คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 549

เมื่อได้ยินชื่อ “ฉือหว่าน” ฮั่วซือหานก็รู้สึกแน่นที่อก “แม่ครับ”

คุณนายฮั่ว “ซือหาน ก่อนหน้านี้แม่ก็เคยบอกลูกไปแล้ว ผู้หญิงที่อยู่รอบตัวลูก แม่จะมองข้ามได้ แต่ลูกอย่ารู้สึกผูกพันเด็ดขาด ครั้งนี้ลุงลี่ของลูกถึงกับโทรมาบอกเอง ว่าลูกจะไม่แต่งงานกับคุณหนูตระกูลลี่เพราะผู้หญิงคนนี้ที่ชื่อฉือหว่าน เรื่องนี้จริงหรือเปล่า?”

ฮั่วซือหานตอบตรงๆ “จริงครับ ฉือหว่านคือคนที่ผมรัก ผมจะไม่แต่งงานกับใครคนอื่น”

“เหลวไหล!” คุณนายฮั่วตวาดเสียงเข้ม “ซือหาน แม่ว่าลูกถูกฉือหว่านล่อลวงเข้าแล้ว การแต่งงานของตระกูลฮั่วกับตระกูลลี่ต้องดำเนินต่อไป ตอนนี้คุณหนูตระกูลลี่ก็กลับมาแล้ว ลูกเตรียมตัวไว้ให้ดี รีบแต่งงานกับเธอโดยเร็ว”

ฮั่วซือหานขมวดคิ้วดกเข้ม “แม่ครับ...”

“ซือหาน แม่เตรียมเครื่องบินส่วนตัวไว้แล้ว พรุ่งนี้แม่จะไปที่ไห่เฉิง”

พูดจบ “ตู๊ดๆ” สองเสียงดังขึ้น คุณนายฮั่วตัดสายไปทันที

คุณนายฮั่วกำลังจะมา

ฮั่วซือหานยืนอยู่ข้างนอกสักพัก แล้วจึงขึ้นรถหรู เขาสตาร์ตรถ “หวานหว่าน เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้าน”

ฉือหว่านพยักหน้า “ค่ะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ถามขึ้น “ประธานฮั่ว เมื่อกี้คุณนายฮั่วโทรมาพูดอะไรเหรอคะ?”

ฮั่วซือหานเงยตาขึ้น หลุบตามองผ่านกระจกมองหลังไปด้านหลัง บังเอิญสบเข้ากับดวงตากลมใสของฉือหว่านที่ก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน

เมื่อสายตาทั้งคู่ประสานกัน ฮั่วซือหานจึงพูดว่า “แม่ของฉันจะมาไห่เฉิงพรุ่งนี้”

ส่วนจะมาทำอะไร ฮั่วซือหานไม่ได้พูด

เย่ฮวนเอ่อร์ตกใจ “คุณนายฮั่วจะมาไห่เฉิงจริงเหรอคะ? ตลอดหลายปีมานี้ คุณนายฮั่วนั่งรถเข็น ไม่ชอบสุงสิงกับใคร อยู่แต่ในบ้าน คุณนายฮั่วจะมาไห่เฉิงนี่น่ะเหรอ”

เย่ฮวนเอ่อร์หันไปมองฮั่วซือหาน “ประธานฮั่ว คุณอยู่ที่ไห่เฉิงมานานแล้ว น่าจะได้เวลากลับเมืองตี้ตูแล้วใช่ไหมคะ”

ฮั่วซือหานเม้มริมฝีปากบาง ไม่ได้พูดอะไร

ฮั่วซือหานมองดูมือของเซียวอี้ที่โอบไหล่ฉือหว่าน มือใหญ่ที่ห้อยอยู่ข้างตัวก็ค่อยๆ กำแน่นขึ้น

ฉือหว่านผ่อนคลายร่างกาย พิงศีรษะลงกับอกของเซียวอี้ “เซียวอี้ เรากลับบ้านกันเถอะ”

เซียวอี้หันไปมองฮั่วซือหาน “ประธานฮั่ว ขอบคุณที่พาหวานหว่านกลับบ้าน พวกเราขอตัวก่อนนะครับ ลาก่อน”

เซียวอี้โอบฉือหว่านเดินจากไป

ฮั่วซือหานยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว ภาพที่ฉือหว่านแสดงความสนิทสนมกับเซียวอี้เมื่อครู่นี้ เขาเห็นหมดทุกอย่าง

แม้ว่าเขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจะกลับไปหาฉือหว่าน แต่ฉือหว่านก็ไม่ใช่ของเขาอีกต่อไปแล้ว

เย่ฮวนเอ่อร์ยืนอยู่ข้างๆ ฮั่วซือหาน เอ่ยขึ้นอย่างเศร้าใจ “พี่เธอเห็นไหมล่ะ พี่ทำร้ายหวานหว่านมากเกินไป หวานหว่านไปอยู่กับคนอื่นแล้วนะ”

ฉือหว่านเดินจากไปพร้อมกับเซียวอี้ แม้จะเดินไปไกลแล้ว แต่ฉือหว่านก็ยังรู้สึกได้ว่าฮั่วซือหานที่อยู่ข้างหลัง ยังคงจ้องมองเธออยู่ตลอด