ตอนที่329
พอเห็นเธอเข้ามานั่งใกล้ตนเองดีแล้ว ธามนิธิถึงยอมตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ
ผ่านไปไม่นานนัก เลขาก็นำชามาวางไว้ให้พวกเขา มองเห็นเขาที่กำลังทำงาน ปาณียิ่งรู้สึกหลงไหลในการมองธามนิธิทำงานแบบนี้
ภายในดวงตามเต็มไปด้วยความนับถือ นอกจากนี้ยังเต็มไปด้วยความรัก
ปาณีมองเห็นแก้วชาที่ถูกวางอยู่ตรงหน้าตน ก่อนยกริมฝีปากส่งยิ้มให้เลขา คุณน้าเลขางุนงงไปชั่วขณะ ก่อนจะส่งยิ้มอย่างมีมารยาทกลับมาให้
คุณพระ!
ภรรยาของคุณธามนิธิท่านนี้ ช่างเป็นเด็กดีเสียจริง!
ปาณีเป็นคนประเภทที่ถ้าหากยิ้มขึ้นมา เธอสามารถทำให้คนนั้นรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งออกมาจากเธอได้
หกโมงเศษ ๆ ปาณีและธามนิธิก็กลับไปถึงบ้าน คุณแม่ฐิตพรทำกับข้าวเสร็จเกือบหมดแล้ว ปาณีเดินไปล้างมือก่อนออกมาทำอาหาร จันวิภาและเวทัสก็ถูกเรียกมาทานข้าวด้วยเช่นกัน
ฐิติพรช่วยตักอาหารให้ปาณีอย่างกระตือรือร้น "ปาณี กินให้เยอะๆหน่อยจ้ะ แม่มองดูแล้วรู้สึกว่าช่วงนี้หนูเหมือนซูบผอมลงไปนะ"
"ไม่นะคะ" ปาณีตอบ "หนูกลับอ้วนขึ้นมาตั้งหนึ่งกิโล"
ฐิติพรพูด "เด็กผู้หญิงต้องอวบสักนิดถึงจะดีนะลูก"
"เกิดหนูอ้วนขึ้นมา ทุกคนจะต้องทอดทิ้งหนูแน่ๆ"
"พูดอะไรหน่ะฮึ" ฐิติพรพูดขึ้นอย่างจริงจัง "ในบ้านนี้ ใครกล้าทิ้งหนูกัน"
"ขอบคุณนะคะแม่"
ปาณีมองไปยังอาหารแสนอร่อยข้างหน้า ความสุขพุ่งขึ้นมาทันใด
ทุกครั้งที่กลับมา คุณแม่มักจะทำอาหารมากมายเตรียมให้เธอทุกครั้ง เธอช่างรู้สึกมีความสุขจริงๆ
ฐิติพรมองไปยังเวทัสที่นั่งอยู่ข้างๆจันวิภา "ได้ยินว่าเธอย้ายอยู่กับคุณลุงของเธอที่นั้นแล้วหรือ"
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: My Girl ภรรยาตัวน้อยของผม
ก็บอกไปสิว่าพ่อแม่นางนลินมาขอคืนของหมั้น แค่นี้ก็ตบหน้าได้แล้วว่านลินโกหก มันไม่ใช่ว่าสามีไม่รอ แต่มันทิ้งเอง...
ฮื่อออออัพต่อได้ไหมคะพลีสสมสส...