เยี่ยซือเจวี๋ยหันมามอง หลัวอี้ซึ่งอยู่ข้างหลังก้าวไปข้างหน้าพูดว่า "ลูกพี่ได้ระบุตำแหน่งโดยประมาณของอีกฝ่ายหนึ่งแล้ว เดี๋ยวฉันจะถามเธอในภายหลัง เธอน่าจะส่งตำแหน่งมาในเร็วๆ นี้"
จวินเฮ่าเซวียนถามด้วยความสงสัย "ลูกพี่ ? ลูกพี่คนไหน หลัวอี้เป็นแฮ็กเกอร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในจิงตูไม่ใช่เหรอ?"
เพียงได้ยินหลัวอี้ตอบ "ลูกพี่ก็คือมู่ซย่า คุณมู่"
ดวงตาของจวินเฮ่าเซวียนเบิกกว้างอย่างไม่คาดคิด ถามด้วยความประหลาดใจ "มู่ซย่าทำเรื่องพวกนี้เป็นด้วยเหรอ?"
ฉินหรานเฟิงก็ตกใจอย่างมากเช่นกัน
"สรุปมีอะไรบ้างที่เธอทำไม่เป็น? เธอมาจากชนบทไม่ใช่เหรอ หญิงสาวบ้านนอกคนหนึ่ง ทำไมมีความสามารถรอบด้านขนาดนี้”
หลัวอี้ปกป้องมู่ซย่าพูดว่า "อย่าดูหมิ่นลูกพี่ มาจากชนบทอะไร ทำไมดูถูกสถานะของลูกพี่ล่ะ"
ฉินหรานเฟิงเหลือบมองหลัวอี้อย่างแปลกใจ พูดว่า "ตอนแรกนายไม่ชอบเธอมากที่สุดชัดๆ... "
หลัวอี้จ้องไปที่เขาแวบหนึ่ง "วันนี้กับวันนั้นไม่เหมือนกัน ฉันจะโทรหาลูกพี่แล้ว เยี่ย นายช่วยส่งช่องทางติดต่อของลูกพี่ให้ฉันหน่อย "
หลัวอี้ตะโกนเรียกลูกพี่อย่างเป็นธรรมชาติทุกถ้อยทุกคำ ลืมไปเลยว่าก่อนหน้านี้เขาเคยไม่ไว้ใจมู่ซย่า
เยี่ยซือเจวี๋ยอ้าปากพูดว่า "ก่อนอื่น นายช่วยฉันทำสิ่งที่สำคัญเรื่องหนึ่งก่อน"
หลัวอี้ถามด้วยความสงสัย “เรื่องอะไร?”
สิบนาทีต่อมา
เยี่ยซือเจวี๋ยมาที่ห้องนิรภัยที่ได้รับการปกป้องอย่างดีบ้านหลัวอี้
ห้องนิรภัยของตระกูลหลัวมีเครื่องประดับโบราณมากมาย การป้องกันหนาแน่นมากจนยุงยังเข้าไม่ได้ ดังนั้นจึงปลอดภัยมาก
หลัวอี้ถามขณะเปิดประตูว่า "นายต้องการเก็บสิ่งของล้ำค่าอะไร? ถึงต้องมาใช้ห้องนิรภัยของบ้านฉัน บ้านนายก็มีห้องนิรภัยไม่ใช่เหรอ"
เยี่ยซือเจวี๋ยพูดอย่างเคร่งขรึม "ของนายปลอดภัยกว่า"
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานวายร้ายจะแต่งงานกับฉันให้ได้!
ฮือออใจจะขาดมาต่อนะคะ...
เลิกอ่านดีไหม อยู่ๆก็อัดเหลือ2ตอน...
จากที่อัปวันละ10 ตอนตอนนี้เหลือแค่2ตอนแล้วหรอ...
ทำไมฮับแค่2ตอนละคะ...
โอ้ยค้างอีกจะหาอ่านได้จากแอปไหนเนี่ย...
อยากได้หนังสือเป็นเล่มมีขายไหมค่ะ...
รออค้า...
รอนะคะ ขอบคุณที่มาต่อให้นะคะ...
อยากอ่านมาต่อได้ไหมคะ...
รอคะ จะมาต่อไหมหรือหาอ่านได้ที่ไหนอีกไหมคะ...