LOVE POSITIONS พิษสวาท พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่า

sprite

พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่า

ฟุ่บ! ดอกไม้ช่อโตที่เขียนมาในนามบริษัทถูกวางลงบนโต๊ะของกรรมการบริษัททันที

"โห่ อารมณ์ไหนวะเนี่ย คุณเฟรนด์ชิพซื้อดอกไม้มาแสดงความยินดีที่กูยังมีชีวิตอยู่" รันเวย์รับช่อดอกไม้ของเพื่อนและก็หัวเราะขึ้นมาทันที เพราะใครจะคิดว่าเขาจะได้รับดอกไม้จากจอมเย็นชาอย่างเฟรนด์ชิพ

"พวงหรีดงานศพมึงกูก็ซื้อนะ" ร่างสูงพูดต่อด้วยใบหน้านิ่ง ๆ

"..ไอ้เพื่อนเวร!" รันเวย์สบถออกมาเล็กน้อย

"กูไม่คิดจริง ๆ นะ ว่ามึงจะรอด" เฟรนด์ชิพเอ่ยถามกลับไปด้วยความสงสัย เพราะเท่าที่เพื่อน ๆ น้องชายเล่าให้เขาฟังมาคือไอ้รันเวย์เนี่ยจมหายไปในทะเล ให้คนไปช่วยกันงมหาเท่าไรก็ไม่เจอร่าง

"นรกมันไม่รับกูอะดิ!" รันเวย์เหยียดยิ้มเล็กน้อย

"คืนนั้นกูลอยไปติดแหจับปลาของชาวประมง ที่มาตกหมึกตอนกลางคืนกันนะ" รันเวย์เริ่มเล่าให้เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของเขาฟังอย่างละเอียด

"พวกเขาก็เลยพากูไปนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลบนเกาะนั้น" เขาเล่าเรื่องให้เพื่อนของเขาฟังแบบคร่าว ๆ ซึ่งเฟรนด์ชิพก็กอดอกนั่งฟังนิ่ง ๆ ไม่ได้ขัดอะไร

"หลังจากฟื้นขึ้นมากูก็ใช้เวลาอยู่ที่นั่นสักพักใหญ่ ๆ " รันเวย์นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์บนเกาะนั้น แล้วเงียบไปทันที

"เออ ๆ รอดมาได้ก็ดีแล้ว" เฟรนด์ชิพพูดแทรกขึ้นเมื่อเห็นรันเวย์นิ่งไปนาน

"เออ..ว่าแต่กูไม่ได้เจอมึงโคตรนานเลย แวะไปนั่งกินกาแฟใต้ตึกกันหน่อยไหม?" รันเวย์จึงชวนเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

"ก็ดี กูก็มีเรื่องงานจะคุยด้วยอยู่พอดี" เขาก้มมองนาฬิกาข้อมือเล็กน้อยก่อนจะตกลงไป

"เออ ๆ ไปกัน" รันเวย์พยักหน้ารับก่อนจะลุกเดินตามกันไปยังร้านกาแฟใต้บริษัทของรันเวย์ต่อ

ร้านกาแฟ

"มึงได้เจอไอ้บราวน์บ้างปะ มันโผล่มาวันงานเลี้ยงกูแล้วก็หายหัวไปเลย" รันเวย์เอ่ยถามเฟรนด์ชิพถึงเพื่อนอีกคนของเขา

"มันน่าจะยุ่งนะ เพราะมันมาใช้กูรีโนเวทอาคารบริษัทที่บ้านมันอยู่" เฟรนด์ชิพจิบกาแฟก่อนจะเอ่ยตอบไปเสียงเรียบ

"อ้อ ก็ดีแล้ว..แล้วมึงยุ่งปะ?" รันเวย์ถามต่อโดยไม่ได้คิดอะไร

"ยุ่งดิ..ไม่มีคนช่วยทำงานเหมือนก่อนแล้วอะ" เฟรนด์ชิพเอ่ยตอบกลับมาเพียงเท่านั้น ก่อนจะหลบสายตาไปทางอื่นและจิบกาแฟไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย

รันเวย์ที่เห็นแบบนั้นก็เลือกที่จะไม่ถามอะไรต่อ เพราะเฟรนด์ชิพเป็นคนไม่ค่อยชอบพูด หรือเล่าเรื่องส่วนตัวให้ใครฟังมากนัก

"เออ ไงวันนี้กูกลับก่อนนะ ต้องรีบไปสนามบินพรุ่งนี้กูมีไปดูงาน" เฟรนด์ชิพก้มมองนาฬิกาข้อมือตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะวางแก้วกาแฟลงและบอกกับรันเวย์ไป

"โอเค แค่มึงมาหากูพร้อมดอกไม้เนี่ย หิมะก็ตกเมืองไทยแล้วมั้ง" รันเวย์พูดใส่เฟรนด์ชิพไปด้วยน้ำเสียงประชดประชันแบบขำขัน

"กูก็แค่แวะมาดูว่ามึงยังไม่ตายจริง ๆ ใช่ไหม...จะได้ไปยืนยันกับไอ้เชี้ยฟาร์ได้"

"ทำไมวะ ไอ้ฟาร์มันก็รู้นานแล้วนิ" รันเวย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะไทม์โซนเป็นเพื่อนสนิทกับฟาเรน

มันก็น่าจะบอกกันไปนานแล้ว

"ก็ตอนมึงตายนะสิ น้องกูแม่งกลัวมึงมาหลอกมันฉิบหาย"

"ไอ้ฟาร์ ไอ้เวร!" รันเวย์สบถออกมาเล็กน้อย

"สมัยก่อนกูเป็นคนเปิดเมมเบอร์ผับให้มันเลยนะ พอกูตายทำมาเป็นกลัว!" รันเวย์หัวเราะออกมาทันที เพราะเขาก็ค่อนข้างจะสนิทกับเพื่อนน้องชายแทบจะทุกคน

