นายเป็นพ่อของลูก

ตอนที่20 ประสบการณ์ครั้งแรก

ตอนที่20 ประสบการณ์ครั้งแรก

ผู้หญิงคนนั้นมันดีขนาดนั้นเลยหรอ ?

แค่อาบน้ำเฉยๆ มันจะทำให้มีดอกไม้ออกมาได้งั้นหรอ ?

เขาไม่เชื่อหรอก เขาจะออกไปอาบน้ำให้เจ้าหนูนี่เอง !

แล้วมันจะแย่มากกว่าผู้หญิงคนนั้นหรอ

ประยงพูดออกไป: “ลุกขึ้นมา ฉันจะช่วยอาบให้เธอ รับประกันว่าอาบได้ดีกว่าหม่ามี๊ของเธอแน่นอน”

ซีซั่นแลบลิ้นใส่เขา และลูกขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจและถูกประยงพาตัวไปที่ห้องน้ำ

ประยงช่วยอาบน้ำให้ซีซั่นอย่างวุ่นวาย

จริงๆ แล้วมันเป็นครั้งแรกที่เขาอาบน้ำให้คนอื่นและเขาก็ยังอาบให้เด็กอายุต่ำกว่าหกขวบอีกด้วย

ประยงดูเหมือนกับศัตรู

มีเสียงอึกทึกอย่างมากอยู่ในห้องน้ำ

“ควรสระผมก่อน !”

“ไม่ใช่ แบบนี้จะทำให้น้ำเข้าตาผม!”

“ถ้าหม่ามี๊เป็นคนทำวิธีทำจะไม่ใช่แบบนี้เลย !”

ซีซั่นเป็นคนเอาใจยาก

ประยงยังไม่ทันได้เตรียมตัว แต่ก็ยังอดทนต่อความโมโหที่จะช่วยเขาอาบน้ำ ผลที่ได้ก็คือตัวเองมีเหงื่อออกมาทั้งตัว

“โง่จริงๆ เลย คนแบบนี้ไม่ใช่ป่ะป๊าของผมหรอก !” ซีซั่นมองไปที่เขาอย่างขยะแขยง “ผมบอกแล้วว่าหม่ามี๊ดีกว่า คุณดูสิ คุณไล่หม่ามี๊ผมออกไปอ่ะ......”

ประยงยิ่งไม่ชอบความไร้สาระของเจ้าหนูมากขึ้น จึงปล่อยให้คนใช้ แล้วสั่งให้คนใช้พาเขากลับไปที่ห้อง ส่วนเขาก็อาบน้ำอยู่ในห้องอาบน้ำ

ขณะที่เขากำลังเป่าผมและเตรียมตัวเข้านอน คนใช้ก็เข้ามาหาเขาอย่างกระหืดกระหอบอีกครั้ง “ท่านคะ คุณชายน้อยเขา”......

“เขาเป็นอะไรอีก ?” ประยงขมวดคิ้ว

“คุณชายน้อยไม่ยอมนอนค่ะ !” คนใช้พูดอย่างกระวนกระวาย “ได้โปรดไปดูหน่อยนะคะ”

ฮึ่ม มันจะไม่จบใช่ไหม ?

ประยงก้าวเท้าไปที่ห้องของซีซั่น

ซีซั่นนั่งตัวตรงอยู่บนเตียง

“ทำไมเธอไม่นอนล่ะ ?” ประยงถาม

“ไม่มีหม่ามี๊เล่านิทานให้ผมฟังผมนอนไม่หลับ” ซีซั่นระบายออกมาอย่างไร้เดียงสา ตาโตกระพริบปริบๆ “ทุกคืนก่อนเข้านอนหม่ามี๊จะเล่านิทานให้ฟัง เสียงหม่ามี๊เพราะมาก ฟังเสียงของหม่ามี๊แปปเดียวผมก็หลับแล้ว”.....

“คนใช้ก็เล่าให้เธอฟังได้เหมือนกัน” ประยงพูดออกไป

“ความรู้สึกของพวกเขาไม่เหมือนที่หม่ามี๊ทำ” ซีซั่นพูดตอบ “ถ้างั้นคุณก็เล่าให้ผมฟัง ?”

“ฉันน่ะหรอ ? ฉันกับหม่ามี๊ของของเธอมันยิ่งต่างกันนะ แล้วเสียงของฉันก็ทุ้มต่ำ เธอแน่ใจหรอว่าถ้าฉันเล่าให้ฟังเธอจะนอนหลับได้ ?” ประยงพูด

“ไม่ใช่ว่าคุณเป็นป่ะป๊าของผมหรอ ?” ซีซั่นจ้องไปที่หน้าเขาแล้วถามอย่างจริงจัง“ถ้าใช่ งั้นก็เล่านิทานให้ผมฟังสิ่ หม่ามี๊เล่าให้ผมฟังตั้งหลายปีเลยนะ”......

เส้นเลือดดำบนหน้าผากของประยงปรากฏขึ้น

แต่สิ่งที่แปลกไปคือเขาไม่สามารถโมโหให้กับเจ้าหนูนี่ได้

เอาล่ะๆ

ยังไงซะเขาก็เป็นหนี้ของเจ้าหนูนี่อยู่มากจริงๆ

ใครให้เจ้าหนูนี่เป็นลูกชายของเขากันล่ะ

ถ้าเด็กน้อยที่ไม่ได้รับความรักจากพ่อนั้นก็จะเป็นเด็กที่ไม่สมบูรณ์

ยังไงก็ตามในตอนนี้เขาก็ต้องรับผิดชอบเจ้าหนูนี่

“อืม เดี๋ยวฉันจะเล่าให้เธอฟังเอง”

ประยงนวดไประหว่างคิ้วพลางเดินไป

ซีซั่นเอนกายลงไปอย่างเชื่อฟังและตบไปที่ข้างๆ: “มา มานอนเล่ากับผม”

ประยงนอนลงข้างๆ ตามที่ซีซั่นบอก

มันเป็นความรู้สึกที่แสนมหัศจรรย์

ภายในหนึ่งวันเขาก็มีลูกชายหนึ่งคนและตอนนี้เขาก็กำลังเล่านิทานให้ลูกชายฟังอยู่ข้างๆ

“คุณตบที่หลังผมแล้วคุณก็พูดไปเหมือนที่หม่ามี๊ทำมาตลอด” ซีซั่นพูดขึ้น

ประยงยื่นมือออกมาอย่างจนมุม ควบคุมความแข็งแกร่งไปที่หลังของเขาเท่าที่จะทำได้ แล้วค่อยๆ เอ่ยปากเล่านิทานให้เขาฟัง: “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว”.......

พอพูดไป ซีซั่นก็ค่อย ๆปิดตาคู่โตราวกับองุ่นลงไป ส่วนประยงเองก็ง่วงด้วยเช่นกัน

การเป็นพ่อคนแม่คนมันยากขนาดนี้เลยหรอ ?

ผู้หญิงคนนั้นต้องทำงานหนักทุกๆ วันในช่วงหลายปีที่ผ่านมา......

ประยงคิดและเขาก็ค่อยๆ หลับตาลง

หนึ่งร่างใหญ่กับหนึ่งร่างเล็กนอนอยู่บนเตียงเดียวกัน สองใบหน้าที่คล้ายคลึงกันหันเข้าหาซึ่งกันและกันอย่างอบอุ่นและกลมกลืน

......

ญาอี๋กลับมาบ้าน เธอดูซีดเซียว

เธอรู้สึกเหนื่อยใจเมื่อคิดถึงเรื่องวันนี้

หากไม่มีชุติภาสเธอลันตากัดตายแน่ๆ เลย

เธอลดสายตาลง

แต่ลันตาผู้อยู่เบื้องหลังนั้นมีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก เธอคนเดียวจะไปต้านทานหล่อนได้ยังไง ?

ไม่ ต้องไม่ท้อ ! เธอบริสุทธิ์ และแน่นอน เธอไม่อนุญาตให้เสื่อมเสียได้ง่ายขนาดนี้ !

ญาอี๋กำกำปั้นของเธอ

มองไปยังบ้านที่ว่างเปล่า หัวใจก็รู้สึกขมขื่น

แต่ก่อนเธออยู่คนเดียวยังโชคดีที่มีซีซั่นติดตัว เพื่อช่วยเหลือเธอยามยากลำบาก

ตราบใดที่มีซีซั่นก็ยังมีความหวัง

แต่ประยงกลับมาเอาความหวังของเธอไป

ช่างเป็นการกระทำที่โหดร้ายเหลือเกิน !

เธอจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเธอและจากนั้นเธอก็จะไปเอาซีซั่นกลับคืนมา !

เริ่มตั้งแต่นั้นเธอก็จะพาซีซั่นหนีออกไปให้ไกลพร้อมกับเธออย่างเงียบๆ

เธอจะไม่เอาชีวิตมาเล่นเอาคืนกันกลับไปกลับมาวันๆ อีกต่อไป

ญาอี๋มองไปทุกส่วนของห้องและทุกส่วนของห้องนั้นดูเหมือนว่ามีเงาของซีซั่นอยู่

“หม่ามี๊ ผมอยากกินผลไม้”......

“หม่ามี๊ ซีซั่นรักหม่ามี๊มากนะ”......

“หม่ามี๊”.....

น้ำตาไหลรินลงมาอาบแก้มอย่างไม่รู้ตัว

“ซีซั่น”......

Bình Luận ()

0/255