เสียงน้ำไหล “ซ่าๆ” ดังออกมาจากห้องน้ำด้านใน ฉือหว่านกำลังอาบน้ำอยู่
ฮั่วซือหานยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เขาเปิดหน้าต่างออก ปล่อยให้อากาศเย็นจากภายนอกพัดเข้ามาช่วยระบายความร้อนในร่างกาย
แค่คิดถึงเรือนร่างอันอ่อนหวานและเย้ายวนของฉือหว่าน เขาก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วตัว
ภาพความเร่าร้อนที่เขาเคยได้แนบชิดกับฉือหว่านเมื่อสามปีก่อนผุดขึ้นในหัวไม่หยุด เขาแทบจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่
เขาคิดถึงฉือหว่าน คิดถึงจนแทบทนไม่ไหว
เสียงน้ำภายในห้องน้ำหยุดลง ฮั่วซือหานปิดหน้าต่างลง ไม่นานประตูก็เปิดออก ฉือหว่านเดินออกมา
เพราะชุดนอนที่ได้มาใส่ไม่ได้ ฉือหว่านจึงไปเปิดตู้ในห้องน้ำ หยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวของฮั่วซือหานมาใส่แทน
เสื้อเชิ้ตผู้ชายตัวโคร่งคลุมร่างบอบบางของเธอไว้ ด้านล่างเรียวขาสองข้างยังเปลือยเปล่า เรียวยาว กระชับ ได้รูป ปลายเท้าสวมรองเท้าแตะสีขาว ผมยาวเปียกนิดๆ สลวยไหลลงมาตามไหล่ ความงามหลังอาบน้ำของเธอเหมือนพีชสุกฉ่ำที่เชื้อเชิญให้ลิ้มลอง
เมื่อเห็นฮั่วซือหานจ้องมองเธอ ฉือหว่านก็ถลึงตาใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์ “มองอะไรนักหนา! มองอีกฉันควักลูกตาคุณออกมาแน่!”
ฮั่วซือหานยิ้มมุมปาก “ทำไมดุจัง?”
ฉือหว่าน “รู้ก็ดี! คืนนี้ฉันจะนอนโซฟา!”
ห้องพักนี้มีทั้งเตียงและโซฟา และโซฟาก็ใหญ่และนุ่มพอจะนอนได้สบาย
ฉือหว่านเดินไปที่โซฟา ล้มตัวนอนลง “ประธานฮั่ว คุณนอนเตียงเถอะค่ะ”
ฮั่วซือหานเดินมาหาเธอ “ไปนอนบนเตียงเถอะ ฉันจะนอนโซฟา”
ฉือหว่านปฏิเสธ “ประธานฮั่ว ที่นี่เป็นห้องของคุณ ขอบคุณที่คุณให้ฉันพักคืนนี้ ฉันจะนอนโซฟา คุณนอนเตียงเถอะค่ะ”
ฮั่วซือหาน “แล้วเธอคิดว่าผู้ชายอย่างฉันจะปล่อยให้ผู้หญิงนอนโซฟาได้ยังไง?”
พูดจบเขาก็ช้อนร่างเธอขึ้นอุ้มไว้ในอ้อมแขน
ร่างของฉือหว่านลอยขึ้นกลางอากาศทันที ขาเรียวขาวสวยของเธอแกว่งไปมาอย่างแรง “ประธานฮั่ว ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้!”
ฮั่วซือหานอุ้มฉือหว่านไปวางลงบนเตียง “เชื่อฟังหน่อย นอนบนเตียงเถอะ”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
ขอบคุณที่ให้อ่านเพลิน ๆ ค่ะ แต่จะเติมเงินไม่ได้ เพราะซื้อได้แค่บัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...