สื่อที่อยู่ล่างเวทีก็ยิ่งคลั่งมากขึ้น พวกเขาตื่นเต้นจนแทบอยากจะกระโดดขึ้นบนเวทีแฟชั่นโชว์เพื่อเอาไมโครโฟนไปจ่อปากของอันนาเพื่อได้รับข่าวสารที่น่าตื่นเต้นมากขึ้น
“คุณดีไซเนอร์อันนา ทำไมคุณถึงบอกว่าคณะกรรมการมีเรื่องลับลมคมใน คุณรู้อะไรมารึเปล่า” นักข่าวถามอย่างเสียงดัง
สื่ออื่นๆ ก็จับจ้องมาที่อันนาเช่นกัน
ลีน่าผลักวารุณีเบาๆ "วารุณี คุณว่าเธอบ้าไปแล้วหรือเปล่า ทำไมถึงพูดแบบนี้กับเหล่ากรรมการ กรรมการเป็นดีไซเนอร์เครื่องประดับชั้นนำของโลกเลยนะ เธอทำผิดพลาดอย่างมาก ฉันจะดูซิว่าอนาคตเธอจะอยู่ยังไง"
“ใครจะไปรู้ล่ะ” วารุณียักไหล่ บอกว่าไม่รู้ว่าทำไมอันนาถึงคิดว่ามีเรื่องลับลมคมในอยู่ในนั้น
แต่เธอเชื่อว่าอีกไม่นานคงจะรู้
เป็นไปตามคาด แอนนาเริ่มตอบคำถาม
แต่ก่อนจะตอบเธอก็หันไปมองวารุณี
วารุณียักคิ้ว
อะไร?
คงจะเกี่ยวอะไรกับเธอหรอกสินะ?
อันนาหยิบไมโครโฟนในมือของพิธีกรมาแล้วพูดว่า "ที่บอกว่ามีเรื่องลับลมคมในก็เพราะว่าคุณวารุณีบอกเป็นการส่วนตัว"
“หือ?” วารุณีงุนงง
อย่างที่คิดเกี่ยวอะไรกับเธอจริงๆ
แต่เธอพูดแบบนี้กับอันนาเมื่อไหร่?
อย่าว่าแต่วารุณีเลยแม้แต่ลีน่ากับแลนเซอร์ก็งงมากเช่นกัน
แลนเซอร์มึนงงเพราะอันนาไม่ได้บอกเรื่องสำคัญแบบนี้กับเธอ
และลีน่ามึนงงก็เพราะความแปลก
“วารุณี คุณบอกเธอจริงๆ เหรอ” ลีน่าชี้ไปที่อันนา
วารุณีมองบนใส่ “จะเป็นไปได้ยังไง ฉันไม่ได้คุยกับเธอเลย”
“แล้วเธอพูดทำไมว่าคุณเป็นคนบอกเธอ” ลีน่ากะพริบตาอย่างแปลกใจ
วารุณีแบมือออก “ฉันจะรู้ได้ยังไง ดังนั้นคุณดีไซเนอร์อันนา คำถามนี้ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าฉันไปบอกคุณตอนไหนว่าคณะกรรมการมีเรื่องลับลมคมใน?”
เธอหยิบไมโครโฟนที่เพิ่งส่งมาใหม่จากพิธีกร แล้วมองดูแอนนาด้วยสีหน้าที่นิ่ง โดยไม่ตื่นตระหนกกับคำพูดของอันนาเลย
สื่อด้านล่างเวทีและรวมไปถึงผู้ชมที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสดทั่วโลก ต่างก็เห็นเธอสงบนิ่ง และก็ไม่คิดว่าเธอได้พูดเรื่องดังกล่าว
“เมื่อกี้นี้” อันนากับวารุณีมองหน้ากัน
วารุณียักคิ้ว “เมื่อกี้?”
“ใช่ ก่อนที่ผลจะออก ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นมาก มีเพียงคุณกับลีน่าเท่านั้นที่แตกต่างออกไป คุณบอกลีน่าว่าพวกคุณได้สิทธิ์ในการลงแข่งแล้ว ในเมื่อผลการแข่งขันตอนนั้นยังไม่ออก พวกคุณรู้ได้อย่างไรว่าจะได้สิทธิ์ คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือพวกคุณรู้อยู่แล้วว่าตัวเองจะได้ลงแข่ง ทำไมถึงได้ลงแข่งก็เพราะพวกคุณซื้อกรรมการเหล่านี้มา” อันนาชี้ไปที่กรรมการที่อยู่แถวด้านล่าง
เหล่ากรรมการได้ยินก็อดขำไม่ได้
วารุณีและลีน่าก็หัวเราะเช่นกัน
มีเพียงผู้ชม สื่อและอันนาเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังหัวเราะอะไร
“ฉันไม่เคยเห็นคนโง่แบบนี้มาก่อน” ในห้องนั่งเล่น นัทธีหรี่ตาและพูดด้วยลิ้นที่ชั่วร้าย
อารัณพยักหน้า “ใช่ โง่แล้วยังไม่รู้จักปกปิดความโง่ของตัวเอง และยังโดนเปิดโปงไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่”
ไอริณมองพ่อและน้องชาย ไม่เข้าใจว่าพวกเขาพูดอะไรอยู่
“คุณวารุณี จริงอย่างที่คุณดีไซเนอร์อันนาบอกหรือเปล่า คุณซื้อคณะกรรมการมาหรือเปล่า” นักข่าวคนนั้นถามย้ำอีกครั้ง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พิชิตใจหม่ามี๊ตัวแสบ
อ่านจบครบทุกตอนแล้วค่ะ สนุกมากค่ะเนื้อเรื่องน่าติดตาม ติดงอมแงมเลย นางเอกฉลาดทันคนดีค่ะ ขอติอย่างเดียวคือ พิมพ์ผิดเยอะมากทำให้เสียอรรถรสใน การอ่าน เป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ🫶🏻...
แล้วกโอ้เอ คุยยืดยาดอยู่นั่น หนีสิคะ ไปหาตำรวจก่อน แจ้งว่ามีสตอคเกอร์ ขอความคุ้มครองจากตำรวจ รอนัทธีส่งคนไปรับ...
นางเอกโง่มาก มีคนชั่วอยู่ในบ้าน ก็ต้องรีบกำจัดสิ เก็บไว้ให้มันทำร้ายตัวเองกับลูกเหรอ น่าจะรีบบเอาวีดีโอให้สามีดูแล้วแจ้งตำรวจ...