คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 530

เขาพูดว่าเธอเป็นแค่เงาของฉือหว่าน

ที่จริงฉือเจียวรู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่เธอไม่เคยยอมรับ “ฉันต่างหากคือผู้หญิงที่ฟ้าประทานมาให้ ฉือหว่านก็แค่หญิงชั้นต่ำจากชนบท เธอมีสิทธิ์อะไรมาเทียบกับฉัน!”

ดวงตาฮั่วซือหานเย็นยะเยือก “ใครอนุญาตให้เธอด่าฉือหว่าน?”

บอดี้การ์ดในชุดดำเดินเข้ามา ตบหน้าฉือเจียวอย่างแรงฉาดหนึ่ง

เพี๊ยะ

หน้าฉือเจียวสะบัดไปทันที

แต่ฝ่ามือยังไม่หยุด เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! ตบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฟาดลงบนใบหน้าทั้งสองข้างของฉือเจียวอย่างแรง

ไม่นาน แก้มของฉือเจียวก็แดงบวมทั้งสองข้าง ริมฝีปากแตกมีเลือดซึมออกมา

“หยุดตีได้แล้ว! เจ็บมาก!” ฉือเจียวร้องขอความเมตตาแทบขาดใจ

ฮั่วซือหานโบกมือ บอดี้การ์ดจึงหยุดลง และถอยกลับไปยืนข้างหลัง

ขาของฉือเจียวอ่อนแรง ทรุดลงนั่งกับพื้นทันที

ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ฉือเจียวได้รับการเลี้ยงดูแบบตามใจ ไม่เคยถูกใครตบหน้าแบบนี้ ตอนนี้หูเธออื้อ ใบหน้าชาไปหมด แม้แต่ฟันก็รู้สึกเหมือนจะหลุด

ฮั่วซือหานมองเธอด้วยสายตาเย็นชาราวน้ำแข็ง “ต่อไปนี้ ฉันไม่อยากได้ยินคำดูถูกฉือหว่านจากปากเธออีก วันนี้แค่สั่งสอนเล็กน้อย!”

ฉือเจียวมองฮั่วซือหาน เขานั่งบนเก้าอี้ในชุดสูทดำเต็มยศอย่างสง่างาม แผ่รังสีอำนาจที่ไร้ความปรานี

ดวงตาของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยความอำมหิตและความเย็นชา สายตาแบบนั้นทำให้ฉือเจียวเย็นวาบไปทั้งกระดูก รู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น

ฉือเจียวรีบคว้ากางเกงเขาไว้ “ซือหาน อย่าไปเลย ขอร้องล่ะ ขอฉันกินยาเถอะ เอายาให้ฉันที!”

ฮั่วซือหานไม่หันกลับมา เสียงของเขาเย็นเฉียบ “ตั้งแต่เธอสวมรอยเป็นฉือหว่านและมายุ่งกับฉัน เธอก็ควรรู้ไว้แล้วว่าต้องเจอกับผลลัพธ์แบบไหน! ปล่อยให้เธอเจ็บจนตายแบบนี้ยังถือว่าฉันเมตตาสุดๆ แล้ว เธอรู้ไหมว่าฉันกับฉือหว่านพลาดกันไปแค่ไหนตลอดหลายปีที่ผ่านมา!”

น้ำตาของฉือเจียวไหลพราก เธอรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในนรก และฮั่วซือหานก็คือซาตานผู้ควบคุมชะตากรรมของเธอ

“ซือหาน ได้โปรดเถอะ ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่กล้าอีกแล้ว!”

ฮั่วซือหาน “ถ้าคำขอโทษใช้ได้จริง แล้วจะมีตำรวจไว้ทำไม? ฉือเจียว เธอกำลังชดใช้ผลจากสิ่งที่เธอก่อไว้!”

“ไม่! พ่อแม่ฉันต้องช่วยฉัน พวกเขาจะไม่ปล่อยให้ฉันตายแน่!”

ฮั่วซือหานหัวเราะเยาะ “ไม่ต้องรีบร้อนหรอก ฉันจะลากตระกูลฉือทั้งหมดไปตายพร้อมเธอ ไม่มีใครหนีรอดได้แม้แต่คนเดียว!”