ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 246

ตอนที่ 246 ระบบอัปเกรด (2)

“ฆ่าขั้นสามหนึ่งคน ขั้นสี่หกคน ขั้นห้าสองคน…อันที่จริงถือว่าได้รางวัลน้อยไปอยู่บ้าง”

ฟางผิงส่ายหัว ฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางมากขนาดนี้ มีแค่อาวุธที่พกติดกาย ไม่คุ้มค่าเลยจริงๆ

ผลการรบแบบนี้ ปกติคนที่ทำได้จะอยู่ในขั้นหกเท่านั้น

แต่เมื่อผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกปรากฏตัว ส่วนมากก็จะเผชิญหน้ากับขั้นหกด้วยกัน

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกต้องเสี่ยงอันตราย รวมทั้งอาศัยดวง บางทีอาจจะทำถึงขั้นนี้ได้

ผลปรากฏว่ารวบรวมอาวุธออกมา หักค่าที่สิ้นเปลืองกับพวกเขาไป…ส่วนที่เหลืออยู่ได้แค่เล็กน้อยเท่านั้น

“ฉันฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ไปเยอะขนาดนี้…ตัวเองยังแทบไม่กล้าเชื่อด้วยซ้ำ!”

ฟางผิงสั่นไหวในใจ ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามฆ่าขั้นสี่ ทุกคนเคยเห็นอยู่แล้ว แต่ขั้นสามฆ่าขั้นห้า?

เคยเห็นอย่างนั้นเหรอ?

ฉินเฟิ่งชิงหนีรอดจากขั้นห้าได้ ทั้งยังถูกบันทึกในสิบอันดับแรกของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ เขาฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้า ทั้งยังตั้งสองคน ขึ้นไปเป็นอันดับหนึ่งคงไม่ใช่เรื่องยากล่ะมั้ง?

“ครั้งนี้ฉันทำได้เยี่ยมยอดจริงๆ น่าจะสร้างความตกใจให้ทั้งเมืองความหวังได้แล้ว!”

“ไม่สิ สร้างความตกตะลึงให้คนทั้งโลกมากกว่า ขั้นสามฆ่าขั้นห้า ฆ่าสองคนในครั้งเดียว!”

ฟางผิงดีใจอยู่ยกใหญ่ เวลานี้ตาเป็นประกายขึ้นมา ระบบอัปเกรดสำเร็จแล้ว

—

ทรัพย์สิน : 102,000,000

ปราณ : 999 แคล (999 แคล+)

จิตใจ : 539 เฮิรตซ์ (539 เฮิรตซ์+)

หลอมกระดูก : 177 ชิ้น (90%+) , 29 ชิ้น (30%+)

มองผ่านๆ เหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

แต่ฟางผิงกลับตาเป็นประกาย!

เครื่องหมายบวกนั่นคืออะไร

“ในที่สุดก็มาแล้ว!”

“ไขกระดูกเหมือนปรอท!”

“ไม่สิ กะโหลกก็เพิ่มการหลอมได้อย่างนั้นเหรอ?”

“ปราณและพลังจิตใจก็เพิ่มได้ แต่ก่อนหน้านี้ทำได้เหมือนกัน ตอนนี้แค่มีเครื่องหมายปรากฏขึ้นมา!”

“หลอมกะโหลก หลอมไขกระดูก พลังจิตใจแตะถึงเป้า!”

ฟางผิงตระหนักถึงคำหนึ่งได้ทันที…ปรมาจารย์!

ตอนที่เขาทำทั้งสามอย่างนี้ได้ ไม่ใช่ว่าจะก้าวเข้าสู่ระดับปรมาจารย์แล้วเหรอ?

“ไม่สิ…”

จู่ๆ ฟางผิงก็ขมวดคิ้ว!

“นึกไม่ถึงว่าระบบจะไม่มีการหลอมอวัยวะภายใน…งั้นระดับกลางฉันจะทำยังไงล่ะ?”

ไม่สามารถเร่งความเร็วในการหลอมอวัยวะภายใน นั่นหมายความว่าในระดับกลางเขาทำได้แค่ทนฝึกวิชา?

ทั้งการอัปเกรดครั้งหน้าบางทีอาจจะต้องให้ค่าทรัพย์สินแตะถึงหนึ่งพันล้าน เขาจะไปหาเงินขนาดนั้นมาจากไหนกัน

“ยุ่งแล้ว”

ฟางผิงตระหนักได้ทันที หากตัวเองก้าวเข้าสู่ขั้นสี่ บางทีอาจต้องเผชิญหน้ากับปัญหา

“อีกอย่างหลอมถึงไขกระดูก ราคาคงไม่ใช่ถูกๆ?”

ฟางผิงลองเพ่งสมาธิในใจ

ครู่ต่อมาตัวเลขก็มีการเปลี่ยนแปลง

ทรัพย์สิน : 101,900,000

ปราณ : 999 แคล (999 แคล+)

จิตใจ : 539 เฮิรตซ์ (539 เฮิรตซ์+)

หลอมกระดูก : 1 ชิ้น (91%+) , 176 ชิ้น (90%+) , 29 ชิ้น (30%+)

“ว่าแล้วคงไม่ใช่ถูกๆ!”

