ตอนที่124 ก็ไม่มีคุณ2

จื่อหยูน สงจื่อหยูน ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังเป็นเพื่อนสนิทของเฉียวอวี่ถงเหมือนกับตู้โป๋เหวิน

แต่ว่าเพราะเกิดเรื่องนั้นขึ้น เธอเลือกจากไป แม้โอกาสที่จะบอกลากันยังไม่มี

คิดๆ ดูน่าจะห้าปีแล้ว

ตอนนั้นพวกเธอยังเด็ก ไม่เข้าใจอะไรหลายๆ อย่าง

เฉียวอวี่ถงสนใจที่จะเข้าไปคุยกับทุกคน แต่ข้อความของสงจื่อหยูนก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ เธอเลยเงียบไป

ไม่เจอกันหลายปี ไม่รู้ว่าพวกเธอจะยังเข้ากันได้ไหม

สงจื่อหยูนยืนยันด้วยตัวเองว่ากลับมาแล้ว

เฉียวอวี่ถงอ่านชื่อของสงจื่อหยูน คาดไม่ถึงว่าต่างจากสงจื่อจินแค่คำเดียว บางทีพวกเธออาจจะมีโอกาสได้เจอกัน

แล้วแต่วาสนาเถอะ

แน่นอนว่าโอกาสที่พวกเธอจะได้พบกันมาถึงแล้ว

งานเลี้ยงของตระกูลสง ฉินลี่เยี่ยไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไป และยังต้องพาเธอไปด้วย

“วันเกิดน้องสาวของจื่อจิน ไม่ใช่ว่าคุณอยากไปเหรอ มีโอกาสพอดีเลย”

“อืม”

“ทำไมล่ะ”

“ไม่มีอะไร”

พวกเธอเจอกันสถานการณ์จะเป็นยังไงนะ

……

กู้เจ๋ออวี่กับหลูฉิงไม่ใช่แค่พักอยู่คอนโดเดียว ยังพักอยู่ชั้นเดียวกันด้วย

มันรบกวนจิตใจเขาจริงๆ ที่คนห้องข้างๆ หลูฉิงรบกวนเขาวันละครั้งสองครั้ง และเขาก็ไม่สบายใจเลย

แถมสงจื่อหยูนยังถูกคนที่บ้านพากลับไปแล้ว หลูฉิงเป็นเครื่องจักรสร้างปัญหาดีๆ นี่เอง

“กู้เจ๋ออวี่ ห้องฉันมีแมลงสาบ”

“ไม่เข้าใจจริงๆ คุณใช้เวลาหลายปีตอนอยู่อเมริกาได้ยังไง”

หลูฉิงช่วยอธิบายให้กู้เจ๋ออวี่ฟัง “ตอนอยู่อเมริกาฉันพักอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ ต่อให้พักข้างนอกพวกเขาก็จะหาคนมาช่วยทำความสะอาดให้อยู่ดี พูดอีกอย่างคืออเมริกาไม่มีแมลงสาบ”

“เหอะ แล้วทำไมไม่อยู่ที่อเมริกามันซะเลยล่ะ!”

ปากก็พูดไปงั้น กู้เจ๋ออวี่ก็ยังอยู่ในห้องของหลูฉิงมองหาแมลงที่ต้องกำจัดให้ได้ ไม่อย่างนั้นหลูฉิงคงไม่ปล่อยเขาไปสักวันแน่

หลูฉิงเอ่ยเสียงเบา “เพราะคุณสำคัญกว่าแมลงสาบ อเมริกาไม่มีแมลงสาบก็จริงแต่ก็ไม่มีคุณ”

กู้เจ๋ออวี่ที่ยุ่งกับการหาแมลงสาบเลยไม่ได้ยินที่หลูฉิงพึมพำ

“จับได้แล้ว!”

กู้เจ๋ออวี่มีปัญหามากมายเพราะแมลงสาบ จึงโทษมันและจับมันฆ่าในทันที

ไปๆ มาๆ หลูฉิงหาโอกาสได้ทานข้าวกับกู้เจ๋ออวี่

“ตอบแทนที่คุณช่วยฉัน ฉันเลี้ยงเอง”

“ตอนบ่ายผมมีธุระ”

“ฉันหมายถึงมื้อเย็น”

“ตอนเย็นผมยุ่ง”

“ฉันหมายถึงมื้อเย็นวันพรุ่งนี้!” หลูฉิงเอ่ยแก้ โดยไม่ลืมจุดสำคัญ

“พรุ่งนี้ผมก็ไม่ว่าง!”

“กู้เจ๋ออวี่ คุณตั้งใจใช่ไหม!” หลูฉิงระเบิดอารมณ์ “ฉันจะบอกคุณให้ ฉันแค่แจ้งให้ทราบ ไม่ได้หารือกับคุณ ตอนเย็นทานข้าวด้วยกัน!”

กู้เจ๋ออวี่จนปัญญา แต่ก็มีลูกไม้ในใจ แค่ไม่ไปก็ได้แล้ว

ยังไงซะเธอก็ไม่มีทางจับตาดูเขาได้ตลอดเวลา

“กู้เจ๋ออวี่ คุณสามารถเลือกที่จะไม่มาได้ แต่ว่าฉันจะบอกคุณลุงกู้!” นี่คือที่ฉินลี่เยี่ยสอนเธอเพื่อใช้ขู่กู้เจ๋ออวี่ครั้งแล้วครั้งเล่า

กู้เจ๋ออวี่ชะงัก

“เธอกับพี่ชายนี่มัน!”

“ทำไม!”

“ได้ ก็แค่กินข้าว ไปก็ไป!”

กู้เจ๋ออวี่ไม่เชื่อแน่ว่าที่หลูฉิงกลับมาครั้งนี้เพราะยังไม่ลืมเรื่องของพวกเขา และต้องการหลีกเลี่ยงเธอให้มากที่สุด

นิสัยหัวแข็งทั้งสองคน ไม่มีใครยอมอ่อนข้อ หรือเพราะการแสดงความรักของหลูฉิงนั้นมีปัญหากู้เจ๋ออวี่เลยไม่รู้สึกถึง ไม่รับรู้

ร้านอาหารหลูฉิงเป็นคนเลือก โต๊ะเธอก็ยังเป็นคนจองเอง

เธอบังคับให้กู้เจ๋ออวี่มาจนได้

“มาถึงเร็วมาก”

“เพราะคุณมาช้าต่างหาก!”

“งั้นเหรอ” กู้เจ๋ออวี่ต่อปากต่อคำ

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไร

ทานข้าวด้วยบรรยากาศกดดัน

รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่ผิดปกติ แต่ไม่มีใครรู้ว่าต้องจัดการอย่างไร

“ทำไมอยู่ๆ ถึงกลับมา” กู้เจ๋ออวี่ที่ปกติพูดเยอะ เลือกจะเอ่ยขึ้นมาก่อนเพื่อทำลายบรรยากาศ

“ฉันบอกไปแล้วไง อเมริกาไม่มีแมลงสาบ ไม่มีคุณ”

เข้าใจแล้ว กู้เจ๋ออวี่กับแมลงสาบที่แท้ตำแหน่งไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่

แต่ถ้าคิดเลยไปนิด หลูฉิงไม่ชอบแมลงสาบ งั้นสาเหตุที่เธอกลับมาก็คิดได้ว่าเธอชอบเขา

กู้เจ๋ออวี่โคลงศีรษะไปมา ปฏิเสธความคิดตัวเอง ‘จะเป็นไปได้ยังไง’

“ได้ยินมาว่าคุณโสดมาตลอด”

“อืม ไม่เจอที่เข้ากันได้น่ะ”

“โห ช่างเลือกมากเสียจริง” หลูฉิงเหน็บ

“แค่ไม่อยากฝืน เลยวัยที่ผมเล่นไปเรื่อยมาแล้ว” กู้เจ๋ออวี่ถอนหายใจแรง

Bình Luận ()

0/255