คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 440

ฉือเจียวตกใจ รีบคว้ามือเขาไว้ “ซือหาน คุณจะไปไหน?”

ฮั่วซือหาน “ฉันจะกลับเข้าไป ฉือหว่านยังอยู่ข้างใน”

“ซือหาน คุณยังจะกลับไปช่วยฉือหว่านอีกเหรอ!”

ฮั่วซือหานดึงแขนของตัวเองออกจากมือของฉือเจียว “ฉันไม่มีทางทิ้งฉือหว่านไว้คนเดียวแน่”

พูดจบ ฮั่วซือหานก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไปทันที

ฉือเจียวพยายามรั้งเขาไว้ “ซือหาน ฉันเจ็บหัวใจมากเลย ฉันจะเป็นลมอยู่แล้ว ฉัน... ฉันจะเป็นลมจริงๆ นะ”

แต่ไม่ว่าเธอจะร้องเรียกยังไง ฮั่วซือหานก็ยังคงเดินกลับไป

เมื่อเขากลับเข้าไปในโกดัง ก็พบว่าเตาปาและพวกลูกน้องชุดดำต่างล้มกลิ้งอยู่กับพื้น ไม่มีร่องรอยของฉือหว่านเลย

ฮั่วซือหานรีบพุ่งเข้าไปคว้าคอเสื้อของเตาปา “ฉือหว่านอยู่ไหน?”

เตาปากุมตาไว้ ร้องโอดโอยแทบขาดใจ “เธอหนีไปแล้ว! ยัยผู้หญิงคนนี้ไม่รู้ว่าแอบแก้มัดตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วตอนที่พวกเราจะเข้าไปใกล้ เธอก็สาดยาใส่เราทันที โอย ตาฉัน... ตาฉันจะบอดอยู่แล้ว!”

เตาปากับพวกลูกน้องกำลังนอนดิ้นอยู่กับพื้น โดนยาของฉือหว่านเข้าไปเต็มๆ

ฮั่วซือหานรีบวิ่งเข้าไปข้างใน หน้าต่างของโกถังถูกเปิดออก ฉือหว่านหนีออกไปทางหน้าต่าง

ฮั่วซือหานควักมือถือออกมากดโทรทันที “จัดการที่นี่ให้เรียบร้อย แล้วก็หาตัวฉือหว่านให้เจอ!”

…………

ฮั่วซือหานพาฉือเจียวไปส่งที่โรงพยาบาล คุณนายใหญ่ฉือ หลี่หลัน และฉือถังมาถึงแล้ว หลี่หลันรีบจับมือฉือเจียวไว้ “เจียวเจียว ลูกไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

“แม่ หนูไม่เป็นไร”

“แล้วฉือหว่านล่ะ?”

ฉือเจียวกัดริมฝีปากด้วยความแค้น “ยัยฉือหว่านหนีไปได้เอง”

อะไรนะ?

ฉือหว่านหนีออกมาได้ด้วยตัวเอง ระหว่างทางกลับเธอก็เจอเซียวอี้ที่กำลังมาตามหาเธอพอดี

เซียวอี้รีบเข้าไปหาเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “หวานหว่าน เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ฉือหว่านวางมือไว้บนหน้าท้องแบนราบของตัวเอง ใบหน้าซีดเผือด ส่ายหัวเบาๆ “ศิษย์พี่ ฉันไม่เป็นไร”

“เธอจับท้องไว้ทำไม ท้องเธอเป็นอะไร?”

ฉือหว่านอยากจะตอบ แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ดวงตาก็มืดลงแล้วหมดสติไปทันที

“หวานหว่าน! หวานหว่าน เธอเป็นอะไรไป!” เซียวอี้รีบอุ้มฉือหว่านในท่าอุ้มเจ้าสาว พากลับไปที่คฤหาสน์ของเขาทันที

ฉือหว่านลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงใหญ่ในห้องของคฤหาสน์ เซียวอี้นั่งอยู่ข้างเตียง “หวานหว่าน เธอตั้งท้องนะ เธอมีอาการกระทบกระเทือน ต้องพักผ่อนให้มากๆ”

ฉือหว่านค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง เธอเป็นหมอ แน่นอนว่าเธอรู้ว่าตัวเองมีอาการกระทบกระเทือนถึงครรภ์

เธอวางมือลงบนหน้าท้องเล็กๆ ของตัวเอง... ลูกยังอยู่