กินเด็ก 20+ บทที่ 66

sprite

"ถ้าพ่ออยากให้หนูกลับบ้านหนูนั่งแท็กซี่กลับเองได้ค่ะ ไม่ต้องมาทำตัวเป็นพี่ชายแสนดีต่อหน้าหนูหรอก เพราะหนูรู้ธาตุแท้ของพี่เจอาร์ดี"

"งั้นเหรอ?" เจอาร์แสร้งทำหน้ายียวน แล้วก้าวเข้าไปประชิดโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว

"อย่ามาแตะต้องตัวหนูนะ! ถ้าไม่อยากอายคนก็ถอยไปห่างๆหนู!" ความตกใจทำให้คะนิ้งเผลอส่งเสียงดังอย่างลืมตัว เรียกความสนใจจากผู้คนรอบข้างให้หันมาที่เธอและเจอาร์เป็นตาเดียว แต่กลับไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้ามาช่วยเลย

"ใครกันแน่ที่ต้องอาย ถ้าพี่ทำเหมือนที่เคยทำ"

"นะ..หนูนั่งแท็กซี่ไปเองได้" คะนิ้งรีบหยิบมือถือในกระโปรงนักเรียนออกมาหมายจะโทรหาต้นน้ำอีกครั้ง แต่กลับโดนเจอาร์แย่งไปจากมืออย่างอุกอาจ

"อย่ามายุ่งกับของๆหนูนะ!"

"อย่าดื้อให้มาก" ชายหนุ่มเค้นเสียงลอดไรฟัน แม้สีหน้าจะยังยิ้มแย้มก็ตาม "อย่าบังคับให้ฉันต้องร้ายกับเธอเหมือนวันนั้น"

"..." เป็นอีกครั้งที่คะนิ้งชะงักไปเพราะคำพูดของเจอาร์ ภาพความทรงจำเก่าๆที่เคยโดนเขากระทำหลั่งไหลเข้ามาในสมองอีกครั้ง เธอกำหมัดแน่นด้วยความไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย

"อยากได้คืนก็ตามมา หวังว่าฉันคงไม่ต้องพูดซ้ำหลายๆรอบ" ว่าจบก็เก็บมือถือเครื่องหรูของเด็กสาวไว้ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ของตัวเองทันที แล้วหันหลังเดินกลับไปที่รถยนต์คันหรูซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลนัก

"ต้นมาหาหนูด้วยนะ..." เด็กสาวพึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อไม่มีทางเลือกจึงยอมเดินตามเจอาร์ไป เธอภาวนาให้ต้นน้ำโทรกลับมาและรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะไปที่ไหน

"กลัวฉันขนาดนั้นเลย?" เจอาร์ยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทางไม่ไว้ใจของเด็กสาวที่นั่งอยู่บนเบาะที่นั่งข้างๆในรถยนต์คันหรู

"..."

"อย่าเงียบสิ เพราะถ้าเธอเงียบฉันจะทำให้เธอยอมเปิดปากด้วยวิธีของฉัน"

"หนูรู้แล้วว่าพี่เจอาร์เลว แต่ไม่จำเป็นต้องแสดงความเลวออกมามากขนาดนั้นก็ได้ค่ะ"

"ปากเก่งนิ ระวังจะน้ำตาตกเพราะคนเลวอย่างฉันก็แล้วกัน"

"ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย ถ้าไม่ชอบหนูก็ต่างคนต่างอยู่สิ มาวุ่นวายกับหนูทำไม"

"ขอโทษที่ไม่มีคำตอบให้ เพราะฉันมันคนเลว ถนัดทำแต่เรื่องเลวๆอยู่แล้ว"

"น่ารังเกียจ"

"ว้าวววว เด็กน้อยจะเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาแล้วเหรอเนี่ย น่าตื่นเต้นดีจัง"

"หนูเป็นแบบนี้มานานแล้ว ไม่ถนัดตีสองหน้าหลอกคนอื่นเหมือนพี่เจอาร์หรอกค่ะ"

"หึ" เจอาร์หัวเราะน้อยๆให้กับคำพูดของคนข้างๆ ขณะที่สายตายังมองถนนเบื้องหน้า "คำพูดคำจาไม่ใสซื่อเหมือนตอนอยู่ต่อหน้าไอ้หมอนั่นเลยนะ"

"..." คะนิ้งเลือกที่จะเงียบเพราะไม่อยากต่อปากต่อคำให้เสียอารมณ์ ซึ่งเจอาร์ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อหลังจากนั้นเหมือนกัน