"มันกลัวมึงไปทวงบัตรเมมเบอร์ผับมันคืนรึเปล่า" เฟรนด์ชิพยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อพูดถึงน้องชายตัวเอง ทั้ง ๆ ที่ปกติเฟรนด์ชิพเป็นคนที่ยิ้มยากมากจริง

"มึงโชคดีนะที่ปรับความเข้าใจกับน้องมึงได้ จนกลับมาสนิทกันมากกว่าเดิม" รันเวย์มองหน้าเฟรนด์ชิพและยิ้มตามทันที

"ต่างจากกูที่เมื่อก่อนสนิทกันมาก....แต่วันนี้กูกับไอ้ไทม์เหมือนกลายเป็นคนอื่นคนไกลกันไปแล้ว" เขาพูดไปด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา แต่ยังคงฝืนยิ้มอยู่เช่นเดิม

"ไม่มีพี่น้องบ้านไหนที่ไม่เคยทะเลาะกันแรง ๆ หรอกนะ แต่สุดท้ายความเป็นพี่น้องมันก็ตัดกันได้ไม่ขาดหรอก" เฟรนด์ชิพตบไหล่เพื่อนเบา ๆ

"อืมขอบใจเว้ย....กูว่ามึงรีบไปเถอะกรุงเทพรถติดเดี๋ยวจะไปสนามบินไม่ทัน" รันเวย์เดินออกมาส่งเฟรนด์ชิพถึงด้านหน้าบริษัท

"ไว้เจอกัน" เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะเดินกลับไปขึ้นรถหรูของตัวเองทันที

เดิมทีแล้วเฟรนด์ชิพ กับบราวน์ เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่อนุบาลจนถึงมัธยมปลายเลยก็ว่าได้

เพราะพ่อแม่รู้จักกัน และก็อยู่ในแวดวงเดียวกัน

เพียงแต่ในช่วงมัธยมปลาย เฟรนด์ชิพมันก็ย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศแบบกะทันหัน

ส่วนรันเวย์เองพอมีแฟนเขาก็ติดแฟนมาก ๆ จนไม่ออกไปเจอเพื่อนฝูง แถมยังบังคับไม่ให้นับหนึ่งมีเพื่อนคนอื่นอีกด้วย นอกจากเขาคนเดียว

ตอนที่หนึ่งคบกับรันเวย์เธอจึงแทบไม่มีเพื่อนไม่มีสังคมเลย ซึ่งต่างจากคบไทม์ในตอนนี้มาก ๆ เพราะเธอสามารถมีอิสระในการใช้ชีวิตอย่างที่สุด

เพราะเขาเป็นคนขี้หวงมาก ๆ ยิ่งตอนนับหนึ่งเป็นแอร์โฮสเตส รันเวย์แทบจะตามประกบทุกไฟลต์บิน

จนพวกทีมพนักงานบนเครื่อง แทบไม่มีใครกล้าจะสนิทสนมกับเธอเลยสักคน

บ้านรันเวย์

หลังจากที่ตะวันทำงานบ้านจนเสร็จเกือบหมดแล้ว เธอก็เข็นรถเซอร์เวย์ออกมานั่งเล่นต่อที่สวน โดยที่ตะวันก็เดินรดน้ำต้นไม้ไปเรื่อย ๆ

ๆ เลย" ตะวันยืนรดน้ำดอกกุหลาบหลากหลายพันธ์ในบ้าน ที่พี่ตาลเล่าว่าคุณหนึ่งกับคุณไทม์เป็นคนช่วยกันปลูกขึ้นมาด้วยตัวเอง

ในระหว่างที่เธอรดน้ำต้นไม้ไปเรื่อย ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นมาในทันที

เมื่อเห็นเป็นเบอร์โทรโรงพยาบาล เด็กสาวก็รีบกดรับสายไปในทันที

"สวัสดีค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ?" ตะวันเอ่ยถามไปอย่างแผ่วเบา เพราะเธอรู้สึกกังวลทุกครั้งที่ทางโรงพยาบาลโทรเข้ามาหาเลยจริง ๆ ..

(คุณหมอให้ดิฉันเรียนแจ้งว่า ตอนนี้อาการของคนไข้พ้นขีดอันตราย และอาจจะได้ย้ายออกจากห้อง ICU เร็วกว่ากำหนดค่ะ) พยาบาลโทรรายงานอาการของพี่สาวเธอทันทีด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูผ่อนคลายกว่าเดิม

ตะวันยิ้มออกมาทันที เธอยกมือทาบอกตัวเอง แทบอยากจะร้องกรี๊ดออกมาให้ดัง

[อัปเดต] อ่านนิยาย LOVE POSITIONS พิษสวาท พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่า

นิยาย LOVE POSITIONS พิษสวาท มี FULL อ่าน พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่า และตอนต่อไปของนิยายที่ novelones.com นวนิยายเรื่อง LOVE POSITIONS พิษสวาท ที่มีรายละเอียดที่ไม่คาดคิดและน่าทึ่งมากมายของผู้แต่ง อยู่ในตะเกียงแก้ว ใน พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่า ได้นำเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ อ่าน พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่า ของซีรีส์ LOVE POSITIONS พิษสวาท ได้ที่นี่

หรือคุณสามารถดาวน์โหลด PDF ฟรีของนิยาย LOVE POSITIONS พิษสวาท ได้ที่ novelones.com

คีย์การค้นหา: LOVE POSITIONS พิษสวาท พิษสวาท | ตอนที่ 65 | เพื่อนเก่า