ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 334

ตอนที่ 334 ตัวสร้างหายนะจากเซี่ยงไฮ้ (2)

กลับมาถึงห้อง พวกฟางผิงรวมตัวกันอีกครั้ง พูดคุยง่ายๆ ไม่กี่ประโยค

เพราะยังไม่ได้จับฉลาก รอบแรกจะเจอกับทีมไหนยังไม่รู้ ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องวางแผนกลยุทธ์ รายงานเรื่องราวอะไรอย่างละเอียด

พวกเขาพูดคุยกันคร่าวๆ แล้วก็แยกย้ายกลับห้องไปพักผ่อน

การแข่งขันกำลังเริ่มต้นขึ้น ทุกคนต่างไม่มีกะจิตกะใจออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก

—

ค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันต่อมา ทุกคนตื่นกันแต่เช้าตรู่

การจับฉลากครั้งนี้ รวมถึงการแข่งขันต่อจากนี้ล้วนอยู่ที่มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ปักกิ่ง

เดิมบอกว่าจัดในสนามกีฬาเมืองปักกิ่ง

ผลปรากฏว่าไม่รู้เพราะมหาวิทยาลัยปักกิ่งเล่นลูกไม้อะไรถึงเปลี่ยนไปจัดในมหาวิทยาลัยแทนได้ นี่ทำให้ฟางผิงก่นด่าในใจไม่หยุดหย่อน

การแข่งขันแลกเปลี่ยนรบกวนการฝึกวิชาของอาจารย์และนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ แต่ไม่รบกวนมหาวิทยาลัยปักกิ่งหรือไง?

เห็นได้ชัดว่ารัฐบาลคิดจะปฏิบัติอย่างเท่าเทียม…ไม่สิ นี่ไม่นับว่าเท่าเทียม เข้าข้างมหาวิทยาลัยปักกิ่งมากกว่า

ออกมาจากโรงแรมก็ยังคงไม่เห็นพวกหวงจิ่ง

คนพวกนี้ไม่เห็นเงาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ไม่รู้ว่าไปมหาวิทยาลัยปักกิ่งหรือไปที่อื่น

ครั้งนี้หลิงอีอีไม่ได้มา หานซวี่ก็ไม่ได้มา แต่ส่งคนจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งที่หน้าตาไม่คุ้นเคยมาคนหนึ่ง

คนอื่นไม่คุ้นเคย ฟางผิงกลับคุ้นเคย

เห็นคนที่มา ฟางผิงถึงกับตกตะลึง!

“อาเสียง นึกไม่ถึงว่านายจะกล้ามา!”

ฟางเหวินเสียงไม่ปริปาก หานซวี่บอกเขาว่านี่ถือเป็นหนทางแห่งการฝึกจิตใจ

ยอดฝีมือก็ต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่งเช่นกัน!

แค่คำเสียดสี เยาะเย้ยและแทงใจของฟางผิงยังรับไม่ไหว งั้นจิตใจบนเส้นทางผู้ฝึกยุทธ์คงไม่บริสุทธิ์อีกแล้ว

เมื่อวานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ประชุมกันทั้งคืนว่าใครจะเป็นคนมารับ

หานซวี่พูดแฝงด้วยสัจธรรมบอกปัดไม่หยุดหย่อน ฟางเหวินเสียงกลับอาสาตัวเอง ยกมือสื่อว่าเขาจะมารับ

หนทางแห่งการฝึกจิตใจ!

“อาเสียง หนี้ที่ติดฉันไว้ ยังจำได้หรือเปล่า?”

ฟางผิงตบไหล่ของฟางเหวินเสียง นึกไม่ถึงว่าฟางเหวินเสียงจะกล้ามาปรากฏตัวที่นี่คนเดียว

ฟางเหวินเสียงไม่ต่อบทสนทนา บอกเป็นนัยให้ทุกคนขึ้นรถ

เห็นฟางผิงกดตัวเขาไว้ไม่ให้ขึ้นรถ ฟางเหวินเสียงจึงเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “ฉันไม่ได้เป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ถ้านายลงมือกับฉัน ตอนนี้ปักกิ่งมีปรมาจารย์ลาดตระเวนอยู่”

ฟางผิงยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ไม่ลงมืออยู่แล้ว ซ้อมนายพิการ นายจะใช้หนี้คืนได้ยังไง? แค่อยากเตือนนายเท่านั้น นายเป็นคนแรกที่ติดหนี้ฉัน”

นึกถึงการแข่งขันแลกเปลี่ยนก่อนหน้านี้ เขากินยาบำรุงไป คาดไม่ถึงว่าฟางเหวินเสียงจะยอมแพ้หนีไป ไม่ได้สู้กับเขาต่อ ทำให้ฟางผิงสิ้นเปลืองยาบำรุงเลือดและปราณขั้นหนึ่งไปหนึ่งเม็ด

