คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 559

หลี่หลันตั้งใจจะตบหน้าฉือหว่านให้แรงที่สุด

แต่ฝ่ามือนั้นยังไม่ทันฟาดลง ก็ถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งคว้าข้อมือไว้แน่น หยุดการกระทำของเธอไว้ทันที

หลี่หลันเงยหน้าขึ้น ก็เห็นว่าคนที่ปรากฏตัวคือ ลี่มั่วเฉียน

ลี่มั่วเฉียนยืนขวางหน้าเธอและฉือหว่าน แทนที่ฝ่ามือของหลี่หลันจะฟาดโดนใบหน้าฉือหว่าน กลับถูกชายคนนี้สกัดเอาไว้

สีหน้าของหลี่หลันเปลี่ยนไปทันที เธอไม่คิดเลยว่าลี่มั่วเฉียนจะปกป้องฉือหว่าน

ตามที่เธอรู้ ลี่มั่วเฉียนแทบไม่มีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับฉือหว่าน และตอนนี้ฉือเจียวก็เป็นลูกสาวของลี่มั่วเฉียนแท้ๆ ฉือเจียวนอนป่วยไม่รู้สึกตัวอยู่ คิดตามเหตุผลแล้ว ลี่มั่วเฉียนไม่น่าจะมาเข้าข้างฉือหว่านได้

หลี่หลันรู้สึกหงุดหงิดใจอย่างแรง “ประธานลี่ ฉือหว่านคนนี้ถึงกับกล้าลงมือวางยาพิษเจียวเจียว ทำให้เธอยังไม่ฟื้นตัวจนตอนนี้ ฉันก็แค่อยากสั่งสอนเธอเล็กน้อยเท่านั้น”

คุณนายใหญ่ฉือรีบพูดเสริม “ใช่ค่ะ ประธานลี่ ฉือหว่านถึงกับกล้าลงมือกับเจียวเจียว ถ้าไม่ได้รีบพาไปหาหมอ ป่านนี้เจียวเจียวคงอันตรายถึงชีวิตแล้ว ต้องจัดการให้เข็ดหลาบจริงๆ ค่ะ!”

ฉือหว่านมองแผ่นหลังของลี่มั่วเฉียนที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้าเขา เขาตัวสูงใหญ่ บดบังร่างของเธอได้มิด มองจากมุมเธอเห็นเพียงไหล่กว้างและสง่าผ่าเผยนั้น พลังอำนาจนิ่งลึกที่สั่งสมมานานของเขาทำให้คนรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด

ฉือหว่านนึกถึงพ่อของเธอ ฉือเจี้ยนกั๋ว ไหล่ของพ่อเธอก็เคยกว้างแบบนี้เช่นกัน

แต่เธอก็ไม่มีพ่อมาเนิ่นนานแล้ว

ขณะที่ฉือหว่านเหม่อลอย ลี่มั่วเฉียนก็สะบัดข้อมือของหลี่หลันออกอย่างแรง จนอีกฝ่ายถอยหลังไปหลายก้าว

ทั้งหลี่หลันและคุณนายใหญ่ฉือต่างก็ดูออกไม่ถูกว่าเขาคิดอะไรอยู่ “ประธานลี่ หรือว่าคุณจะไม่ลงโทษฉือหว่านเหรอคะ?”

ลี่มั่วเฉียนไม่มองพวกเธอ แต่หันไปถามฉือหว่าน “เป็นเธอใช่ไหมที่วางยาพิษเจียวเจียว?”

เขาถามเธออย่างตรงไปตรงมา

คุณนายใหญ่ฉือก็รีบเสริม “ประธานลี่ อย่าหลงเชื่อคำหวานของฉือหว่านนะคะ เจียวเจียวเป็นลูกแท้ๆ ของคุณ คุณต้องปกป้องลูกคุณนะคะ!”

ฉือหว่านหันไปมองลี่มั่วเฉียน รอดูว่าเขาจะตอบอย่างไร

ลี่มั่วเฉียนมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันสายตาไปยังคุณนายใหญ่ฉือและฉือหว่าน สายตาของเขาคมกริบและนิ่งลึก “ฉือหว่านไม่ใช่คนของตระกูลฉือเหรอ? ทำไมพวกคุณถึงเย็นชาใส่เธอขนาดนี้ กลับกันกับเจียวเจียวที่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันแท้ๆ พวกคุณกลับให้ความสำคัญราวกับลูกแท้ๆ?”

ลี่มั่วเฉียนพ่นคำถามออกมา

คำถามนี้ ทำเอาคุณนายใหญ่ฉือและหลี่หลันถึงกับตัวแข็ง

สายตาของลี่มั่วเฉียนจ้องมายังหลี่หลัน เป็นสายตาที่สูงส่งและเต็มไปด้วยการพินิจพิเคราะห์ “ฉือหว่านไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคุณเหรอ?”

ใบหน้าของหลี่หลันซีดเผือด เธอไม่รู้ว่าลี่มั่วเฉียนสงสัยอะไรเข้าไปแล้ว จึงรีบตอบทันที “ฉือหว่านเป็นลูกแท้ๆ ของฉันค่ะ!”