ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 492
ตอนที่ 492 ความมุ่งมั่นต้องแน่วแน่ (1)
………………..
“ปัง!”
ฟางผิงซัดฝ่ามือใส่ยอดฝีมือถ้ำใต้ดินที่เพิ่งถามเสร็จคนนี้จนตาย มองไปยังเมืองเฉียงเวยที่อยู่ไกลๆ นั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เจ้าหมอนี้รู้ไม่เยอะ น่าเสียดายที่ดึกแล้ว คนออกจากเมืองน้อย”
“เจ้าเมืองและพืชปีศาจออกไปกันหมดจริงๆ ด้วย”
ระหว่างที่ฟางผิงพูดก็เอ่ยอย่างครุ่นคิด “ระดับสูงไม่รู้ว่ายังมีเท่าไหร่”
ฟางผิงหันไปมองพวกเขา “ฉันจะขุดอุโมงค์เข้าไปในเมืองดู…”
“ขุดอุโมงค์?”
หลี่หานซงกดเสียงว่า “นายเข้าไปโดยตรงได้เลยไม่ใช่หรือไง?”
ฟางผิงเอ่ยอย่างหมดคำพูด “ดึกดื่นขนาดนี้ปิดเมืองกันแล้ว จะให้เข้าไปตอนนี้? อีกอย่างขุดทางเดินไว้สักเส้นทาง ถึงเวลานั้นมีหลายทางเดินก็จะหนีง่ายขึ้นหน่อย”
ฟางผิงอธิบายแล้วก็เอ่ยต่อ “ไม่ใช่แค่ขุดเส้นทางเดียว ครั้งนี้รอบทิศทางต้องขุดไว้ให้เยอะหน่อย ป้องกันไม่ให้ถูกคนปิดล้อม ฉินเฟิ่งชิง พี่หวัง พวกนายสองคนไม่จำเป็นต้องไป หัวเหล็ก นายไปกับฉัน พวกเราขุดด้วยกันจะเร็วหน่อย ทำเวลาก่อนฟ้าสว่าง ขุดออกมาสักสิบกว่าเส้นทางใต้เมืองเฉียงเวย ขุดให้ลึกหน่อย ทางที่ดีให้มากกว่าห้าสิบเมตร ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดก็จะใช้พลังจิตใจกวาดลงมาไม่ถึง”
หลี่หานซงพึมพำว่า “ร้อยเมตรขึ้นไปจะดีกว่า ขั้นแปดอาจสำรวจลงมาไม่ถึงเหมือนกัน…”
ฟางผิงเอ่ยอย่างครุ่นคิด “มีเหตุผล…แต่ร้อยเมตรขึ้นไปจะขุดยากอยู่บ้าง หัวเหล็ก ต้องอาศัยวิชาหัวเหล็กของนายแล้ว!”
หลี่หานซงทำหน้าหมดคำพูด จะขุดร้อยเมตรขึ้นไปจริงๆ?
นี่มันงานใช้แรงชัดๆ!
งานใช้แรงอย่างแท้จริง!
