คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 634

ฮั่วซือหานกดรับสาย “ฮัลโหลครับ แม่”

“ซือหาน ลูกกลับถึงเมืองตี้ตูแล้วใช่ไหม กลับบ้านหน่อยนะ มากินข้าวเย็นกับแม่สักมื้อ”

คำขอนี้ฮั่วซือหานย่อมไม่ปฏิเสธ เขาพยักหน้า “ครับ”

ไม่นาน รถโรลส์รอยซ์คันหรูสำหรับธุรกิจก็จอดบนสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ตระกูลฮั่ว ฮั่วซือหานลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในห้องรับแขก

คุณหญิงฮั่วนั่งอยู่บนโซฟา ข้างๆ เธอยังมีอีกคนหนึ่ง นั่นคือฉือเจียว

สามปีไม่ได้เจอกัน ฉือเจียวสวยสะพรั่งขึ้นกว่าเดิม สามปีมานี้ในฐานะบุตรีของเศรษฐีอันดับหนึ่ง ฉือเจียวใช้ชีวิตอย่างรุ่งโรจน์

คุณหญิงฮั่วเอ่ยด้วยความดีใจ “ซือหาน ลูกกลับมาแล้วเหรอ?”

ฉือเจียวก็ดีใจเช่นกัน เธอลุกขึ้นอย่างกระตือรือร้น วิ่งเข้ามาหาฮั่วซือหาน “ซือหาน คุณกลับมาแล้วเหรอ?”

ฮั่วซือหานไม่คิดว่าฉือเจียวจะอยู่ที่นี่ด้วย เขากดริมฝีปากบางลง สีหน้าเย็นชา “เธอมาที่นี่ทำไม?”

คุณหญิงฮั่ว “ซือหาน เจียวเจียวรู้ว่าลูกจะกลับวันนี้ เธอเลยมารอแต่เช้า ดูสิ คู่หมั้นของลูกใส่ใจขนาดไหน แม่ก็หวังให้พวกเธอแต่งงานกันไวๆ แม่จะได้อุ้มหลานชายสักที”

ฉือเจียวมองฮั่วซือหานด้วยสายตาอ่อนหวาน เอ่ยอย่างเขินอาย “คุณน้า หนูก็อยากแต่งงานกับซือหานเร็วๆ ค่ะ”

คุณหญิงฮั่ว “ซือหาน แม่ให้คนไปหาวันมงคลไว้หลายวัน ลองดูหน่อยสิ”

“ไม่ต้องหรอกครับ ผมจะไม่แต่งงานกับฉือเจียว”

คำพูดนี้ทำให้ทั้งคุณหญิงฮั่วและฉือเจียวชะงักไปทันที

ฮั่วซือหานหันไปมองฉือเจียวอีกครั้ง “ฉือเจียว คนเราควรรู้จักประมาณตน เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบเธอ ไม่เคยคิดจะแต่งงานกับเธอ เธอก็อย่าฝืนตัวเองมาคลอเคลียแบบนี้เลย มันทำให้ฉันยิ่งรู้สึกรังเกียจ”

พูดจบ ฮั่วซือหานก็ก้าวขายาวขึ้นชั้นบนไปทันที

ฉือเจียวรู้สึกไม่ยอมรับชะตานี้จริงๆ

คุณหญิงฮั่วนั่งอยู่บนรถเข็น พูดอย่างไม่พอใจ “ซือหาน ลูกโดนฉือหว่านปั่นหัวจนหลงเธอไปหมดแล้ว ยัยนั่นหนีไปกับผู้ชายคนอื่นตั้งนานแล้ว ลูกยังจะรอเธออยู่อีกเหรอ? ลูกควรเห็นค่าคนที่อยู่ตรงหน้า เจียวเจียวต่างหากที่คู่ควร”

ฮั่วซือหานยังคงไม่หันกลับไป เขานิ่งไปสองสามวินาทีก่อนจะพูดว่า “ผู้หญิงที่ผมรัก ตั้งแต่อดีต ปัจจุบัน และอนาคต มีเพียงฉือหว่านคนเดียว”

พูดจบ ฮั่วซือหานก็ก้าวขึ้นชั้นบนไป ร่างสูงสง่าของเขาหายเข้าไปในห้องทำงานในไม่กี่อึดใจ

ฉือเจียวยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เธอสะบัดเท้าอย่างขุ่นเคือง

คุณหญิงฮั่วกล่าวอย่างไม่พอใจ “ซือหานดื้อเกินไปจริงๆ ยัยฉือหว่านนั่นดีตรงไหน?”

พูดจบก็ปลอบใจฉือเจียว “เจียวเจียว ยัยฉือหว่านนั่นไม่มีวันกลับมาได้หรอก ซือหานต้องเปลี่ยนใจแน่ เธอคือสะใภ้คนเดียวที่น้ายอมรับ!”