คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 711

เจียงยิ่งเสวี่ยมองไปที่ลี่มั่วเฉียน แล้วจู่ๆ ก็ยกมือขึ้นกอดคอเขาไว้ “ฉันไม่สบาย ประธานลี่... ปล่อยฉันไปเถอะนะ”

ลี่มั่วเฉียนก็รู้ว่าเธอเริ่มรุกก่อนแบบนี้ต้องไม่ใช่เรื่องดี เขาอยากจะจัดการเธอเดี๋ยวนั้นเลยจริงๆ แต่พอคิดถึงตอนที่เธอเกือบเป็นลมเมื่อก่อนหน้านี้ สภาพร่างกายของเธอยังอ่อนแออยู่ เขาก็ต้องอดทนไว้

“เจียงยิ่งเสวี่ย เธอจงใจใช่ไหม?”

เจียงยิ่งเสวี่ยกะพริบตาอย่างไร้เดียงสา “จงใจอะไรเหรอ ประธานลี่?”

จงใจยั่วเขา ล้อเล่นกับเขา

เจียงยิ่งเสวี่ยพยายามจะดึงมือกลับ แต่ลี่มั่วเฉียนกลับจับมือเธอไว้แล้วดึงลงไปข้างล่าง

เจียงยิ่งเสวี่ยดิ้นทันที “คุณจะทำอะไร!”

ลี่มั่วเฉียน “ช่วยฉันหน่อย”

เจียงยิ่งเสวี่ยปฏิเสธ “ไม่เอา!”

“ฉันให้สิทธิ์เธอปฏิเสธแล้วหรือยัง?” ลี่มั่วเฉียนประกบริมฝีปากจูบเธอ

...

ลี่เจียวเดินกระฟัดกระเฟียดกลับมาที่วิลล่า พอนึกถึงการถูกเมินเฉยจากเจียงยิ่งเสวี่ย เธอก็ยกมือปัดแจกันบนโต๊ะน้ำชาให้ร่วงลงพื้นทันที

เพล้ง!

แจกันแตกกระจาย

สาวใช้รีบวิ่งเข้ามา “คุณหนู เกิดอะไรขึ้นคะ?”

ลี่เจียวโกรธจัด “ออกไป! ฉันไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น!”

สาวใช้ตกใจจนกลั้นหายใจ

ตอนนั้นเองหวงเสี่ยวอวี้ก็เดินเข้ามา หวงเสี่ยวอวี้พูดกับสาวใช้อย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไร เธอออกไปก่อน เดี๋ยวค่อยมาเก็บก็ได้”

ลี่เจียวเพิ่งรู้ว่าหวงเสี่ยวอวี้นั้นเจ้าเล่ห์เพียงใด เธอมองเห็นความจริงเรื่องชาติกำเนิดของลี่เจียวตั้งนานแล้วแต่ยังเก็บเงียบไว้ สุดท้ายก็วางหมากควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด ลี่เจียวโดนเธอจัดการอยู่หมัด

“น้าหวง ขอบคุณค่ะ คุณคือผู้มีพระคุณของฉัน”

หวงเสี่ยวอวี้ยิ้มเย็น แล้วดึงมือตัวเองออกจากมือลี่เจียว “แล้วเธอคิดจะตอบแทนผู้มีพระคุณของเธอยังไงล่ะ?”

ลี่เจียวรู้ทันทีว่าหวงเสี่ยวอวี้ช่วยเธอเพราะมีจุดประสงค์ “น้าหวง น้าอยากให้ฉันทำอะไร?”

หวงเสี่ยวอวี้ “ลี่เจียว ตอนนี้ความลับของเธออยู่ในมือฉัน ฉันให้เธอทำอะไรก็ต้องทำ เจียงยิ่งเสวี่ยเป็นศัตรูของฉัน ฉันต้องการให้เธอช่วยฉันจัดการเธอ และฉันต้องการให้เธอช่วยให้ฉันได้นั่งเก้าอี้คุณนายลี่!”

ตอนนี้ลี่เจียวกับหวงเสี่ยวอวี้ก็เหมือนมดสองตัวบนเรือลำเดียวกัน เธอทำได้แค่พยักหน้า “ได้ค่ะ น้าหวง ฉันจะเชื่อฟัง”

หวงเสี่ยวอวี้ถึงได้ยิ้มพอใจออกมา

...

ลี่มั่วเฉียนกับเจียงยิ่งเสวี่ยยังอยู่ในห้องพัก ลี่มั่วเฉียนเอาผ้าขนหนูอุ่นๆ เช็ดมือให้เจียงยิ่งเสวี่ย เจียงยิ่งเสวี่ยโมโหจนเอาผ้าขนหนูฟาดหน้าเขาเต็มแรง