คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 659

ฉือหว่านมองคุณหญิงฮั่ว “คุณหญิงฮั่ว นี่คือยาที่ฉันปรุงให้คุณ ทานวันละเม็ด ขาของคุณจะค่อยๆ กลับมารู้สึก และในที่สุดจะสามารถยืนขึ้นได้ค่ะ”

คุณหญิงฮั่วตกใจ “ว่าไงนะ?”

เธอไม่คิดจริงๆ ว่าฉือหว่านจะปรุงยาให้เธอ และไม่เคยคิดว่าขาของเธอจะกลับมายืนได้อีก

สาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างหลังก็ตกใจเช่นกัน “คุณฉือหว่าน พูดจริงเหรอคะ? คุณนายของฉันจะยืนได้อีกจริงๆ เหรอ? ขาของคุณนายไปรักษากับหมอเก่งๆ มาหมดแล้ว นั่งรถเข็นมาสิบกว่าปี ทุกคนต่างบอกว่าไม่มีทางรักษาได้ ทุกคนต่างบอกว่าคุณนายต้องนั่งรถเข็นไปตลอดชีวิต”

ฉือหว่านยิ้มบาง “การนั่งรถเข็นตลอดชีวิตนั่นคือแผนเผื่อไว้แย่ที่สุดแล้ว มีอะไรจะแย่ไปกว่านี้อีกล่ะ? เพราะงั้น คุณหญิงฮั่วก็ทานยาได้โดยไม่ต้องลังเลเลยค่ะ แน่นอน ถ้าคุณไม่มั่นใจ สามารถให้หมอที่ไว้ใจตรวจสอบส่วนผสมในยาได้เลย เผื่อมีใครคิดร้ายเอายานี้มาป้ายสีฉัน”

คุณหญิงฮั่วยังไม่สามารถตั้งสติได้ ฉือหว่านปรุงยาให้เธอ มันช่างน่าตกใจเกินไป

ลั่วเป่าเอ่อร์พูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนๆ น่ารัก “คุณย่า หม่ามี๊ของหนูเป็นหมอแผนจีนขั้นเทพเลยนะคะ~ ถ้าหม่ามี๊บอกว่ายืนได้ ก็ต้องยืนได้แน่นอนค่ะ~”

คุณหญิงฮั่วมองฉือหว่าน “ฉือหว่าน ฉัน...”

“คุณหญิงฮั่ว เมื่อก่อนขาของคุณเป็นอัมพาตเพราะผลข้างเคียงจากการคลอดบุตร สามปีก่อนฉันตรวจอาการของคุณแล้ว ตอนนั้นยังขาดตัวยาสำคัญไปหนึ่งอย่าง ตอนนี้ฉันหามาได้แล้ว ยาจึงปรุงเสร็จ ฉันก็ถือว่าเป็นน้ำใจที่คุณอยากตอบแทนฉัน ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง”

คุณหญิงฮั่วตกใจจนไม่รู้จะพูดอะไร

ฉือหว่านอุ้มลั่วเป่าเอ่อร์ขึ้น “คุณหญิงฮั่ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ ลาก่อนค่ะ”

ฉือหว่านอุ้มลั่วเป่าเอ่อร์เดินจากไป

ลั่วเป่าเอ่อร์โบกมือน้อยๆ “คุณย่า บ๊ายบาย~”

ฉือหว่านและลั่วเป่าเอ่อร์หายไปจากสายตา สาวใช้ดีใจจนน้ำตาซึม “ดีจังเลยค่ะคุณนาย คุณฉือหว่านเอายามาให้ด้วย! คุณฉือหว่านเป็นหมอแผนจีนขั้นเทพเลย ฉันได้ยินมาว่าเธอสามารถชุบชีวิตคนตายได้เลยนะคะ คุณนาย รีบทานยานี่เลยค่ะ ฉันเชื่อว่าคุณต้องยืนได้แน่ๆ”

สาวใช้เทยาหนึ่งเม็ดส่งให้คุณหญิงฮั่ว

คุณหญิงฮั่วกลืนลงไป

...

คุณหญิงฮั่วกลับถึงคฤหาสน์ โทรหาโทรศัพท์ของฮั่วซือหาน แต่เลขาจ้าวเป็นคนรับ

“สวัสดีครับคุณนาย ตอนนี้ท่านประธานกำลังประชุมอยู่ ถ้ามีอะไร คุณสามารถฝากบอกไว้กับผมได้นะครับ”

คุณหญิงฮั่ว “ไม่มีอะไรสำคัญหรอก ฉันแค่อยากถามว่า คืนนี้ซือหานจะกลับบ้านไหม?”

“คุณนาย ท่านประธานจะอยู่ทำงานที่บริษัทต่อคืนนี้ครับ ไม่กลับบ้าน”

“แล้วแผลที่หน้าผากของซือหานล่ะ?”

คุณหญิงฮั่วยังรักลูกชายของเธอเสมอ แม้ว่าเธอจะขว้างถ้วยใส่ลูกจนเลือดออก ตอนนี้ก็อดรู้สึกเจ็บปวดไม่ได้