื่อเธอ

เย่ฮวนเอ่อร์ยกยิ้ม "แล้วนายจะถามทำไมล่ะ คิดว่าฉันจะนอนกับนายจริงๆ เหรอ ฉันนอนกับน้องเหมียวเหมี่ยวต่างหาก! ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ!"

เย่ฮวนเอ่อร์เข้าไปในห้องอาบน้ำ

เฉินจิ้นยืนอยู่ข้างนอก เขารู้ว่าเย่ฮวนเอ่อร์แกล้งหยอกเขา แต่เธอไม่รู้เหรอว่าหยอกแบบนี้กับผู้ชายน่ะอันตรายแค่ไหน

เย่ฮวนเอ่อร์ชี้มือไป "หนูอยู่ตรงนั้น น่ากลัวมาก! เฉินจิ้น ฉันกลัว!"

ทันใดนั้นหนูที่มุมห้องก็พุ่งออกมา ตรงไปทางเย่ฮวนเอ่อร์

เย่ฮวนเอ่อร์ตกใจจนกระโดดขึ้นมา โผเข้าหาเฉินจิ้น "เฉินจิ้น ช่วยฉันด้วย!"

ตอนเธอโถมเข้ามา เฉินจิ้นก็ยกแขนรับเธอโดยอัตโนมัติ เธอโถมเข้าหาเขา ขาเรียวงามทั้งสองข้างเกี่ยวรัดเอวเขาแน่น แขนสองข้างโอบคอเขาไว้แน่น

"เฉินจิ้น หนูมาแล้ว รีบไล่มันไปที!"

เฉินจิ้นได้แต่สูดกลิ่นหอมที่อบอวล รู้สึกถึงความลื่นมือ หนูวิ่งออกไปแล้ว เขากลืนน้ำลายอีกครั้ง เอ่ยเสียงแหบ "ไม่เป็นไรแล้ว หนูไปแล้ว"

"จริงเหรอ"

เย่ฮวนเอ่อร์ก้มมองพื้น ไม่เห็นหนูแล้วจริงๆ

แต่เธอกลับพบว่ามีเรื่องน่ากลัวกว่านั้นอีก ตอนนี้เธอเกาะเฉินจิ้นแน่นเหมือนปลาหมึกสองตัวเกี่ยวกันอยู่ ท่าทางของทั้งสองคนช่างล่อแหลมเหลือเกิน