บัญชีนี้ เวลานั้นเขาบอกไปแล้ว เห็นฟางเหวินเสียงหนึ่งครั้งจะทวงหนึ่งครั้ง

ฟางเหวินเสียงทำหูทวนลม นายจะบอกว่าติดอะไรก็ติดไปเถอะ ฉันมาฝึกจิตใจ

ส่วนลงมือกับฉัน…บ้านฉันมีปรมาจารย์เหมือนกัน

ฟางผิงเหมือนจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “อาจารย์ฉันใกล้จะทะลวงด่านแล้ว ถึงเวลานั้นอาจารย์และลูกศิษย์จะไปคิดบัญชีถึงหน้าประตูด้วยกัน ผู้เฒ่าฟางให้เป็นหน้าที่ของอาจารย์ฉัน ส่วนฉันก็จะรับมือกับนาย”

ผู้เฒ่าฟางเป็นศัตรูเก่าของหลู่เฟิ่งโหรว

แค้นเคืองอะไรกัน ฟางผิงไม่ชัดเจนเท่าไหร่

สรุปแล้ว หากเจอกันหลู่เฟิ่งโหรวจะไล่ฆ่าเขา สู้ไม่ได้ก็จะอ้างอดีตสามีมาข่มขู่ ผู้เฒ่าฟางคับข้องใจเช่นกัน ไปเซี่ยงไฮ้ยังต้องฉวยโอกาสตอนที่หลู่เฟิ่งโหรวไม่อยู่

ฟางเหวินเสียงใบหน้าแทบดูไม่ได้ การฝึกจิตใจไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่แล้ว

ฟางเหวินเสียงเอ่ยอย่างตามไม่ทัน “นายกลายเป็นปรมาจารย์ ล้อฉันเล่นหรือเปล่า?”

“ทำไม? ไม่เชื่อ? ถ้าฉันเป็นปรมาจารย์ก่อนเรียนจบ ไม่เอาเยอะหรอก ทรัพย์สินของตระกูลนายแบ่งให้ฉันครึ่งหนึ่งเป็นยังไง?”

ฟางเหวินเสียงเงียบไป

“คิดเอาเองเถอะ จะอยู่เป็นบุคคลที่ไม่สลักสำคัญที่ปักกิ่ง หรือมาควบคุมอำนาจที่เซี่ยงไฮ้ ตอนนี้ฉันยังเชื้อชวนได้ รอฉันชนะการแข่งขันแลกเปลี่ยนครั้งนี้ อาจไม่ชวนแล้วก็ได้ จะมาไม่มาแล้วแต่นาย ยังไงหลังจากนี้ก็ไม่ขาดแคลนอัจฉริยะอยู่แล้ว”

ฟางเหวินเสียงจมดิ่งในความคิด

พวกฉินเฟิ่งชิงที่อยู่ด้านข้างพากันจ้องมองเพดานรถ ไอ้ปัญญาอ่อนนี้ หรือจะเชื่อจริงๆ?

นายกล้าย้ายมาที่เซี่ยงไฮ้ คนของมหาวิทยาลัยปักกิ่งเอานายตายแน่ เชื่อหรือเปล่า?

แม้จะไม่ฆ่านายตาย มาเรียนที่เซี่ยงไฮ้ นายก็ต้องใช้ชีวิตใต้ปีกของฟางผิง ถูกโขลกสับ ทำอะไรต้องให้ฟางผิงเป็นคนตัดสินใจ

แต่ว่า…หากหลอกอัจฉริยะจากปักกิ่งมาได้จริงๆ นั่นก็น่าสนุกแล้ว

มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ต้องรับไว้อยู่แล้ว!

ทุกคนแทบไม่จำเป็นต้องคิด หากฟางเหวินเสียงมาจริงๆ ต่อจากนี้ฟางผิงต้องยืมโอกาสประกาศออกไปอย่างเหิมเกริมแน่ มหาวิทยาลัยปักกิ่งรอเป็นฝ่ายเสียเปรียบเถอะ

อัจฉริยะของตัวเองย้ายมามหาวิทยาลัยอื่น…ไม่ใช่ปัญหาเล็กๆ แล้ว

รถยังคงแล่นต่อไป

ในรถกลับมีบรรยากาศแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด

คนที่ขับรถคือคนของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ตอนนี้คนขับรถยังแทบลืมหายใจ จะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!

ตัวสร้างหายนะจากเซี่ยงไฮ้ ตอนนี้ไม่ใช่แค่ยั่วโมโหเพียงอย่างเดียวแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะคิดโค่นล้มกันด้วย!

ลำพัง…อัจฉริยะของตัวเองเหมือนจะคล้อยตามซะด้วยสิ

คนขับรถอยากพูดอะไรสักอย่าง กลับรับรู้ได้ถึงพลังที่จดจ่ออยู่ด้านหลัง ร่างกายชื้นเหงื่อขึ้นมา ไม่กล้าเอ่ยปากออกไป

———————