ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 145

ตอนที่ 145 เคล็ดวิชาต่อสู้ระดับกลาง (1)

จ้าวเสวี่ยเหมยตัดสินใจใช้ยาบำรุงเลือดและปราณขั้นสองในการฝึกวิชา ฟางผิงเดาว่าคนอื่นอาจคิดทำแบบนี้เช่นกัน พวกลูกเศรษฐีในเซี่ยงไฮ้มีจำนวนไม่น้อยอยู่แล้ว!

นี่ทำให้ฟางผิงที่ตอนแรกคิดว่าตัวเองเป็นคนรวย ตอนนี้กลับรู้สึกว่าความเป็นจริงเขาเหมือนไม่ได้รวยขนาดนั้นแล้ว

—

ตอนที่พวกฟางผิงทราบเรื่องเวลาการแข่งขันแลกเปลี่ยน จู่ๆ ในอินเทอร์เน็ตก็มีข่าวลือออกมา

เป็นเรื่องเกี่ยวกับการแข่งขันแลกเปลี่ยนทั่วประเทศในครั้งนี้

“สถาบันศึกษาขั้นสูงเก้าสิบเก้าแห่ง นักศึกษาใหม่แนวหน้าประลองกัน!”

“มหาวิทยาลัยชื่อดังจะมีดีแค่ชื่อหรือเปล่า?”

“รัฐบาลลงทุนกับมหาวิทยาลัยชื่อดังเกินไป ทำให้มหาวิทยาลัยทั่วไปไม่พอใจ!”

“เปิดโปงความลับของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้อย่างนั้นสินะ”

“…”

ในสายตาคนธรรมดาส่วนมาก มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เป็นแค่คำสรรพนาม เป็นแค่คำที่เพ้อฝัน ห่างไกลจากคำนามของโลกพวกเขา

นี่เป็นสถานที่ใฝ่ฝันของวัยรุ่นจำนวนมาก

แต่ตกลงแล้วมหาวิทยาลัยศิลปะต่อสู้เป็นยังไง?

นักศึกษาของมหาวิทยาลัยศิลปะต่อสู้แข็งแกร่งขนาดไหน?

ผู้ฝึกยุทธ์ที่พวกเขาเจอได้ทั่วไปและแต่ละพื้นที่นั้น ใครแข็งแกร่งใครอ่อนแอ เรื่องพวกนี้ทุกคนไม่รู้แม้แต่น้อย

นักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ พวกเขาใช้ชีวิตกันยังไง?

เป็นเหมือนที่ข่าวรายงานหรือเปล่า ลึกลับซับซ้อน!

ความลึกลับของมหาวิทยาลัยศิลปะต่อสู้

และเวลานี้ ความลับ ความสูงส่งของมหาวิทยาลัยเหมือนกำลังจะถูกเผยโฉมต่อหน้าโลกภายนอกใหม่อีกครั้ง

บนอินเทอร์เน็ตมีข่าวลือเผยแพร่ออกมาอย่างไม่จบไม่สิ้น

“ข่าวพิเศษรายงายว่า การแข่งขันแลกเปลี่ยนนักศึกษาใหม่ทั่วประเทศอาจจะกลายเป็นการแข่งขันของผู้ฝึกยุทธ์ที่เปิดเผยต่อสาธารณะเป็นครั้งแรกในประเทศจีน!”

“มหาวิทยาลัยชื่อดังจะครองอันดับ รักษาชื่อเสียงไว้ได้หรือเปล่า?”

“ข่าวจากวงในบอกว่า การแข่งขันครั้งนี้อาจพัวพันกับเรื่องงบประมาณกว่าหมื่นล้าน”

“อัจฉริยะมารวมตัวกัน นักศึกษาใหม่ปี 2008 ตกลงโชคดีหรือโชคร้ายกัน?”

หลายปีที่ผ่านมา นี่ยังคงเป็นครั้งแรกที่มีการจัดแข่งขันแลกเปลี่ยนขนาดใหญ่อย่างนักศึกษาใหม่ทั่วประเทศเช่นนี้

ผู้เข้าร่วมมีมหาวิทยาลัยเก้าสิบเก้าแห่ง!