@บ้านของคะนิ้ง

หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำขณะก้าวเข้ามาในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์หรูหราซึ่งเป็นบ้านที่เธออาศัยอยู่มาตั้งแต่เกิด ทั้งที่อยู่ในบ้านของตัวเองแท้ๆแต่กลับรู้สึกเคว้งคว้างเหมือนอยู่ตัวคนเดียว ไร้ซึ่งความอบอุ่นปลอดภัยในสถานที่ที่เธอเคยเรียกว่าบ้าน

"มาแล้วเหรอ" เสียงประมุขใหญ่ของบ้านดังขึ้นทันทีที่เธอเดินเข้ามาถึงห้องนั่งเล่น คะนิ้งตีสีหน้าเรียบเฉยขณะสบตากับทินกร ผู้ชายที่เธอเรียกว่าพ่อ "ฉันปล่อยให้แกออกไปเผชิญโลกข้างนอกนานเกินไปเหรอ นกน้อยในกรงทองอย่างแกถึงกล้ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น"

"พ่อเคยสนใจด้วยเหรอคะว่าหนูจะเป็นยังไง หนูแปลกใจที่พ่อยังจำแววตาเมื่อก่อนของหนูได้"

"แกปีกกล้าขาแข็งขึ้นเยอะนิ" ทินกรวางหนังสือพิมพ์ในมือลง แล้วมองลูกสาวเพียงคนเดียวอย่างเต็มตา

"สนุกกับการใช้ชีวิตคนเดียวพอรึยัง กลับมาอยู่บ้านได้แล้ว อย่าทำให้ฉันขายหน้าไปมากกว่านี้ที่ลูกสาวไม่รักดีหอบเสื้อผ้าหนีออกจากบ้าน"

"พ่อไม่คิดจะเข้าข้างหนูเลยเหรอคะ พ่อก็รู้นิว่าทำไมหนูถึงไม่อยากอยู่ที่นี่" คะนิ้งกำหมัดแน่น แล้วตวัดสายตามองเจอาร์ที่เพิ่งเดินผ่านหน้าเธอเข้าไปนั่งบนโซฟาอย่างอารมณ์ดี

"แกทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เอง เจอาร์กับแกก็ไม่ได้เป็นพี่น้องท้องเดียวกัน ฉันไม่ว่าอะไรอยู่แล้วถ้าเจอาร์จะชอบพอแก"

"พ่อพูดแบบนี้แล้วยังกล้าเรียกหนูว่าลูกอีกเหรอ"

"คะนิ้ง!" ทินกรตวาดใส่อย่างไม่พอใจเมื่อเห็นสีหน้าชิงชังของลูกสาว "อย่าให้ฉันหมดความอดทนกับแก!"

"แล้วพ่อไม่คิดบ้างเหรอคะว่าความอดทนของหนูมันก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน"

"อย่ามาปีกกล้าขาแข็งกับฉัน! ขึ้นไปบนห้องซะ แล้วอย่าคิดจะออกไปทำให้ฉันขายหน้าอีก"

"หนูยังสงสัยไม่หายว่าทำไมแม่ถึงรักผู้ชายอย่างพ่อได้ ขนาดลูกกับเมียพ่อยังไม่รักเลย"

"แม่แกมันก็โง่เหมือนแกนั่นแหละ ฉันมีให้ทุกอย่าง ทั้งเงินทองทั้งความสบาย ยังจะถามหาความรักจากฉันอยู่ได้"

"อย่ามาว่าแม่นะ!!" คะนิ้งตวาดใส่อย่างเกรี้ยวกราด เนื้อตัวของเธอสั่นเทิ้มด้วยความโกรธเกรี้ยว ทำเอาทินกรและเจอาร์อึ้งไป

[ร้อน] อ่านนวนิยาย กินเด็ก 20+ บทที่ 66

นวนิยาย กินเด็ก 20+ ได้รับการเผยแพร่ไปยัง บทที่ 66 พร้อมรายละเอียดใหม่ที่ไม่คาดคิด อาจกล่าวได้ว่าผู้แต่ง เวย์นิส ลงทุนใน กินเด็ก 20+ อย่างจริงใจเกินไป หลังจากอ่าน บทที่ 66 ฉันก็ทิ้งความเศร้า แต่อ่อนโยน แต่ลึกซึ้งมาก มาอ่านตอนนี้ บทที่ 66 และตอนต่อไปของซีรี่ส์ กินเด็ก 20+ ที่ Good Novel Online ตอนนี้