คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 528

ฉือหว่านถอยหลบเปิดประตู “เข้ามาสิ”

ฮั่วซือหานเดินเข้ามาข้างใน

ทั้งสองคนยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น ฉือหว่านถามขึ้น “ประธานฮั่ว คุณมาหาฉันมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

คำว่า “ประธานฮั่ว” ได้เว้นระยะห่างอย่างชัดเจน ปิดกั้นเขาไว้ราวกับห่างไกลกันคนละโลก

ฮั่วซือหานเดินเข้ามาใกล้ “หวานหว่าน เธอเลิกเย็นชากับฉันไม่ได้เหรอ? ตลอดหลายปีที่ผ่านมา​ ฉันไม่รู้เลยว่านั่นคือเธอ ฉันตามหาเธอมาตลอด”

ฉือหว่านพยักหน้า “ฉันรู้ ฉันรู้หมดแล้ว”

ฮั่วซือหานจับไหล่ของเธอไว้ “หวานหว่าน ขอโอกาสฉันอีกสักครั้งได้ไหม? เราพลาดกันมาหลายปีแล้ว ฉันไม่อยากพลาดจากเธออีก”

ฉือหว่านยกมือดันเขาออก “ฮั่วซือหาน มันสายไปแล้ว! ที่จริงในใจฉันเคยให้โอกาสคุณหลายครั้งแล้ว ตอนที่เราหย่ากัน ฉันก็ให้โอกาสคุณ ตอนที่ฉันกับฉือเจียวถูกลักพาตัวพร้อมกัน ฉันก็ให้โอกาสคุณ ตอนที่ฉันถูกมัดไว้กับเตียงผ่าตัดแท้ง ฉันก็หวังว่าคุณจะมาทัน... แต่ว่า ทุกครั้งที่ฉันต้องการคุณ คุณกลับผลักไสฉันอย่างไม่ลังเล ครั้งแล้วครั้งเล่า จนในที่สุด ฉันก็ชินกับชีวิตที่ไม่มีคุณ ฉันไม่ต้องการคุณอีกแล้ว”

ฮั่วซือหานรู้สึกราวกับมีมือใหญ่มาบีบหัวใจของเขา บีบแน่นจนหายใจไม่ออก “หวานหว่าน... ขอโทษ ขอโทษจริงๆ...”

คำพูดนับพันแสนถูกรวมไว้ในคำว่า “ขอโทษ” เพียงคำเดียว

“หวานหว่าน ฉันเคยสัญญาว่าจะพาเธอไปจากที่นี่ ให้เธอมีบ้านที่อบอุ่น

แต่สุดท้ายฉันกลับผิดคำพูด ฉันทิ้งเธอไว้คนเดียวในชนบท ให้อยู่ลำพังนานแสนนาน”

“ตอนที่ฉันเป็นเจ้าชายนิทรา เธออยู่เคียงข้างฉัน แต่ฉันกลับจำเธอไม่ได้ แถมยังทำร้ายเธอเพราะฉือเจียว ฉันทำให้เธอผิดหวัง หวานหว่าน...ฉันรู้ทุกอย่าง”

เขาอยากอยู่กับเธอ ไม่อยากแยกจากอีกแล้ว

อ้อมกอดนี้ ล่าช้าเกินไปหลายปี

น้ำตาของฉือหว่านร่วงลงมา ฮั่วซือหานคือผู้ชายที่เธอรักอย่างสุดหัวใจ เธอรักเขามากจริงๆ อ้อมกอดนี้ เขาไม่เคยรู้เลยว่าเธอเคยโหยหาเพียงใด

เธอก็รู้ ว่าไม่ใช่ความผิดของเขาทั้งหมด อย่างน้อย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยลืมเธอ เขาทุ่มเททั้งความรักและการปกป้องให้ฉือเจียว ซึ่งทั้งหมดนั้น จริงๆ แล้วก็คือเขาตั้งใจให้กับเธอ

แต่...

ฉือหว่านยิ้มบางในน้ำตา “ฮั่วซือหาน สายไปแล้ว ทุกอย่างมันสายไปแล้ว”