เมื่อก่อนเคยมีการแข่งขันแลกเปลี่ยนแบบนี้เช่นกัน แต่เป็นขนาดเล็กๆ

มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อาจจะจัดการแลกเปลี่ยนความรู้กับปักกิ่ง ทั้งยังจัดกันอย่างลับๆ โลกภายนอกแทบไม่มีใครรู้

อาจจะแข่งขันกันระหว่างมหาวิทยาลัยในพื้นที่ จำกัดแค่ไม่กี่แห่งเท่านั้น

ครั้งนี้มหาวิทยาลัยเก้าสิบเก้าแห่งทั่วประเทศรวมตัวกัน หากเป็นเมื่อก่อนคงเป็นไปไม่ได้

มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เก้าสิบเก้าแห่ง ตัวแทนนักศึกษาที่พวกเขางัดออกมาก็ต้องเป็นนักศึกษาใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดของปี 2008

พวกเขาเป็นนักศึกษาแนวหน้า อาจจะทะยานขึ้นสูงเพราะการแข่งครั้งนี้ ทั้งอาจจะต้องแบ่งรับแรงกดดันที่หนักหน่วงด้วยเช่นกัน

หากพ่ายแพ้อย่างน่าอดสู ภายหลังถูกเปิดโปงเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง คนที่พ่ายแพ้พวกนี้อาจจะกลายเป็นบุคคลที่ถูกคนอื่นทอดทิ้งก็ได้

พวกเขาทำให้มหาวิทยาลัยสูญเสียทรัพยากร ทำให้คนรุ่นหลังลำบากกว่าเดิม

แม้ว่าจะไม่ใช่ความรับผิดชอบของพวกเขา แต่นักศึกษาใหม่ที่เข้าร่วมการแข่งขันแลกเปลี่ยนรุ่นแรกจะถูกคนจำนวนมากจดจำไว้เช่นกัน

—

หนานเจียง

เมืองเจียงเฉิง

อู๋จื้อหาวเอ่ยอย่างตกใจ “การแข่งขันแลกเปลี่ยนทั่วประเทศ!”

เห็นได้ชัดว่าจนถึงเวลานี้แล้ว เขาเพิ่งจะทราบว่ามีการแข่งขันแลกเปลี่ยน

ถานเฮ่าที่นั่งด้านข้างเอ่ยอย่างแปลกใจ “นายเข้าคลาสฝึกพิเศษไม่ใช่หรือไง? ไม่รู้กระทั่งเรื่องนี้?”

“ฉันจะไปรู้ได้ไง!”

อู๋จื้อหาวเอ่ยอย่างกลัดกลุ้ม “ฉันไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านสักหน่อย ไม่รู้ว่าคลาสฝึกพิเศษเอาผู้ฝึกยุทธ์มากหน้าหลายตาเข้ามาได้ยังไง ผู้ฝึกยุทธ์พวกนี้ เป็นการจัดตั้งคลาสฝึกพิเศษระหว่างมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีหนานเจียงร่วมกับมหาวิทยาลัยหนานเจียง มีประมาณสิบกว่าคน ปกติพวกเราก็เดินเตร็ดเตร่ในคลาสฝึกพิเศษอยู่แล้ว ดูว่าพอจะได้รับของดีกลับมาบ้างรึเปล่า เวลามีข้อมูลข่าวสารอะไร ก็มักจะไม่เปิดเผยให้พวกเรา”

ถานเฮ่าเอ่ยอย่างเห็นใจ “ฉันยังคิดว่านายเจ๋งซะอีก ที่แท้ก็เป็นแบบนี้…”

“ดีกว่านายละกัน อย่างน้อยฉันยังได้เข้าคลาสฝึกพิเศษ!”

อู๋จื้อหาวแค่นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์ “ปีนี้หนานเจียงมีผู้ฝึกยุทธ์เยอะขนาดนี้ การแข่งขันแลกเปลี่ยนครั้งนี้คงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดสินะ?”

