“ นาย...... ”มู่ซย่ารู้สึกไม่พอใจ แต่เธอก็เคยให้สัญญากับเยี่ยซือเจวี๋ยไว้จริงๆ ขอแค่เขาอยากกิน ก็จะทำให้กินตลอดไป
ไม่มีทางเลือกอื่น ภายใต้สายตาที่จ้องมองมาอย่างจริงจังของเยี่ยซือเจวี๋ย มู่ซย่าได้แต่เปิดประตูลงจากรถแต่โดยดี ลากสังขารที่เหนื่อยล้าเต็มทีเดินตามเยี่ยซือเจวี๋ยเข้าไปในบ้าน
สิ่งที่ทำให้มู่ซย่ารู้สึกคาดไม่ถึงก็คือ นอกบ้านดูเหมือนจะหรูหรามาก แต่การตกแต่งภายในทั้งหมดสามารถใช้คำว่า “ ไร้สีสัน ”มาเปรียบเทียบได้เลย
สีของห้องต่างๆภายในบ้านเป็นโทนสีดำทั้งหมด แม้แต่บริเวณกำแพงก็ติดกระเบื้องเซรามิกโทนสีดำ
โครงสร้างหลักของบ้านไร้สีสันก็แล้วไปเถอะ แม้แต่เครื่องตกแต่งภายในก็ยังเป็นโทนสีดำ ในห้องรับแขกนอกจากเฟอร์นิเจอร์พื้นฐานในชีวิตประจำวันแล้วก็ไม่มีอะไรอีกเลย แม้แต่โซฟาก็มีแค่ที่นั่งเดียว ในบ้านดูโล่งจนน่าตกใจ
“ ไม่มีคนอยู่เหรอ ” มู่ซย่าอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น
เยี่ยซือเจวี๋ยตอบว่า ” อืม ” ก่อนจะพูดว่า “ ปกติถ้าฉันไม่กลับไปที่คฤหาสน์ ก็จะมาอยู่ที่นี่ ”
มู่ซย่ารู้สึกตกตะลึง มีคนอยู่แต่ก็ยังตกแต่งเรียบง่ายขนาดนี้
ราวกับว่าเยี่ยซือเจวี๋ยมองความสงสัยของเธอออก จึงพูดว่า “ ฉันอยู่คนเดียว ไม่อยากให้ใครมารบกวน ตกแต่งง่ายๆจะได้ทำความสะอาดง่ายๆ ”
ดังนั้น เพื่อไม่ให้คนเข้ามาในบ้าน แม้แต่แม่บ้านเขาก็ไม่จ้าง
ชั่วพริบตาต่อมา ก็เอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า “ นอกจากพวกหลัวอี้ทั้งสามคนแล้วเธอคือแขกคนแรก ”
มุมปากของมู่ซย่ากระตุก “ ฉันเพิ่งรู้นะว่าคุณก็มีนิสัยรักสันโดษ ”
“ อาจจะใช่ ”เยี่ยซือเจวี๋ยชี้ไปที่ตู้เย็นในห้องครัว “ วัตถุดิบอยู่ในนั้นทั้งหมด ”
มู่ซย่าเพิ่งรู้ตัวว่าตนเองไม่ได้มาเยี่ยมชมที่นี่ ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะเดินไปที่ห้องครัว
แต่ในเสี้ยววินาทีที่เปิดประตูตู้เย็น มู่ซย่าก็นิ่งอึ้งไป
มู่ซย่าเปิดตู้เย็น พบว่าในชั้นเก็บของสดในตู้เย็นไม่มีอะไรเลย เหลือแค่ไข่ไก่สองฟองเท่านั้น
แค่ไข่ไก่สองฟอง เธอจะทำเกี๊ยวยังไง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานวายร้ายจะแต่งงานกับฉันให้ได้!
จะมาอัปตอนไหนคะ...
ฮือออใจจะขาดมาต่อนะคะ...
เลิกอ่านดีไหม อยู่ๆก็อัดเหลือ2ตอน...
จากที่อัปวันละ10 ตอนตอนนี้เหลือแค่2ตอนแล้วหรอ...
ทำไมฮับแค่2ตอนละคะ...
โอ้ยค้างอีกจะหาอ่านได้จากแอปไหนเนี่ย...
อยากได้หนังสือเป็นเล่มมีขายไหมค่ะ...
รออค้า...
รอนะคะ ขอบคุณที่มาต่อให้นะคะ...
อยากอ่านมาต่อได้ไหมคะ...