บทที่170 ฉันหย่าแล้ว2

ฉินลี่เยี่ยเดินสองสามก้าวไปหาเฉียวอวี่ถง “คุณหนูเฉา นี่คือภรรยาผม”

“ภรรยา นี่คือเฉาซวน”

เฉาซวน เฉียวอวี่ถงรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้ “สวัสดีค่ะ คุณหนูเฉา”

เฉาซวนตกอยู่ในความตะลึง ไม่ได้ทักทายตอบ

“คุณหนูเฉา ลี่เยี่ยพูดถึงคุณให้ฉันฟังนานแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอกันเร็วอย่างนี้”เฉียวอวี่ถงแสดงออกได้อย่างยอดเยี่ยม เทียบกันแล้ว เฉาซวนดูเป็นเด็กน้อยไปเลย อาจเป็นเพราะไม่ได้ตอบสนองกลับมา หรืออาจจะเป็นเพราะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

“เอ๋ เหรอคะ? ฉันมาไฟล์วันนี้ ลี่เยี่ยเป็นคนเเรกที่ฉันมาพบหลังกลับมา”พยายามปิดบังความไม่ธรรมชาติอย่างสุดความสามารถ ผลลัพธ์กลับไม่เป็นอย่างที่คิด

“ฮ่าๆ คิดไม่ถึงว่าตำแหน่งของฉินลี่เยี่ยในใจของคุณหนูเฉาจะสูงอยู่นะคะ”เฉียวอวี่ถงหัวเราะออกมา “อ่า ฉันไม่เห็นสามีของคุณหนูเฉา พวกคุณไม่ได้กลับมาด้วยกันเหรอคะ?”เธอยอมรับในความร้ายกาจของตัวเอง พูดถึงเรื่องเศร้าของคนอื่นไม่หยุด

เฉาซวนสีหน้าไม่ดี

ที่แท้ฉินลี่เยี่ยเล่าทุกสิ่งทุกอย่างให้เฉียวอวี่ถงฟังแล้ว ตอนนี้เธอเป็นคนนอกอย่างแท้จริง

“ฉันหย่าแล้วค่ะ”

“ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้……” ใบหน้าของเฉียวอวี่ถงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ทักษะการแสดงมีความก้าวหน้า

เฉาซวนไม่พูดไม่จา มองไปที่ฉินลี่เยี่ยด้วยความหวังที่จะได้รับการตอบกลับ

“คุณกินเสร็จหรือยัง?”ฉินลี่เยี่ยก้มถามเฉียวอวี่ถง

“อื้ม”

“กลับบ้านเถอะ”

เฉียวอวี่ถงส่ายหน้า “แต่ฉันเพิ่งรับปากสงจื่อหยูนว่าจะไปเป็นแขกที่บ้านเธอน่ะ”

“ไปตอนกลางคืนไม่ดีหรอก ไว้สุดสัปดาห์ผมไปกับคุณด้วยดีกว่านะ”เฉียวอวี่ถงโกหกแน่ๆ เขามองปราดเดียวก็เห็นทะลุปรุโปร่งแล้ว ถ้าวันนี้เฉียวอวี่ถงไม่กลับบ้าน ความขัดแย้งระหว่างพวกเขาก็ไม่รู้จะดำเนินต่อไปถึงเมื่อไร

สงจื่อหยูนตามน้ำ “ถงถง อย่างนั้นพวกเราค่อยนัดกันครั้งหน้านะ พวกเธอกลับไปก่อนเถอะ”

เฉียวอวี่ถง “……”

คนที่เก้อเขินกระอักกระอวลที่สุดคือเฉาซวน

ทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว เว้นแต่เธอที่ยังอยู่ที่เดิมคนเดียว

“เธอนัดผม ผมแค่อยากจะคุยกับเธอให้ชัดเจนก็เท่านั้น”

“ถงถง คุณเห็นแล้วนี่ว่าผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ และผมก็ไม่อยากข้องเกี่ยวอะไรกับเธออีก”

“เป็นเพราะเธอกลับประเทศมาแล้วไม่มีเพื่อนถึงมาหาผม”

เฉียวอวี่ถงเงียบสนิท

ฉินลี่เยี่ยอธิบายอยู่นานสองนานก็ไม่ได้รับการตอบกลับ

เด็ดขาดเป็นอย่างมาก

“อืม……”

ฉินลี่เยี่ยเอ่ยปากพูดอย่างแข็งกร้าว

“คุณเป็นอะไร!”

“ผมรักคุณนะ!”

“ไปให้พ้น!”

“ถงถง คุณอย่าโกรธ พวกเราไม่มีอะไรกันจริงๆ ผมเองก็ไม่ได้อยากจะพบกับเธอ”

เฉียวอวี่ถงเงียบ

แม้การกระทำของฉินลี่เยี่ยจะไม่ผิดอะไร แต่เห็นฉินลี่เยี่ยอยู่กับเฉาซวนแล้วในใจของเธอก็รู้สึกไม่สบายใจ

นี่อาจจะเป็นความรัก

“คุณไม่พูด ผมจะจูบคุณ!”

“คุณไปเรียนอะไรพวกนี้มาจากใครกัน!”เฉียวอวี่ถงทั้งโมโหทั้งอยากหัวเราะ! “ฉินลี่เยี่ย ฉันจะบอกอะไรคุณให้นะ! ถ้าฉันไม่อนุญาต ไม่ต้องมาแตะต้องตัวฉัน!”

“อย่านั้นมขอจูบคุณได้ไหม?”

เฉียวอวี่ถงจนใจ “ต่อไปนี้ไม่อนุญาตให้ไปเจอเฉาซวน! ไม่อย่างนั้นฉันจะหย่า!”เฉาซวนคือคำขาดและเส้นตาย เธอไม่สามารถยอมรับผู้ชายที่ตัดอดีตไม่ขาดได้

“ได้!”ฉินลี่เยี่ยตอบรับอย่างรวดเร็ว

……

สงจื่อหยูนมีโอกาสได้เจิ้งอี้ไปส่งที่บ้าน

“คุณชอบถงถงล่ะสิ?”

“พูดอย่างไรดี?”

แน่นอนว่าสงจื่อหยูนดูแค่การแสดงออกก็ชัดเจนว่านี่คือการแสดงออกว่าชอบคนคนหนึ่ง……

“หรือว่าไม่ใช่ล่ะ?”

เจิ้งอี้พึมพำ “เรื่องนี้พูดไปแล้วไม่ดี”

“แต่ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ชอบเธอ ถ้าคุณหวังดีกับเธอก็อย่าไปรบกวนเธอ”สงจื่อหยูนดูแล้วเป็นคนตัวเล็กๆคนหนึ่ง พอพูดจาจริงจังแบบนี้เลยทำให้คนไม่ชิน

“ผมเข้าใจ แต่วิธีที่แต่ละคนจัดการกับปัญหาก็ไม่เหมือนกัน เพราะว่าเช่นนี้ คุณก็คือคุณ ผมก็คือผม”คัดค้านคำแนะนำของสงจื่อหยูนอย่างอ่อนโยน?

“แล้วแต่คุณเถอะ แต่ฉันในฐานะเพื่อนของถงถง หวังว่าเธอจะสามารถมีความสุข สามารถมีเรื่องวุ่นวายน้อยลง”

เจิ้งอี้พยักหน้า

“เข้าไปเถอะ”

“ขอบคุณนะ”

เพราะความเป็นห่วงเฉียวอวี่ถงปนความอยากซุบซิบเล็กน้อย พอกลับบ้านสงจื่องหยูนก็มุ่งตรงไปที่ห้องของสงจื่อจิน

“มีเรื่องอะไร?”

สงจื่อจินถูกทำให้ตกใจโดยน้องสาวของตัวเองที่พุ่งเข้ามากะทันหัน

“พี่คะ! พี่ช่วยเอาอะไรมาปิดปังกล้ามเนื้อหน่อยไม่ได้เหรอ!”

ผู้ชายตระกูลสงล้วนเป็นสายเลือดทหาร รูปร่างดีมาก แต่สงจื่อหยูนไม่ชอบอะไรประเภทนี้ เธอมักพูดว่าดูแล้วป่าเถื่อนเกินไป……

คำพูดนี้ถ้าท่านปู่สงมาได้ยินเข้าจะต้องสั่งสอนด้วยตัวเองสักครั้งหนึ่ง

“นี่ของหลักฐานการปกป้องประเทศชาติของพวกเราเหมือนกับเหรียญกล้าหาญ!”

คำพูดของท่านปู่ หรือว่าสงจื่อหยูนมีเหตุผลที่จะไม่เชื่อฟัง?

“มีเรื่องอะไรก็พูดมา”สงจื่อจินพูดพลางสวมเสื้อผ้าตามคำน้องสาว

“เฉาซวนคือใคร?”

“แฟนสาวที่ฉินลี่เยี่ยนึกถึงอยู่ตลอดคนนั้น?”สงจื่อจินพูดไม่คิด แล้วอธิบายโดยสมองกลั่นกรองออกมาอีกครั้ง “ก็เป็นแฟนเก่าของฉินลี่เยี่ย”

“อ่อ……” สงจื่อหยูนดูเหมือจะมีข้อมูลในเรื่องนี้ค่อนข้างมาก “วันนี้ฉันเห็นเธออยู่กับฉินลี่เยี่ย”

“อะไรนะ?!”

สงจื่อจิงพยักหน้า แสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายฟังไม่ผิด

“เฮ้ย!”สงจื่อจินยังจำสภาพของฉินลี่เยี่ยตอนที่เลิกกันได้จนถึงวันนี้

แล้วเหตุผลที่เลิกกันก็ตลกสุดๆ

เพราะเงิน!

นี่คือการประชดประชันโดยตรง

 

Bình Luận ()

0/255