คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 587

สวี่เชี่ยนกำมือแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความอิจฉา แม้ว่าเฉินจิ้นจะหมั้นกับเธอแล้ว แต่ในฐานะของผู้หญิง เธอรู้ดี เฉินจิ้นยังมีเย่ฮวนเอ่อร์อยู่ในใจ

ตอนนี้เย่ฮวนเอ่อร์กลับมาวนเวียนอีกครั้ง ทำให้เธอรู้สึกถึงภัยคุกคามอย่างหนัก

เธอรักเฉินจิ้นมาก และไม่อยากสูญเสียเขาไป

“คุณสวี่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ?”

สวี่เชี่ยนพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด “พวกคุณออกไปให้หมด!”

ทุกคนรีบแยกย้ายอย่างรวดเร็ว

ในตอนนั้น เถ้าแก่สวี่เดินเข้ามา เขามองดูสีหน้าของลูกสาว “เชี่ยนเชี่ยน ลูกเป็นอะไรไป ใครทำให้ไม่สบายใจ?”

สวี่เชี่ยนรีบโผเข้ากอดพ่อ “พ่อ มาแล้วเหรอ?”

เถ้าแก่สวี่มองไปรอบๆ “เชี่ยนเชี่ยน แล้วเฉินจิ้นล่ะ เขาไม่ใช่ว่ามาเที่ยวกับลูกเหรอ ไปไหนแล้ว? ทำไมลูกอยู่คนเดียว?”

สวี่เชี่ยนไม่อยากพูดอะไรไม่ดีเกี่ยวกับเฉินจิ้น “พ่อ เฉินจิ้นเขาไปเข้าห้องน้ำค่ะ… พ่อ หนูกลัวจะเสียเฉินจิ้นไป หนูอยากแต่งงานกับเขาให้เร็วที่สุด!”

“เชี่ยนเชี่ยน ทำไมถึงรีบแต่งงานขนาดนี้ล่ะ?”

“พ่อ หนูแค่อยากแต่งงานกับเฉินจิ้น แต่หนูรู้สึกว่าเฉินจิ้นไม่รีบร้อนเลย พ่อหาวิธีทำให้เขาแต่งงานกับหนูเถอะนะ”

พูดจบ สวี่เชี่ยนก็ออดอ้อน “พ่อก็ชอบเฉินจิ้นมากอยู่แล้ว ทุกคนก็บอกว่าเขาเป็นเหมือนลูกชายคนหนึ่ง ถ้าหนูแต่งกับเขา พ่อก็ให้เขาดูแลกิจการแทนได้เลย แล้วหนูจะรีบมีหลานให้พ่อเลี้ยง!”

เถ้าแก่สวี่หัวเราะเสียงดัง “ฮ่าๆ ลูกสาวคนโตของพ่อโตเป็นสาวแล้วจริงๆ เอาล่ะ พ่อจะคิดวิธีให้”

“วิธีอะไรเหรอ?”

เถ้าแก่สวี่ยิ้มอย่างลับๆ “ก็ต้องทำให้เรื่องมันเลยเถิดจนถอยกลับไม่ได้ไงล่ะ”

สวี่เชี่ยนหน้าแดง “พ่อ!”

“ที่ที่นายมาได้ ทำไมฉันจะมาไม่ได้ ฉันอยากมาก็มา!” พูดจบ เย่ฮวนเอ่อร์มองหน้าเขาแล้วยิ้มเย็น “เฉินจิ้น นายบอกว่าไม่รู้จักฉันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมต้องช่วยฉัน? ทำไมยังต้องสนใจฉันอีก?”

ในใจของเย่ฮวนเอ่อร์มีแต่ความหวาน เพราะเฉินจิ้นไม่ได้ทอดทิ้งเธอจริงๆ เขายังช่วยเธอไว้จากมือของคุณชายจ้าว

เธอเดิมพันชนะแล้ว

เฉินจิ้นยกแขนยันกำแพงไว้ กักเธอไว้ระหว่างแผงอกแกร่งกับกำแพง มองตากลมสว่างของเด็กสาวอย่างข่มอารมณ์ “เย่ฮวนเอ่อร์ ฉันจะพูดอีกครั้ง ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ กลับบ้านไปซะ!”

เย่ฮวนเอ่อร์ “ฉันไม่กลับ ฉันจะอยู่กับนาย!”

เฉินจิ้นจ้องเธอ “เย่ฮวนเอ่อร์ ระหว่างเรามันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก”

พูดจบ เขาหันหลังจะเดินหนี

แต่เย่ฮวนเอ่อร์ก็เอื้อมมือคล้องคอเขาไว้อย่างรวดเร็ว ออกแรงดึงให้ร่างสูงของเฉินจิ้นโน้มลงมา ใบหน้าหล่อเหลาของเขาก็ใกล้เข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว