คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 603

เย่ฮวนเอ่อร์ถูกจ้าวอี้ลากตัวไปอย่างไม่เต็มใจ เขาพาเธอมาถึงหน้าโรงแรมใหญ่แห่งหนึ่ง

เย่ฮวนเอ่อร์พยายามสะบัดแขนออก “จ้าวอี้! ปล่อยฉันนะ ไม่ว่านายจะพาฉันไปไหน ฉันก็ไม่ไป!”

จ้าวอี้หัวเราะเย็นชา “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอกลัวอะไรนักหนา!”

เย่ฮวนเอ่อร์กัดฟันตอบ “ฉันไม่ได้กลัว! ฉันแค่เชื่อใจเฉินจิ้น! ถ้าเลือกจะรักใครสักคน ก็ต้องเชื่อใจเขา ไม่ใช่ระแวง ฉันเชื่อว่าเฉินจิ้นจะไม่มีวันแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น!”

“เธอมันโง่ เย่ฮวนเอ่อร์ เฉินจิ้นมันก็แค่ใช้ความไว้ใจของเธอ ใช้ความบริสุทธิ์และความอดทนของเธอหลอกเล่น เขาน่ะมันพวกเจ้าชู้ หลอกผู้หญิงไปวันๆ!”

“หุบปาก จ้าวอี้! อย่าดูหมิ่นแฟนของฉัน! เฉินจิ้นเป็นของฉัน ไม่มีใครมีสิทธิ์พูดจาดูถูกเขา!”

“แฟนเธอเหรอ?” จ้าวอี้จ้องเธอตาเขม็ง ก่อนจะกวาดตามองทั่วร่างเธออย่างลุกล้ำ “หมายความว่ายังไงเย่ฮวนเอ่อร์...หรือว่าเธอกับเฉินจิ้นนอนด้วยกันแล้ว?”

เย่ฮวนเอ่อร์ถลึงตาใส่เขา “มันไม่ใช่เรื่องของนาย!”

เธอหันตัวจะไป

แต่ข้อมือเล็กขาวกลับถูกเขาคว้าไว้แน่น จ้าวอี้ตาแดง เสียงสะอื้นเจือโกรธ “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอนอนกับเขาแล้วใช่ไหม? พูดออกมาสิ!”

เขากำลังคลั่ง อยากได้คำตอบจากเธอ

เย่ฮวนเอ่อร์จ้องหน้าเขาตรงๆ “ใช่ ฉันกับเฉินจิ้นมีอะไรกันแล้ว พอใจรึยัง?”

มือที่กำไว้แน่นของจ้าวอี้เผลอกำเป็นหมัดแน่น “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอกับเขายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะ การกระทำแบบนั้นมันไม่รักนวลสงวนตัวเลย!”

เย่ฮวนเอ่อร์หลุดขำออกมา “นี่เราอยู่ในราชวงศ์ชิงเหรอ? ความคิดคร่ำครึแบบนี้นายไปเอามาจากไหน? เฉินจิ้นเป็นแฟนของฉัน พอถึงจุดหนึ่งจะมีอะไรกันบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก!”

เขาลากเธอไปถึงหน้าห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ “เย่ฮวนเอ่อร์ ลืมตาดูเอาเอง เฉินจิ้นอยู่ในนั้น!”

เย่ฮวนเอ่อร์เงยหน้าขึ้นมอง และทันใดนั้น...เธอก็เห็นร่างสูงโปร่งของเฉินจิ้นยืนอยู่ในห้องจัดงานแต่งงาน

ภายในห้องจัดเลี้ยงมีแขกเหรื่อมากมาย กำลังแสดงความยินดีกันทั่วบริเวณ วันนี้เฉินจิ้นสวมสูทสีดำทั้งชุด หล่อเหลาจนน่าตะลึง ข้างๆ เขาคือสวี่เชี่ยนในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ ทั้งสองคนยืนเคียงกัน โดยมีเถ้าแก่สวี่พาเดินไปพบปะนักธุรกิจหลายกลุ่ม

เหล่าเถ้าแก่พูดคุยกัน “เถ้าแก่สวี่ วันนี้เป็นวันดีของลูกสาวกับลูกเขยคุณนะ ยินดีด้วย!”

“พวกเรารู้มานานแล้วว่าเถ้าแก่สวี่ได้ลูกเขยดี พอได้เจอเฉินจิ้นวันนี้ ก็ไม่แปลกใจเลย เขาหล่อ เฉลียวฉลาด เหมาะกับคุณสวี่จริงๆ!”

“จากนี้เถ้าแก่สวี่คงได้พักบ้างแล้วล่ะ ลูกเขยคนนี้น่าจะช่วยงานได้ดี เราอิจฉาเลยล่ะ!”

สวี่เชี่ยนหันไปมองเฉินจิ้นด้วยสายตาหวานเยิ้ม เฉินจิ้นเองก็มองตอบด้วยแววตาอบอุ่น