รวมถึงฟางผิง!

คนอย่างพวกเขา โดยเฉพาะเขาที่มีพื้นเพครอบครัวเป็นคนธรรมดา คงไม่ต้องการให้พ่อแม่มาเห็นฉากที่ตัวเองหลั่งเลือดหลั่งน้ำตาอยู่แล้ว

พวกเขาควรจะรู้แค่ว่า ลูกชายของพวกเขาเป็นคนโชคดีและสุขสบายมากเท่านั้น!

พวกเขาควรรู้แค่ว่า ลูกชายไม่ขาดแคลนเรื่องเงิน มีตำแหน่งสูง มีพลังมาก นี่ก็เพียงพอแล้ว

ตอนนี้กลับโหมเรื่องใหญ่โต ยังจะให้คนธรรมดามาดูการต่อสู้ หมายความว่ายังไงกัน?

แต่ฟางผิงได้ยินมาเหมือนกัน เพราะนี่เป็นการแข่งขันแลกเปลี่ยนของนักศึกษาใหม่ ปกติล้วนมีพลังของขั้นหนึ่ง

ใกล้เคียงกับคนธรรมดามากที่สุด จึงไม่อาจรุนแรงจนเกินไป การเปิดเผยต่อสาธารณะถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่เหมาะสมเช่นกัน

ทั้งให้นักศึกษาใหม่เป็นคนเปิดฉาก ทำให้พวกเขามีชื่อเสียง เป็นประโยชน์กับแผนส่งเสริมของรัฐบาลต่อจากนี้

ครั้งก่อนในหยางเฉิง ถานเจิ้นผิงหวังให้ฟางผิงสามารถเป็นตัวแทนของเรื่องนี้ ชักจูงให้หนุ่มสาวจำนวนมากกระตือรือร้นเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้

ตอนนี้ถือเป็นโอกาสที่ดีแล้ว

ให้คนหนุ่มสาวจำนวนมากรู้ว่า เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้แล้ว ชีวิตจะพลิกเปลี่ยนเป็นอย่างไร!

นักศึกษาใหม่พวกนี้ต่างเพิ่งจะเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เพียงครึ่งปีเท่านั้น

คนอื่นคงไม่คิดว่า พวกเขาเป็นหัวกะทิจากนักศึกษานับล้าน จะคิดแค่ว่า พวกเขาทำได้ ฉันก็ทำได้

ขอเพียงแค่บนเวทีไม่รุนแรงจนเกินไป แม้ว่าจะบาดเจ็บบ้าง จะเป็นไรไป?

ฟางผิงแทบจะมั่นใจว่า หากมีฉากที่รุนแรงจริงๆ คงไม่เปิดเผยออกไปอยู่แล้ว

กลับกันคงเป็นฉากต่อสู้อย่างสวยงาม ชนะอย่างใสสะอาด ผู้ชมร้องเชียร์เกรียวกราวถึงจะเปิดเผยให้ทุกคนดูได้

สร้างนักศึกษาดาวเด่นออกมา ทำให้หลายคนเกิดความใฝ่ฝันอยากเป็นผู้ฝึกยุทธ์

นี่คงเป็นเหตุผลคร่าวๆ ที่เลือกให้การแข่งขันแลกเปลี่ยนกลายเป็นการแข่งขันแรกที่เปิดเผยต่อสาธารณะ

ในใจครุ่นคิดถึงเรื่องพวกนี้ ฟางผิงยังคงเอ่ยว่า “การแข่งขันแลกเปลี่ยนจัดช่วงปีใหม่ เวลานั้นหมกตัวอยู่ในบ้านสบายจะตาย…”

“ฟางผิง ฉันเป็นคนออกเงินเองยังไม่ได้อีกหรือไง?”

“อวดเรื่องเงินกับฉันให้มันน้อยๆ หน่อย!”

ฟางผิงแค่นเสียงอย่างหงุดหงิด ผ่านไปสักพักค่อยเอ่ยว่า “ถึงเวลานั้นค่อยว่ากันเถอะ”

———————–