คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 488

ฉือเจียววางสายโทรศัพท์ลง ขณะนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำแฝงเสน่ห์ของฮั่วซือหานก็ดังขึ้น “เธอยืนอยู่หน้าประตูทำอะไร”

ฮั่วซือหานเดินออกมาจากห้องทำงาน ในมือถือแฟ้มเอกสารอยู่ เลขาจ้าวเดินตามอยู่ด้านหลัง

ฉือเจียวยิ้มทันที “เปล่าหรอก ซือหาน คุณทำงานต่อเถอะ”

ฮั่วซือหานมองฉือเจียวอย่างสงสัย

ฉือเจียวรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาทันที เธอกลัวว่าฮั่วซือหานจะจับพิรุธอะไรได้ เพราะนิสัยของเขานั้นเฉียบคมมาก แค่ผิดปกตินิดเดียวก็อาจถูกจับได้แล้ว

ขณะนั้น เลขาจ้าวยื่นแฟ้มมา “ประธานครับ สัญญาฉบับนี้ยังมีบางจุดที่ต้องแก้ไขครับ”

ฮั่วซือหานจึงละสายตาจากฉือเจียว “ไปคุยกันในห้องทำงาน”

เขาพาเลขาจ้าวกลับเข้าไปในห้องเพื่อจัดการเอกสารด่วน

ฉือเจียวถึงได้โล่งอก เธอยิ้มอย่างพอใจ ต่อจากนี้เธอไม่ต้องทำอะไรอีกแล้ว แค่รอฟังข่าวดีก็พอ

คืนนี้ เด็กในท้องของฉือหว่านจะถูกจัดการ

จะไม่มีใครมาข่มขู่เธอได้อีก!

...

ฉือหว่านกำลังขับรถไปยังอพาร์ตเมนต์ของซูเสี่ยวฝู ขณะนั้น เย่ฮวนเอ่อร์โทรเข้ามา “ฮัลโหล หวานหว่าน เมื่อกี้ฉันโทรหาพี่เสี่ยวฝูแต่ติดต่อไม่ได้เลย?”

เย่ฮวนเอ่อร์ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซูเสี่ยวฝู

“ฮวนเอ่อร์ ฟังฉันนะ เสี่ยวฝูเกิดเรื่องแล้ว เสี่ยวฝูโดนจับตัวไป!”

“อะไรนะ?” เย่ฮวนเอ่อร์ตกใจ “หวานหว่าน ใครจับพี่เสี่ยวฝูไป?”

“ฮั่วซือหาน!”

เย่ฮวนเอ่อร์หอบหายใจแรง “ประธานฮั่วเหรอ? เขาจับพี่เสี่ยวฝูไปทำไม?”

“ฮั่วซือหานอยากบีบบังคับให้ฉันผ่าตัดหัวใจให้ฉือเจียว ตอนนี้เขาอยู่ข้างฉือเจียวและทำได้ทุกอย่าง เขาไม่มีขีดจำกัดอะไรอีกแล้ว”

เย่ฮวนเอ่อร์ถึงกับพูดไม่ออก

“ฮวนเอ่อร์ ฉันบอกเรื่องนี้กับเธอเพราะอยากให้เธอระวังตัวไว้ ฉันกลัวว่าคนต่อไปที่เขาจะเล่นงานคือตัวเธอ!”

พอเห็นฉือหว่าน ซูเสี่ยวฝูก็รีบส่ายหน้า พยายามส่งสัญญาณให้เธออย่าเข้าไปใกล้

แต่ฉือหว่านไม่มีทางจะทิ้งเพื่อนไปได้ ขณะนั้นซูเสี่ยวฝูอ้าปากกัดเข้าที่มือของชายชุดดำอย่างแรง

ซี๊ด

ชายคนนั้นร้องด้วยความเจ็บ รีบปล่อยมือจากปากของซูเสี่ยวฝู

ซูเสี่ยวฝูตะโกนสุดเสียง “หวานหว่าน หนีไปเร็ว จุดประสงค์ของพวกมันคือเธอ ระวังข้างหลัง!”

ฉือหว่านรีบหันหลังกลับ ก็เห็นชายชุดดำอีกคนอยู่ด้านหลัง

ในมือของเขาถือไม้กระบอง ตอนที่ฉือหว่านเบิกตากว้าง เขาก็ฟาดไม้ลงมาที่ต้นคอของเธอทันที

ฉือหว่านรู้สึกเจ็บแล่นขึ้นที่ต้นคอ และโลกทั้งใบก็มืดดับลง

ร่างของฉือหว่านล้มลงบนพื้น

ในความมืดสลัวนั้น เธอได้ยินเสียงกรีดร้องของซูเสี่ยวฝูดังลั่น “หวานหว่าน! พวกแกเป็นใคร! จะพาหวานหว่านไปไหน! หวานหว่าน!”