กระดูกหนึ่งชิ้น หลอมเพิ่มเข้าไปหนึ่งเปอร์เซ็นต์ สิ้นเปลืองถึงหนึ่งแสน

นี่หมายความว่ากระดูกหนึ่งชิ้น หากจะหลอมทั้งหมดต้องใช้ค่าทรัพย์สินหนึ่งล้าน กระดูกหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเจ็ดชิ้น…หนึ่งร้อยเจ็ดสิบเจ็ดล้าน!

“ต้องใช้ค่าทรัพย์สินเกือบสองร้อยล้าน กระดูกแขนขาและกระดูกแกนกลางถึงจะสามารถแปรสภาพเป็นหยก…กะโหลกคงไม่ต้องพูดถึง ไม่ใช่ราคาถูกๆ อยู่แล้ว หลอมไม่ไหวหรอก”

ฟางผิงคำนวณเล็กน้อย พึมพำขึ้นมาอีกครั้ง “แต่ขอแค่ไขกระดูกแปรสภาพเป็นหยกบางส่วนก็ยังดี อย่างกระดูกแขนขามีหนึ่งร้อยยี่สิบหกชิ้น แปรสภาพเป็นหยกทั้งหมดก็เพียงพอให้เหตุผลกับทุกคนได้แล้ว”

“สนามบดเนื้อมีแต่เลือด!”

ฟางผิงตะลึงไปเล็กน้อย ตกลงฉันอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?

เมืองตงขุยก็ทำสงครามกับมนุษย์เหมือนกัน?

แต่ว่า…แต่ว่าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ทั้งไม่ควรเร็วถึงขั้นที่เปลี่ยนสนามบดเนื้อจนกลายเป็นสีเลือดแบบนี้หรือเปล่า?

ครู่ต่อมาฟางผิงก็รีบควักป้ายสถานะของผู้ฝึกยุทธ์พวกนั้นออกมา ก่อนจะพลิกดูด้านหลัง ส่วนมากล้วนเป็นสัญลักษณ์ของเมืองทั้งนั้น

“ดอกทานตะวัน!”

ในมือเขามีป้ายหนึ่งเป็นของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้า แต่ด้านหลังกลับสลักพืชที่คล้ายดอกทานตะวัน นี่เป็นที่มาของชื่อเมืองตงขุย

“งั้น…ทางที่ฉันเดินไปก่อนหน้านี้คือเมืองตงขุยสินะ?”

จู่ๆ ฟางผิงก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดขึ้นมา!

ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าเมืองเทียนเหมินนั้นว่างจัด อ้อมทัพมาทางนั้น ตอนนี้เข้าใจแล้ว…นั่นเป็นกองทัพของเมืองตงขุย

อีกฝ่ายก็จะทำสงครามเช่นกัน!

“ทั้งสองเมืองร่วมมือกัน?”

ฟางผิงหน้าเปลี่ยนสีทันที!

มนุษยชาติต้านเมืองเทียนหนานแห่งเดียวก็แทบไม่ไหวแล้ว อย่าพูดถึงสองเมืองร่วมมือกันเลย

“ฉันคิดเป็นตุเป็นตะไปเอง เส้นทางที่เดินไปก่อนหน้านี้คือทิศของเมืองตงขุย…อีกฝ่ายเริ่มเคลื่อนพลตั้งแต่เมื่อวาน กองทัพขนาดใหญ่ ไม่อาจเคลื่อนไหวเร็วเกินไป ประตูเมืองตงขุยไม่ได้ทะลุผ่านป่าราชันเจี่ยวโดยตรง ถึงเมืองความหวังน่าจะเป็นระยะทางกว่าห้าร้อยลี้…แม้จะเป็นทหารมีฝีมือ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสามวัน ยังต้องคำนึงถึงพวกทหารธรรมดาด้วย วันนี้วันที่สองแล้ว…”

นึกมาถึงตรงนี้ ฟางผิงยังจะหยุดพักนานอีกได้ยังไง ปัญหาใหญ่แล้ว!

เขาต้องรีบกลับไปรายงานให้เร็วที่สุด!

แต่วิ่งมาไกลระยะหนึ่ง…ฟางผิงก็หยุดฝีเท้าอย่างไม่มั่นใจอยู่บ้าง

“ทิศทางที่ฉันคิดว่าเป็นทิศของเมืองเทียนหนาน ปรากฏว่ากลับเป็นเมืองตงขุย งั้นทิศทางที่ฉันคิดว่าเป็นเมืองความหวัง…จะเป็นเมืองเทียนหนานหรือเปล่า?”

ฟางผิงสีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก เริ่มสัมผัสการกระจัดกระจายของอนุภาคพลังงานอย่างละเอียด

ด้านนอกป่าราชันเจี่ยว ทิศที่อนุภาคพลังงานอ่อนที่สุดคือทิศใต้ นี่หากยังไม่ถูกอีก ฟางผิงจะเอาหัวโขกกับกำแพงเมืองเทียนเหมินให้ตาย!

“ทางนี้เหมือนจะอ่อนอยู่บ้าง…”

ฟางผิงสำรวจตลอดระยะทางเกือบพันเมตรถึงค่อยสรุปออกมาได้ ก่อนจะวิ่งไปยังทิศทางที่มีอนุภาคพลังงานอ่อน ครั้งนี้ไม่ถึงเมืองความหวัง เขาก็อย่าหวังจะได้กลับไปอีกเลย

————————