คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 501

ฮั่วซือหานขมวดคิ้วแน่นเป็นสามริ้ว บนใบหน้าหล่อเหลา เขาปฏิเสธเสียงหนักแน่น “ไม่น่าจะเป็นฉือเจียว”

คุณนายใหญ่ฮั่วแค่นเสียงเย็น “แกไว้ใจเธอขนาดนั้นเลย?”

“ไม่ใช่เพราะผมไว้ใจเธอ แต่เพราะเธอไม่มีเหตุผลจะทำแบบนั้น! เด็กในท้องฉือหว่านเป็นของเซียวอี้ ฉือเจียวกับเซียวอี้ก็ไม่เคยมีปัญหาอะไรกัน แล้วเธอจะลำบากวุ่นวายขนาดนี้เพื่อเอาเด็กของเซียวอี้ออกทำไม? ไม่คิดว่ามันไม่สมเหตุสมผลเหรอ?”

คุณนายใหญ่ฮั่วมองเขานิ่งๆ “ใช่ มันไม่สมเหตุสมผลที่ฉือเจียวจะอยากทำร้ายลูกของเซียวอี้… เว้นแต่ เด็กในท้องหวานหว่านไม่ใช่ของเซียวอี้ ใช่ไหมล่ะ?”

คำถามสวนกลับนั้นทำให้ฮั่วซือหานชะงัก เขามองคุณย่าและเย่ฮวนเอ่อร์ “พวกคุณกำลังจะพูดอะไร?”

คุณนายใหญ่ฮั่วกับเย่ฮวนเอ่อร์รู้ดีว่า ฮั่วซือหานเข้าใจผิดเรื่องเด็กในท้องฉือหว่านมาตลอด เขาคิดว่ามันไม่ใช่ลูกของเขา

แต่ตอนนี้ พวกเธอจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว ปล่อยให้เขาใช้สติและหัวใจไปตามหาความจริงเอง!

“เราไม่พูดอะไรทั้งนั้น ความจริงจะพูดแทนทุกอย่าง ซือหาน ตอนนี้แกไปสอบปากคำพวกคนร้ายเถอะ ฟังจากปากพวกเขาเองว่าใครเป็นคนบงการ ถ้าคนบงการคือฉือเจียว แกก็ควรถามตัวเองใหม่ว่าเด็กในท้องหวานหว่านเป็นของใครกันแน่”

พูดจบ คุณนายใหญ่ฮั่วกับเย่ฮวนเอ่อร์ก็กลับเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย

ฮั่วซือหานยืนแข็งอยู่หน้าห้อง เขาฉลาดขนาดนั้น ฟังแค่นี้ก็รู้แล้วว่าคุณนายใหญ่ฮั่วกับเย่ฮวนเอ่อร์ทั้งสองคนกำลังพูดเป็นนัยว่า เด็กในท้องฉือหว่านเป็นลูกของเขา แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง?

เขาเห็นใบรายงานการตั้งครรภ์ด้วยตาตัวเอง เวลามันไม่ตรงกันเลย

ท่านหลินเดินเข้ามา มองหน้าเขาแล้วพูดเสียงนิ่ง “ซือหาน แกฉลาดขนาดนี้ ทำไมเรื่องความรักถึงโง่ได้ขนาดนี้?”

อู๋กังสะดุ้งสุดตัว สีหน้าเปลี่ยนทันที “ประธานฮั่ว! อย่าทำอะไรลูกผม! เด็กมันไม่รู้เรื่อง อย่าทำร้ายเธอ!”

ฮั่วซือหานหยิบแฟ้มอีกใบขึ้นมา “หวังป๋อ หมอปริญญาเอก เคยเป็นหัวหน้าแผนกในโรงพยาบาลสามดาว แต่แอบรับเงินใต้โต๊ะ ทำงานผิดกฎหมาย ถ้าเรื่องนี้หลุดไป ชีวิตคุณพังแน่!”

หมอหวังป๋อหน้าซีดเผือด ทรุดลงกับพื้นแล้วคุกเข่าก้มกราบทันที “ประธานฮั่ว! ไว้ชีวิตผมด้วยเถอะครับ! ผมแค่หลงผิดชั่วขณะ ผมไม่คิดว่าจะเกี่ยวพันกับคุณเลย ผมขอโทษจริงๆ!”

ฮั่วซือหานกวาดสายตาเย็นเยียบผ่านหน้าพวกเขาทีละคน ก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆ พร้อมน้ำเสียงเย็นชา “แฟ้มข้อมูลของพวกแกทุกคนอยู่ในมือฉัน จุดอ่อนก็อยู่ในนี้หมด ฉันไม่ใช่นักบุญ ใครทำอะไรก็ต้องรับผิดชอบกันเอง ฉันจะให้โอกาสพวกแกแค่ครั้งเดียว ใครพูดชื่อคนบงการออกมาก่อน ฉันจะไว้ชีวิตคนนั้น”

ฮั่วซือหานเน้นอีกครั้ง “จำไว้ โอกาสมีแค่ครั้งเดียว และจะให้แค่คนเดียวเท่านั้น!”