ฟางผิงเอ่ยอย่างจริงจัง “เพิ่มประสบการณ์ให้นาย! ปกตินายมีโอกาสทำแบบนี้หรือไง? นายกล้าขุดเมืองราชางั้นเหรอ? นายเคยเห็นแหล่งแร่ขนาดใหญ่ใต้เมืองราชา? ฉันไม่เก็บงำกลิ่นอายให้นาย นายก่อความเคลื่อนไหวเล็กน้อยก็ถูกค้นพบได้แล้ว อีกอย่างใต้ดินในเมือง อันที่จริงมีระบบป้องกันอยู่เหมือนกัน พืชปีศาจระดับล่างบางส่วนฝังรากอย่างลึกล้ำ มีคลื่นพลังงานปรากฏก็ค้นพบได้แล้ว นายว่าฉันให้โอกาสแบบนี้กับนาย แค่ออกแรงนิดหน่อยนายยังจะเกี่ยงงอนอีกหรือไง? ฉินเฟิ่งชิงเจ้าหมอนี้อยากทำ ฉันยังไม่อยากจะพาเขาไป เขาขุดดินไม่เร็วเท่านาย”
ฟางผิงชำเลืองมองเขา หัวเราะอย่างดูแคลนว่า “ชั่วชีวิตนี้ของนายเคยเห็นแหล่งแร่พลังงานหรือไง? หินพลังงานกองกันเป็นภูเขา หินพลังงานขั้นเก้ากลาดเกลื่อนอยู่ทุกหนทุกแห่ง! ทางเมืองเจิ้นซิงมีหอฝึกวิชาแห่งหนึ่ง เป็นที่รู้กันดีว่าสร้างจากหินพลังงานขั้นเก้าที่ผู้อาวุโสขั้นสุดยอดขุดออกมาจากแหล่งแร่หลายแห่งที่เขาต้านสมุทร”
“แค่ฟังก็อารมณ์พลุ่งพล่านแล้วใช่หรือเปล่า? เคยเห็นมาก่อนไหม? รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจสิท่า? แต่ตอนที่พวกเจี่ยงเชาบอกเรื่องพวกนี้กับฉัน นายลองทายดูว่าฉันมีความคิดยังไง? จนชะมัด! ยาจกขนานแท้! คิดว่าฉันไม่เคยเห็นหินพลังงานหรือไง? นึกไม่ถึงว่าผู้อาวุโสขั้นสุดยอดจะเอาของกลับมาให้คนรุ่นหลังได้แค่นั้น ขี้เหนียวจริงๆ ยังไม่เยอะเท่าแหล่งแร่ในเมืองราชาด้วยซ้ำ ฉินเฟิ่งชิง นายอยากเปิดหูเปิดตาบ้างหรือเปล่าล่ะ ฉันไม่ช่วยนาย ชั่วชีวิตนี้นายคงไม่มีหวัง”
ฉินเฟิ่งชิงได้ฟังก็สีหน้าเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก แค่นสียงว่า “ต่อให้เยอะขนาดไหน นายก็ขุดไปไม่ได้”
แม้ฟางผิงจะเข้าไปในแหล่งแร่ได้ก็ไม่มีเวลาไปขุดเหมือนกัน
ขุดแหล่งแร่ใช้การเคลื่อนไหวไม่น้อย จะถูกค้นพบได้ง่าย
ครั้งก่อนเขาขุดกับเจี่ยวอยู่พักหนึ่งก็ถูกค้นพบแล้ว
ฟางผิงยิ้มตาหยีว่า “อย่างน้อยฉันก็เคยเห็น”
ระหว่างที่พูดก็มองไปทางหลี่หานซง “เป็นยังไง? ตอนนี้ยังคิดว่าขุดอุโมงค์เป็นงานหนักอีกหรือเปล่า? อีกเดี๋ยวอย่าร้องเสียงดัง สงบจิตใจหน่อย เห็นหินพลังงานก็อย่าเก็บ พวกเราต้องมองข้ามไป เข้าใจหรือเปล่า?”
หลี่หานซงละล่ำละลักว่า “วางใจเถอะ ไม่ทำแบบนั้นหรอก!”
ฟางผิงยังพูดอย่างเสียดายอยู่บ้าง “น่าเสียดายที่ถ่ายรูปไม่ได้ ไม่งั้นฉันพกกล้องไปบันทึกภาพหน่อย พวกนายจะได้เปิดหูเปิดตาไปด้วย”
หวังจินหยางหมดคำพูดอยู่บ้าง หัวเราะว่า “ขุดอุโมงค์ยังไงก็มีการเคลื่อนไหว ผู้ฝึกยุทธ์หูตาไว ดึกดื่นแบบนี้ถูกจับสังเกตได้ง่าย เอาแบบนี้ละกัน ฉันและฉินเฟิ่งชิงจะไปตระเวนรอบๆ หมู่บ้านบางส่วน สังหารผู้ฝึกยุทธ์จำนวนหนึ่งให้เมืองเฉียงเวยได้เคลื่อนไหวบ้าง”
ฉินเฟิ่งชิงฟังมาถึงตรงนี้ก็พยักหน้าว่า “ไม่มีปัญหา แต่พวกเราแยกกันเคลื่อนไหวเถอะ ก่อความวุ่นวายเป็นหลัก”
“งั้นพวกนายระวังตัวด้วย”
ฟางผิงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “หากถูกระดับสูงไล่ฆ่า ไม่จำเป็นต้องรอพวกฉัน วิ่งไปทางไหนได้ก็วิ่งไปเลย หากหลงกันแล้ว ไปรออยู่ที่หนองน้ำทางทะเลสาบเสี้ยวจันทร์ พวกเราค่อยรวมตัวกันอีกที!”
