“หนูว่าเด็กในท้องของปาจรีย์ ใช่ของพงศกรไหม?”คุณพ่อประสิทธิ์มาตรงหน้าวารุณี ถามอีกครั้ง
วารุณีพยักหน้า“หนึ่งเดือนก่อน ปาจรีย์กับพงศกรมีความสัมพันธ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ดังนั้นเด็กคนนี้ น่าจะเป็นของพงศกรค่ะ”
“ไอ้สารเลวนั่น!”แน่ใจว่าเด็กในท้องของลูกสาวเป็นลูกใคร คุณพ่อประสิทธิ์ก็โกรธจนกำหมัดแน่น ใบหน้าแก่ๆนั้น เต็มไปด้วยความโกรธ
คุณแม่ปารวีก็เสียใจมาก“จะเป็นลูกของพงศกรได้ไง?จะเป็นของพงศกรได้ไงกัน?”
เธอยอมที่จะให้เด็กคนนี้เป็นของพวกนักเลงที่ไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่พงศกร
คุณพ่อประสิทธิ์ก็เช่นกัน กัดฟันพูดว่า:“สารเลวนั่น ทั้งๆที่ไม่รักปาจรีย์ของเรา แต่กลับทำกับปาจรีย์......ไม่ได้ อาต้องไปหาเขา เรื่องนี้ อาไม่จบกับเขาแน่”
สำหรับพ่อคนหนึ่งแล้ว เห็นลูกสาวรักคนหนึ่งอย่างขมขื่นแบบนี้ แต่กลับไม่ได้การตอบกลับของคนๆนั้นคืนมา แน่นอนว่าเจ็บปวดอย่างไม่ต้องสงสัย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเห็นลูกสาวเสียใจและเศร้าเพราะผู้ชายคนนั้น หัวใจของเขาที่เป็นพ่อ ก็เหมือนถูกมีดตัด
ใครไม่อยากให้ลูกสาวตัวเองมีความสุขบ้างล่ะ
ดังนั้นถึงเขารู้ว่าตระกูลจิรดำรงค์ของเขาจะผิดต่อตระกูลอิสริยานนท์ แต่เขาก็ไม่ต้องการให้ลูกสาวตัวเองอยู่กับลูกชายของตระกูลอิสริยานนท์ ที่พวกเขาเป็นหนี้ตระกูลอิสริยานนท์ พวกเขาสามารถชดใช้คืนได้
อีกอย่าง พงศกรปฏิบัติต่อลูกสาวตัวเองอย่างไร พวกเขาสองสามีภรรยาต่างรู้ดี เย็นชา ละเลย ไม่ใส่ใจ
หมายความว่า พงศกรไม่สนใจลูกสาวของพวกเขา ไม่รักลูกสาวของพวกเขาเลย
พวกเขาในฐานะพ่อแม่ ถึงแม้ปวดใจความรู้สึกที่ลูกสาวให้ไป แต่ไม่ได้คืนกลับมา แต่พวกเขาเข้าใจพงศกร
ยังไงเรื่องความรู้สึก ก็บังคับไม่ได้ รักคนๆหนึ่ง ไม่ได้จะบอกว่ารักก็รักนี่ และก็ยิ่งไม่ใช่ว่าคนนั้นรักเขา เขาก็จะรักคนนั้น
ดังนั้นพวกเขาเข้าใจพงศกรมาเสมอ และไม่เคยบังคับพงศกรว่าต้องตอบรับความรู้สึกของลูกสาวพวกเขา
ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลจิรดำรงค์ของพวกเขาทำผิดต่อตระกูลอิสริยานนท์ จึงยิ่งไม่มีหน้าไปให้พงศกรเกี่ยวข้องอะไรกับลูกสาวตัวเอง และถึงแม้ลูกสาวตัวเองเสียใจเพราะพงศกร แต่พวกเขาก็ไม่ตำหนิใดๆ
แต่ว่าพงศกรก็ไม่ควรอย่างยิ่ง ไม่ควรมีอะไรกับปาจรีย์ และให้ปาจรีย์ตั้งท้อง ภายใต้สถานการณ์ที่เขาไม่รักปาจรีย์!
ดังนั้นครั้งนี้ ถึงพวกเขาตระกูลจิรดำรงค์จะทำผิดต่อตระกูลอิสริยานนท์ เขาก็ไม่คิดจะปล่อยพงศกรไปแบบนี้
พงศกรแค้นพวกเขาตระกูลจิรดำรงค์ ก็เล่นงานพวกเขาสองคนได้ ทำไมต้องเล่นกับความรู้สึกของปาจรีย์
และก็ พงศกรให้ปาจรีย์ตั้งท้องเพราะอะไร?ทิ้งพวกเธอแม่ลูกเพื่อแก้แค้นตระกูลจิรดำรงค์ของพวกเขาเหรอ?
ยิ่งคิดยิ่งโกรธ ใบหน้าคุณพ่อประสิทธิ์ก็แดงระเรื่อ ร่างสั่น เกือบจะล้มพับไป
ดีที่คุณแม่ปารวีประคองเขาไว้ตลอด จึงไม่ได้เกิดเรื่องอย่างนั้น
“ภรรยา เอาโทรศัพท์ให้ผมหน่อยสิ”คุณพ่อประสิทธิ์สูดหายใจลึกๆ ยื่นมือออกไปทางคุณแม่ปารวี
คุณแม่ปารวีรู้ว่าเขาจะทำอะไร ก็ปล่อยแขนเขาทันที ยื่นโทรศัพท์ให้เขา
เพราะเขาก็เห็นด้วยว่าต้องติดต่อพงศกร ถามพงศกรให้ชัดเจน เขาทำให้ปาจรีย์ท้องนั้น ไม่ตั้งใจหรือว่าตั้งใจกันแน่
อย่างไรก็ตามตอนที่คุณพ่อประสิทธิ์ได้โทรศัพท์มา วารุณีกลับพูดมาทันทีว่า“คุณอา ไม่มีประโยชน์ค่ะ คุณอาติดต่อพงศกรไม่ได้หรอก ตอนที่คุณน้าบอกฉันว่าปาจรีย์ฆ่าตัวตาย ฉันติดต่อพงศกรไปแล้ว แต่โทรศัพท์เขาปิดเครื่อง ติดต่อไม่ได้“
“ติดต่อไม่ได้?”สีหน้าคุณพ่อประสิทธิ์ดูแย่มาก
วารุณีพยักหน้า“ใช่ค่ะ”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พิชิตใจหม่ามี๊ตัวแสบ
อ่านจบครบทุกตอนแล้วค่ะ สนุกมากค่ะเนื้อเรื่องน่าติดตาม ติดงอมแงมเลย นางเอกฉลาดทันคนดีค่ะ ขอติอย่างเดียวคือ พิมพ์ผิดเยอะมากทำให้เสียอรรถรสใน การอ่าน เป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ🫶🏻...
แล้วกโอ้เอ คุยยืดยาดอยู่นั่น หนีสิคะ ไปหาตำรวจก่อน แจ้งว่ามีสตอคเกอร์ ขอความคุ้มครองจากตำรวจ รอนัทธีส่งคนไปรับ...
นางเอกโง่มาก มีคนชั่วอยู่ในบ้าน ก็ต้องรีบกำจัดสิ เก็บไว้ให้มันทำร้ายตัวเองกับลูกเหรอ น่าจะรีบบเอาวีดีโอให้สามีดูแล้วแจ้งตำรวจ...