ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 219

ตอนที่ 219 คู่มือลงถ้ำ (2)

ออกมาจากหอพักของฟู่ชางติ่งแล้ว ฟางผิงก็ขมวดคิ้วคิดหนัก

จะเพิ่มความสามารถหรือเหลือค่าทรัพย์สินไว้แบบนี้ก่อนดี?

หากค่าทรัพย์สินถึงร้อยล้าน อาจจะสามารถอัปเกรดระบบใหม่ได้

ตอนนี้ใช้ทรัพย์สินไป ยังไม่รู้ว่าเดือนไหนปีไหนถึงจะสะสมให้เยอะถึงขนาดนี้ได้ เรื่องเงินกู้ลงทุนก็ไม่มีทีท่าจะสำเร็จเลย

แต่ลงถ้ำใต้ดินทั้งที่ไร้ความสามารถ เขากลัวจะพบกับอันตราย

“เฮ้อ ทางไหนก็ยากไปหมด!”

“ไม่สนละ เพิ่มความสามารถก่อนแล้วกัน บางทีเข้าถ้ำไปแล้ว ฉันอาจจะสามารถโกยเงินก้อนใหญ่ได้”

กระดูกสันหลังยี่สิบหกชิ้น หลอมกระดูกหนึ่งชิ้นใช้ค่าทรัพย์สินหนึ่งล้านแปดแสน หากไม่มีค่าทรัพย์สิน ฟางผิงก็ต้องรอไปอย่างช้าๆ อย่างน้อยคงใช้เวลาสี่ห้าเดือน ทั้งยังต้องสิ้นเปลืองยาบำรุงจำนวนมาก

“ค่าทรัพย์สินเยอะขนาดนี้ รวมกับการฝึกวิชาของตัวเอง น่าจะหลอมกระดูกได้ยี่สิบชิ้น ต้องพยายามให้สำเร็จภายในเดือนพฤษภาคม กระดูกอีกไม่กี่ชิ้นที่เหลืออยู่…ไม่ไหวค่อยซื้อยาบำรุงสักเล็กน้อย ยังมีเงินสดอีกตั้งยี่สิบสี่ล้าน”

ฟางผิงคำนวณแล้ว เงินติดตัวและค่าทรัพย์สินน่าจะพอให้เขาใช้ทะลวงถึงขั้นสามตอนปลาย

พอถึงขั้นสามตอนปลายแล้ว เขาไม่คิดจะเลื่อนระดับต่อ แต่จะให้ความสำคัญกับเคล็ดวิชาต่อสู้แทน ไม่ต้องหลอมกระดูกและร่างกาย ค่าใช้จ่ายจะลดน้อยตาม

“เข้าสู่ขั้นสามตอนปลาย ระยะห่างก็จะไม่ต่างจากขั้นสูงสุดเท่าไหร่ เข้าสู่ระดับแนวหน้าอย่างแท้จริง ถึงเวลานั้นไม่ว่าจะเซี่ยเหล่ยหรือฉินเฟิ่งชิงก็ไม่ใช่อุปสรรคที่ใหญ่สำหรับฉันแล้ว”

ฟางผิงสูดลมหายใจ พึมพำว่า “เข้าเรียนมาหนึ่งปี ฉันกลับสามารถเป็นนักศึกษาแนวหน้าของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ได้แล้ว!”

—

โอบกอดความคิดที่ว่าจะเข้าสู่ขั้นสามตอนปลายภายในเดือนพฤษภาคมเอาไว้ หลังจากนั้นฟางผิงก็ไม่ออกทำภารกิจอีก พยายามฝึกวิชาอย่างหนักในมหาวิทยาลัย ตั้งใจเข้าเรียน ศึกษาแผนที่ ทำความเข้าใจกับความรู้ของถ้ำใต้ดิน รวมถึงสิ่งของที่มีมูลค่าภายในถ้ำ

