คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 525

ฉือไห่ผิงโทรออก ส่วนหลี่หลันยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ

ลูกสาวของเธอ ในที่สุดก็มาถึงจุดที่กำลังจะทะยานขึ้นสู่ฟ้าแล้ว

หลี่หลันเดินออกไป คุณนายใหญ่ฉือ ฉือถัง ฉือเหว่ยเย่ และหนีหงต่างก็มองเธอด้วยความตื่นเต้น คุณนายใหญ่ฉือถามว่า “ไห่ผิงตัดสินใจแล้วหรือยัง?”

หลี่หลันพยักหน้า “เรียบร้อยแล้ว เขากำลังโทรอยู่”

คุณนายใหญ่ฉือตื่นเต้นจนเอาไม้เท้าทุบลงกับพื้น “ดี! ดีมาก!”

ฉือถังยังคงงุนงง “คุณย่า พวกคุณโทรหาใครกันแน่?”

“ถังถัง ไม่ต้องรู้รายละเอียดหรอก รู้แค่ว่าคนใหญ่คนโตจากเมืองตี้ตูจะมาถึงไห่เฉิง เตรียมตัวต้อนรับเขาก็พอ!”

ฉือถังมองดูคุณนายใหญ่ฉือกับหลี่หลัน ตอนนี้ทั้งสองคนมีแววตาเปล่งประกาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวัง แม้เธอจะไม่รู้ว่าคนใหญ่คนโตจากเมืองตี้ตูคือใคร แต่ก็อดรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วยไม่ได้

เธอมีลางสังหรณ์ว่า คนผู้นี้จะเปลี่ยนชะตากรรมของตระกูลฉือได้แน่นอน

แม้แต่ฮั่วซือหานกับฉือหว่านก็อาจหยุดเขาไม่ได้

“งั้นพวกเราไม่ต้องไปช่วยฉือเจียวแล้วเหรอ?” ฉือถังถาม

หลี่หลันยิ้ม “ไม่ต้องห่วงแล้ว เพราะคนจากเมืองตี้ตูจะมาช่วยเอง เราไม่ต้องทำอะไรแล้ว”

...

ฉือหว่านกลับมาที่อพาร์ตเมนต์ของตัวเอง เซียวอี้พูดว่า “หวานหว่าน มิน่าล่ะถึงมาหาฮั่วซือหานที่ไห่เฉิง ที่แท้พวกเธอยังมีเรื่องราวระหว่างกันอยู่ น่าเสียดายที่ฮั่วซือหานจำคนผิด ผ่านไปตั้งกี่ปี เขากลับเลี้ยงฉือเจียวไว้ข้างกายมาตลอด”

เย่ฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูก็กลับมาด้วย ซูเสี่ยวฝูบ่นว่า “ฉันว่าฮั่วซือหานนี่มันทั้งตาบอดทั้งใจบอด หวานหว่านแต่งกับเขามาตั้งนาน เขากลับเอนเอียงไปหาฉือเจียว ทำร้ายหวานหว่านของฉันซะขนาดนั้น หวานหว่าน เธออย่ายกโทษให้เขาง่ายๆ นะ”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “หวานหว่านถูกคนของฉือเจียวมัดขึ้นไปบนเตียงผ่าตัด เกือบจะลงมาไม่ได้ ตอนนั้นทั้งหวานหว่านกับลูกในท้องอันตรายแค่ไหน ฮั่วซือหานไม่รู้หัวรู้หางจริงๆ”

แม้ว่าฮั่วซือหานจะเป็นลูกพี่ลูกน้องของเย่ฮวนเอ่อร์ แต่เย่ฮวนเอ่อร์ก็ไม่มีทางเข้าข้างฮั่วซือหานแน่นอน

ขณะนั้น “ติ๊งต่อง” เสียงกดออดดังขึ้น

แต่เย่ฮวนเอ่อร์กั้นประตูไว้ “ประธานฮั่ว คุณมาหาหวานหว่านทำไม? ไปหาฉือเจียวสิ ตอนนี้หัวใจเธอไม่ดี ต้องการคุณคอยดูแลอยู่!”

ฮั่วซือหานได้ยินน้ำเสียงเสียดแทงของเย่ฮวนเอ่อร์ชัดเจน แต่เขาก็รู้ว่านี่เป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับ ใครใช้ให้เขาจำคนผิดเองล่ะ

ตอนนี้เขาแค่อยากเจอฉือหว่าน มีเรื่องมากมายอยากพูดกับเธอ

“ฉันอยากเจอหวานหว่าน ถอยไป อย่าขวางประตู”

เย่ฮวนเอ่อร์ยังคงยืนขวางอยู่ “ประธานฮั่ว ที่นี่คือบ้านของหวานหว่าน คุณอยากเจอหวานหว่านก็ต้องดูด้วยว่าหวานหว่านอยากเจอคุณหรือเปล่า”

ฮั่วซือหานกำหมัดทั้งสองข้างแน่นที่ข้างลำตัว “ก็ได้ งั้นเธอเข้าไปถามที ฉันอยากเจอเธอ”

“ประธานฮั่ว งั้นคุณรอแป๊บหนึ่งนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ปิดประตูอพาร์ตเมนต์ เดินกลับเข้าไปในห้องนั่งเล่น ซูเสี่ยวฝูถามว่า “ฮวนเอ่อร์ ใครน่ะ ประธานฮั่วใช่ไหม?”

เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “ใช่ หวานหว่าน ประธานฮั่วมา เขาบอกว่าอยากเจอเธอน่ะ”