คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 486

แขนของเขารัดรอบเอวของเธอ กดทับลงบนหน้าท้อง ฉือหว่านรู้สึกไม่สบายตัวอยู่แล้ว เธอรีบใช้มือทุบเขา “ปล่อยฉัน คุณทำให้ท้องฉันเจ็บ!”

พอได้ยินว่าเธอเจ็บหน้าท้อง ฮั่วซือหานชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงเลื่อนมือขึ้น ไม่แตะที่หน้าท้องอีก เขากดร่างเธอลงบนโซฟานุ่ม

ฉือหว่านพยายามจะลุกขึ้น แต่ฮั่วซือหานกดตัวลงมาทับไว้ แล้วเอื้อมมือฉีกคอเสื้อเธอออก

เสียงฉีกผ้าดังขึ้น คอเสื้อถูกฉีกจนเปิดเผยไหล่ ฉือหว่านรู้สึกเย็นวาบ รีบร้องออกมา

ฮั่วซือหานโน้มตัวลงจูบที่ลำคอของเธอ “ทำไมเซียวอี้ทำได้ แต่ฉันทำไม่ได้ ฉือหว่าน ทำไมเธอถึงต้องทำแบบนี้กับฉัน”

คำพูดนี้ควรเป็นเธอที่ถามเขามากกว่า ทำไมเขาถึงทำกับเธอแบบนี้

ทำไมเขาถึงอยู่กับฉือเจียวได้ แต่เธอกลับคบกับเซียวอี้ไม่ได้ นี่มันตรรกะอะไรกัน

เขามีสิทธิ์อะไรที่จะอยู่ข้างฉือเจียว แล้วกลับมาบุกรุกบ้านของเธอ ทำร้ายเธอแบบนี้

เขาคิดว่าเธอเป็นอะไร?

ฉือหว่านดิ้นสุดแรง “ฮั่วซือหาน ปล่อยฉัน! อย่ามาแตะต้องฉัน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!”

ฮั่วซือหานขณะกำลังฉีกเสื้อผ้าเธอ มืออีกข้างก็เริ่มปลดเข็มขัดที่เอวของตัวเอง “ฉือหว่าน ฉันจะนอนกับเธอ ต้องช่วยเซียวอี้ไม่ใช่เหรอ? เธออยากให้เขาลำบากน้อยลงใช่ไหม งั้นก็แค่ยอมนอนกับฉัน”

เขาแยกขาของเธอออก

ดวงตาของฉือหว่านแดงจัด เธอรู้สึกไม่สบายตัว ปวดท้องอย่างหนัก

“ฮั่วซือหาน ฉันเจ็บท้องมาก คุณทำให้ฉันเจ็บ อย่าทำให้ฉันต้องเสียใจที่เคยรักคุณ!”

คำพูดนั้นทำให้ร่างของฮั่วซือหานชะงัก ท่าทางที่บ้าคลั่งของเขาก็หยุดลงในทันที

เขาก้มมองผู้หญิงตรงหน้า ฉือหว่านร้องไห้ น้ำตาใสเกาะเต็มใบหน้าเล็กๆ ขนาดเท่าฝ่ามือของเธอ

ตอนนี้เสื้อผ้าเธอไม่เรียบร้อย ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ร้องไห้เหมือนดอกไม้ในสายฝน

ฮั่วซือหานเองก็วุ่นวายไปหมด เมื่อครู่เขาสูญเสียสติ ตอนนี้เพิ่งค่อยๆ ได้สติกลับมา

เขาฮั่วซือหานกลายเป็นคนที่ต้องใช้กำลังบังคับผู้หญิงไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ฉือหว่านวางมือลงบนหน้าท้องเรียบแบนของตัวเอง “ลูกจ๋า ผู้ชายคนนั้นคือพ่อของหนูนะ”

“แต่เราไม่เอาพ่อแล้ว ดีไหมจ๊ะ?”

ฮั่วซือหานเดินออกจากห้องของฉือหว่าน เขาพิงแผ่นหลังกับกำแพงเย็นเฉียบ หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง

ผู้หญิงที่ชื่อฉือหว่าน ทำให้หัวใจของเขาสับสนไปหมด

เขาไม่รู้ว่าควรทำยังไงกับเธอดี

ขณะนั้นเอง ฉือเจียวแอบยืนอยู่ตรงมุมหนึ่ง เมื่อครู่เธอแอบตามฮั่วซือหานกลับมา ตอนนี้เห็นเขาเดินออกมาด้วยตาแดงๆ ก็รู้ได้ทันทีว่าเขากับฉือหว่านต้องทะเลาะกัน

ฉือเจียวแสยะยิ้มอย่างพอใจ คนที่ขวางทางเธอ ไม่มีใครจบดีทั้งนั้น

เธอจะถีบทุกคนที่ขวางทางเธอ

ฉือหว่าน การตั้งครรภ์เป็นโชคดีของเธอก็จริง แต่ก็เป็นเคราะห์ของเธอเหมือนกัน เพราะนี่มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น!