ในถ้ำใต้ดินนอกจากมนุษย์ถ้ำแล้ว สิ่งที่เป็นภัยต่อพวกผู้ฝึกยุทธ์ อย่างเช่นสัตว์และพืชพรรณ…ล้วนมีการแนะนำให้เช่นกัน

รอจนถึงกลางเดือนพฤษภาคม ถือเป็นครั้งแรกที่พวกฟางผิงได้รับตำราเรียนใหม่จากหน่วยทหาร

พูดว่าตำราเรียนอาจไม่เหมาะเท่าไหร่

นี่เป็นคู่มือสิ่งของที่มีมูลค่าภายในถ้ำใต้ดิน

“หินพลังงาน : เป็นแหล่งพลังงานหลักของถ้ำใต้ดิน แบ่งเป็นสามประเภท ใช้ทั่วไป ใช้ฝึกวิชาและหินแร่ดิบ

หินแร่ดิบ : กำหนดราคาตามความบริสุทธิ์

หินพลังงานที่ใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไป : หนึ่งคะแนนต่อกรัม

หินพลังงานฝึกวิชา : สามสิบคะแนนต่อกรัม”

ตอนที่เห็นคำอธิบายของหินพลังงาน ฟางผิงก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าจะแบ่งเป็นสามประเภท?

ทั้งความแตกต่างจะมากเกินไปแล้ว!

หินพลังงานที่ใช้ในชีวิตประจำวันและการฝึกวิชานั้นแตกต่างกันถึงสามสิบเท่า!

มองไปทางอาจารย์ประจำคลาส ก่อนฟางผิงจะถามทันที “อาจารย์ครับ หินพลังงานที่ใช้ในชีวิตประจำวันแตกต่างกับหินฝึกวิชาขนาดนี้เลยเหรอครับ?”

ศาสตราจารย์เฒ่าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อันที่จริงเป็นความแตกต่างของระดับความบริสุทธิ์ แต่อย่าประเมินความแตกต่างของระดับความบริสุทธิ์เช่นนี้ต่ำไปเชียว การกลั่นหินให้บริสุทธิ์ ปัจจุบันมนุษย์ก็สามารถทำได้เช่นกัน แต่กระบวนภายในนั้นมีมาก สิ้นเปลืองมหาศาล พูดได้ว่าหินพลังงานทั่วไปห้าสิบกรัมอาจไม่สามารถกลั่นหินฝึกวิชาออกมาได้ถึงหนึ่งกรัม ความบริสุทธิ์ไม่มากพอ มีสิ่งเจือปนมากเกินไป ผู้ฝึกยุทธ์ไม่อาจนำมาใช้ฝึกวิชาได้ แน่นอนว่าหินที่ใช้ในห้องแหล่งพลังงาน ที่จริงก็เป็นหินที่ปลดปล่อยพลังงานบริสุทธิ์ไม่ได้สูงมาก แต่ไม่ได้มีผลกระทบมากมาย ในห้องแหล่งพลังงานหลักๆ จะพึ่งร่างกายในการฟื้นฟู ไม่ได้ดูดกลืนสิ่งเจือปนเยอะขนาดนั้น…”

“ขี้โกงชัดๆ!”

ฟางผิงก่นด่า ไม่น่าล่ะฝึกวิชาในห้องแหล่งพลังงาน หนึ่งชั่วโมงถึงเก็บแค่สิบคะแนน

เขาก็คิดอยู่ว่าห้องแหล่งพลังงานใหญ่ขนาดนั้น หนึ่งชั่วโมงกลับปลดปล่อยหินพลังงานที่ไม่ถึงหนึ่งกรัม?

ตอนนี้เข้าใจแล้ว เป็นแค่สิ่งไม่สมประกอบ ใช้พลังงานทั่วไปในการปลดปล่อยเท่านั้น

ฟางผิงสงสัยเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของหัวใจมากกว่า นึกมาถึงตรงนี้จึงเอ่ยว่า “อาจารย์ แล้วถ้ามนุษย์อย่างพวกเราทะลวงระดับกลางล่ะครับ?”

“ไม่ต่างกันเท่าไหร่”

ศาสตราจารย์เฒ่าหัวเราะว่า “หลอมอวัยวะภายใน อันที่จริงอยู่ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงอย่างหนึ่งแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลาง ปราณฟื้นฟูได้เร็วกว่าพวกเรา ขีดจำกัดปราณก็มากกว่า มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เหมือนกัน แน่นอนพวกเราไม่ใช่มนุษย์ถ้ำที่มีพลังงานบริสุทธิ์ การเปลี่ยนแปลงของพวกเขาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับแหล่งพลังงานของถ้ำใต้ดิน พลังงานหลักของถ้ำก็คือหินพลังงาน ส่วนมนุษย์โลกมีแหล่งพลังงานหลายอย่าง พวกเราหลอมร่างกายหลอมอวัยวะ ผลสุดท้ายคือเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายให้มากขึ้น ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงเหมือนสิ่งมีชีวิตใต้ดิน”

“ระดับกลางถึงจะมีการเปลี่ยนแปลงของหัวใจ งั้นถ้าสังหารผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำต่ำกว่าขั้นสาม…”

“นั่นต้องอาศัยดวง ดูว่าเขาพกอาวุธหรือเปล่า มีหินพลังงานมากน้อยแค่ไหน มูลค่าสูงหรือไม่ นอกจากนี้พวกเราที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสามส่วนมากเมื่อลงถ้ำจะยึดเป้าหมายในการสำรวจและค้นหาพืชพรรณในถ้ำเป็นหลัก ของที่มีมูลค่า พวกเธอกลับไปค่อยๆ ศึกษาดู หากโชคดีอาจจะเจอของหายาก การฝึกวิชาหลังจากนั้นพวกเธอแทบไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากรอีกแล้ว! ถ้ำใต้ดินนั้นกว้างใหญ่ ตอนนี้มนุษยชาติยังสำรวจพื้นที่ได้น้อยมาก มีโอกาสที่จะเจอของดีสูง แน่นอนว่าอันตรายเช่นกัน อยากจะได้ของดี ต้องเดินออกจากพื้นที่ที่มนุษย์กวาดล้างแล้ว เวลานั้นความอันตรายจะเพิ่มมากขึ้น”

“…”

ระหว่างที่ผลัดกันถามตอบ ศาสตราจารย์เฒ่าก็ได้คลายข้อสงสัยให้มากมาย

พวกฟางผิงนั้นกลับกอดคู่มือไว้แน่นไม่ปล่อย ของชิ้นนี้ต้องศึกษาดีๆ สักหน่อยแล้ว

หากโชคดี ไม่แน่ว่าจะเจอสิ่งของที่มูลค่าเป็นพันเป็นหมื่นคะแนนก็ได้

ฟางผิงไม่ได้ตั้งเงื่อนไขกับตัวเองสูงไป ให้ฉันสามพันคะแนนพอแล้ว ไม่สิ ห้าพันจะดีที่สุด ควรจะให้ค่าทรัพย์สินตัวเองทะลวงถึงหนึ่งร้อยล้าน

ความคิดของฟางผิงไม่อาจเปิดเผยออกไปได้ ไม่งั้นศาสตราจารย์เฒ่าคงบอกให้เขากลับไปนอนฝันเอาดีกว่า

ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสาม เข้าถ้ำหนึ่งครั้ง ปกติจะได้รับประมาณหนึ่งร้อยคะแนน คิดว่าถ้ำใต้ดินสามารถหาเงินได้จริงๆ หรือไง?

ขาดทุนย่อยยับ เอาชีวิตไปทิ้ง นี่ถือเป็นเรื่องปกติของถ้ำใต้ดิน

หากไม่ใช่แบบนี้ คงไม่สร้างข้อผูกมัดให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางในสังคมหรอก

ทุกปีต้องทำภารกิจให้สำเร็จ หากไม่ใช่นโยบายนี้ ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางส่วนใหญ่คงไม่เลือกลงถ้ำเพื่อหาผลประโยชน์อยู่แล้ว

———————