ครุ่นคิดแล้ว ฟางผิงยังเอ่ยต่อว่า “ถ้าสถานการณ์เอื้ออำนวย ฉันจะเข้าไปสืบข่าวในเมือง ดูว่าอาจารย์จางอยู่หรือเปล่า”
พวกเขาไปแล้ว ฟางผิงและหลี่หานซงก็เริ่มหาตำแหน่งที่ไม่มีคน ขุดอุโมงค์ทางเดินลงไปทันที
—
พวกฟางผิงกำลังขุดอุโมงค์ ฉินเฟิ่งชิงและหวังจินหยางก็เริ่มปรากฏตัว บุกเข้าไปในหมู่บ้านบางส่วน โจมตีฆ่าผู้ฝึกยุทธ์
หวังจินหยางนั้นลงมือฆ่าด้วยตัวเอง!
ส่วนฉินเฟิ่งชิง…
เส้นทางสู่ขั้นเก้า บางทีอาจจะหมดสิ้นด้วยเหตุนี้
อู๋ขุยซานยื่นมือลูบเส้นผมที่ยุ่งเหยิงของเธอเบาๆ เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ตายก็เพียงพอแล้ว เดิมทีก็ไม่รู้ว่าเดือนไหนปีไหนจะสามารถเข้าสู่ขั้นเก้าได้…”
หลู่เฟิ่งโหรวไม่พูดอะไร
อู๋ขุยซานเอ่ยด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง “เทียบกับรัฐมนตรีหวัง รัฐมนตรีหวังยังอนาถกว่าฉันอีก”
ด้านข้าง รัฐมนตรีหวังนอนอยู่บนพื้นไม่ขยับเขยื้อน หน้าอกผุบขึ้นลง หอบหายใจว่า “ฉัน…จัดการขั้นแปดได้หนึ่งคน!”
“ฉันฆ่าสามคน!”
“นาย…มีอะไรให้อวดนักกัน!”
รัฐมนตรีหวังก่นด่า อู๋ขุยซานหัวเราะ ก่อนจะขมวดคิ้วว่า “พวกเราฆ่าเยอะขนาดนี้ แม่งเหอะ หากไม่ใช่ว่าคนของเมืองเจิ้นซิงหนีไปแล้ว พวกเราจะมาถึงขั้นนี้ได้ยังไง พวกเวรเอ้ย!”
ตอนนี้อู๋ขุยซานอดพ่นคำหยาบออกมาไม่ได้!
พวกเขาทำสงครามกับยอดฝีมือถ้ำใต้ดินตั้งนาน สังหารระดับสูงของถ้ำใต้ดินไปจำนวนมาก
แต่ทางเมืองเจิ้นซิง นอกจากขั้นเก้าคนนั้นที่ยังไม่ไปไหน คนอื่นๆ รวมถึงหลี่โม่ขั้นแปดล้วนหนีไปหมดแล้ว!
ไม่ได้บุกไปถึงส่วนลึกในถ้ำใต้ดิน แต่ตรงเข้าไปในเขตของทะเลหวงห้าม ลัดเลาะไปทางทะเลหวงห้ามแล้ว!
ครั้งนี้เมืองเจิ้นซิงส่งยอดฝีมือมาไม่น้อย นอกจากขั้นเก้าหนึ่งคน ยังมีขั้นแปดสองคน ขั้นเจ็ดอีกห้าคน
ความสามารถเช่นนี้แข็งแกร่งอย่างมาก
แน่นอนว่าก่อนหน้านี้พวกเขาก็ทำสงครามจนเสียขั้นเจ็ดไปหนึ่งคน
แต่ขั้นแปดสองคนและขั้นเจ็ดสี่คนที่เหลือต่างหนีไปหมดแล้ว
—————
………………..
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน