สามปีต่อมา
ประเทศ F
ภายในวิลล่าหรูของตระกูลโอ ฉือหว่านนอนอยู่บนเตียง ขนตายาวเรียงตัวงดงามหลุบต่ำอย่างสงบนิ่ง ใบหน้าขนาดเท่าฝ่ามือผิวเนียนละเอียดขาวอมชมพู งดงามราวหยกขัดเงา ชวนให้คนอยากกัดเบาๆ สักคำ
ม่านหน้าต่างสีทองลู่ลงแตะพื้น แสงแดดอุ่นส่องทะลุเข้ามา เติมเต็มห้องด้วยบรรยากาศอบอุ่น
ขณะนั้นเอง “แอ๊ด” ประตูห้องเปิดออก เด็กหญิงตัวน้อยพุ่งเข้ามา กระโดดขึ้นเตียง แล้วเอาใบหน้ากลมเล็กไปหอมแก้มฉือหว่านแรงๆ พร้อมพูดเสียงใส “ติงตง ติงตง...บริการปลุกด้วยจุ๊บของลั่วเป่าเอ่อร์มาแล้ว หม่ามี๊ตื่นได้แล้วน้า...”
ลั่วเป่าเอ่อร์อายุสามขวบแล้ว สามปีก่อน ฉือหว่านกลับมาที่ประเทศ F และให้กำเนิดลั่วเป่าเอ่อร์ ลูกสาวคนนี้
วันนี้เธอสวมชุดกระโปรงเจ้าหญิงสีชมพูอ่อน หน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตา ดวงตากลมโตเป็นประกาย ทั้งรูปร่างหน้าตาเรียกได้ว่าสืบทอดพันธุกรรมสุดยอดมาจากแด๊ดดี้กับหม่ามี๊แบบไม่มีผิด
ฉือหว่านลืมตาช้าๆ สามปีนี้ เธอกลายเป็นแม่คนแล้ว ความสุขที่สุดในฐานะแม่ คือทุกเช้าตื่นมาได้เห็นลั่วเป่าเอ่อร์อยู่ตรงหน้า เธอโอบลูกสาวเข้ามากอด “ลั่วเป่าเอ่อร์ เมื่อคืนน่ะ หม่ามี๊มีผ่าตัดด่วน เลยเข้านอนดึก ตื่นสายหน่อยนะจ๊ะ”
ลั่วเป่าเอ่อร์กระพริบตาใสปิ๊ง “ลั่วเป่าเอ่อร์รู้อยู่แล้ว...เช้านี้ลั่วเป่าเอ่อร์เลยเล่นอยู่คนเดียว ไม่กวนหม่ามี๊ แต่...แด๊ดดี้เซียวมาหานะ...”
ฉือหว่านยิ้มอบอุ่น ลั่วเป่าเอ่อร์คือลูกน้อยที่สวรรค์ส่งมาให้เธอจริงๆ
เซียวอี้มา?
โดยปกติ ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญ เซียวอี้แทบไม่มาเลย
ฉือหว่านลุกขึ้นนั่ง “โอเค หม่ามี๊จะไปดูแด๊ดดี้เซียวนะคะ”
เธอจับมือลั่วเป่าเอ่อร์พาเดินออกจากห้อง เซียวอี้ยืนอยู่ในห้องรับแขก “ศิษย์น้องเล็ก ฉันปลุกเธอหรือเปล่า?”
ฉือหว่านยกมุมปากขึ้น “ศิษย์พี่ มีธุระเหรอ?”
เซียวอี้มองฉือหว่าน “หวานหว่าน เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันไปเมืองตี้ตูมา เธอไม่อยากรู้เหรอว่าสามปีมานี้เมืองตี้ตูเกิดอะไรขึ้นบ้าง?”
ฉือหว่านก้มหน้ามองลั่วเป่าเอ่อร์ ลั่วเป่าเอ่อร์ก็เงยหน้ามองเธอเหมือนกัน
ฉือหว่านลูบศีรษะลูกเบาๆ “ลั่วเป่าเอ่อร์ ไปเล่นคนเดียวก่อนนะลูก”


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
ขอบคุณที่ให้อ่านเพลิน ๆ ค่ะ แต่จะเติมเงินไม่ได้ เพราะซื้อได้แค่บัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...