ฉินอันอันขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดของเขา
“ทำไมถึงเรียก ‘โกลเด้นฯตัวนั้น’? คนอื่นเขาก็มีชื่อ” ฉินอันอันแก้ไขเขา “นี่คุณรู้จักการเคารพผู้อื่นหรือเปล่า?”
ฟู่สือถิง “เคารพเหรอ? คุณกำลังพูดกับผมเรื่องการเคารพงั้นเหรอ? คุณอยู่กับโกลเด้นฯตัวนั้นตั้งแต่ตอนที่เรายังไม่หย่ากัน พวกคุณเคารพผมหรือเปล่าล่ะ?”
“รบกวนคุณเข้าใจให้ชัดเจนด้วย สี่ปีก่อนฉันเอาข้อตกลงการหย่าให้คุณแล้ว เป็นคุณที่ไม่ยอมเซ็น!”
“ตราบใดที่ผมไม่เซ็น พวกเราก็ยังเป็นสามีภรรยากัน! คุณมีสิทธิอะไรสวมเขาผม?” ฟู่สือถิงถามเธอ
ฉินอันอันมองดูใบหน้าที่จริงจังของเขา จนเธอเกือบจะเชื่อแล้วว่าเขาถูกเธอสวมเขาจริง ๆ
“ฉันยอมรับตอนไหนว่าฉันอยู่กับเขาก่อนที่พวกเราจะหย่ากัน?” ฉินอันอันโต้กลับ “ทั้งหมดคือการคาดเดาของคุณเอง! คุณยืนกรานที่จะอนุมานว่าตัวเองถูกสวมเขา คุณจะโทษฉันให้ได้งั้นเหรอ?”
ฟู่สือถิงสูดหายใจเข้าลึก เพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเอง “โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ตัวนั้นชื่ออะไร?”
“คุณอยากรู้ชื่อของเขาไปทำไม?” ฉินอันอันถามอย่างระแวดระวัง
“คุณไม่ได้บอกให้ผมเคารพเขาหรือไง? คุณไม่บอกชื่อเขา ผมจะเคารพเขาได้ยังไง!”
“โอ้…ถึงฉันบอกชื่อเขากับคุณ คุณก็ไม่เคารพเขาอยู่ดี” ฉินอันอันกลัวว่าเขาจะตรวจสอบข้อมูลของไมค์ ดังนั้นจึงไม่คิดที่จะบอกเขา “ฟู่สือถิง คุณเองก็มีแฟนใหม่แล้ว ในเมื่อพวกเราต่างก็มีชีวิตใหม่ก็อย่ามาพัวพันกันอีกเลย!”
หลังจากที่ฉินอันอันพูดจบ โทรศัพท์ของฟู่สือถิงก็ดังขึ้น
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและเหลือบมองหน้าจอ
เป็นสายจากเสิ่นอวี๋
วันนี้คือวันเกิดของเสิ่นอวี๋
เมื่อวานนี้เสิ่นอวี๋ชวนเขาไปกินข้าวนอกบ้านด้วยกันในวันนี้
เพราะเสิ่นอวี๋บอกว่านี่เป็นวันเกิดปีแรกหลังจากกลับมาที่จีน ดังนั้นฟู่สือถิงจึงตอบตกลง
ตอนนี้เสิ่นอวี๋มาถึงร้านอาหารที่จองไว้แล้ว เลยโทรหาเขา เพื่อถามว่าเขาจะมาถึงเมื่อไหร่
เขามองหน้าจอโทรศัพท์แล้วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
ฉินอันอันเหลือบมองชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์เขาแล้วหันหลังกลับจะเดินไป
เขาคว้าแขนเธอเอาไว้ ไม่ยอมให้เธอไป
เขายังคุยกับเธอไม่จบ
ถึงพวกเขาจะหย่ากันแล้ว แต่เขาก็ทนเห็นเธอปล่อยให้ตัวเองตกต่ำไม่ได้
โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ตัวนั้นอย่างกับจิ๊กโก๋หน้าปากซอย!
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รอวันหย่า คุณสามีร้าย
ทนความโง่ของนางเอกไม่ไหว ทำไมต้องให้เสิ่นอวี๋ได้หน้า ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย ถ้าไม่อยากเปิดเผยตัว ก็ส่งข้อความผ่านเว่ยเจินได้นี่ว่าผ่าตัดเสร็จแล้ว ต้องดูแลอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วที่นังเสิ่นแท้ง ก็บอกให้ตรวจดีเอ็นเอสิ เพคาะตัวเองก็สงสัยว่าทำไมมันถึงจงใจให้แท้ง ตอนหลังมารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ยังจะเก็บเงียบ ไม่บอกพระเอก ด้วยเหตุผลประสาท ๆ ว่าไม่อยากให้รู้สึกแย่ เอิ่ม แล้วปล่อยให้ถูกหลอกว่าเป็นคนรักษาน้องจนหายดี หลอกว่ามีลูกด้วย แบบนี้คือ ดีกว่าเหรอ งงกับตรรกะ...
ยังไงก็ให้อภัยไม่ได้ที่บังคับให้ทำแท้ง ต่อให้นางเอกยื้อลูกเอาไว้ได้ก็เหอะ ทำไมชอบเขียนให้นางเอกอภัยให้คนแบบนี้ นี่เป็นการใช้ความรุนแรงและการฆ่าคนชัด ๆ...
ตามหลายเรื่องอัพเดทไม่จบซักเรื่อง😂😂...
หยุดอัพเดท..หลายเรื่องมาก😂😂...
กำลังสนุก โดนเทอีกแล้ว😂😂😂...
รออยู่นะคะ...
อยากได้วันละ5ตอนเหมือนเดิมได้ไหมคะ🤩😍🥰...
แอดมิน..ให้อ่านวันละ1ตอน😁😁😁...
ข้ามไป 4 ตอน238-241...
สนุกมากค่ะ...