ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน นิยาย บท 550

ตอนที่ 550 ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์เยอะจริงๆ (3)

………………..

ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ ตาเฒ่าหงำเหงือก ตาเฒ่าเวรนี้กำลังหลอกเขา!

แม่งเหอะ!

เขาต้องมองออกอยู่แล้ว!

ต้องมองออกอย่างแน่นอน เขารู้ว่าหลี่ฉางเซิงยังไม่ตาย เขาพูดตั้งมากขนาดนี้ สรุปได้ประโยคเดียว ถ้าอยากจะให้หลี่ฉางเซิงปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนได้ งั้นก็จ่ายเงินซะ

อาวุธวิเศษห้าชิ้น ฆ่าระดับสูงถ้ำใต้ดินอีกสิบคน แลกเปลี่ยนกับหลังจากนี้ตาเฒ่าหลี่จะสามารถเดินเหินอยู่ข้างนอกได้อิสระอีกครั้ง

ในความเป็นจริง…เขาแทบไม่จำเป็นต้องจ่ายอะไรทั้งนั้น

ฟางผิงซาบซึ้งใจเหลือเกิน อย่างน้อยในสายตาคนอื่นก็รู้สึกแบบนั้น ซาบซึ้งจนสั่นระริกไปทั่วร่าง

นึกไม่ถึงว่าขั้นสุดยอดจะหลอกเขา?

นายมีฝีมือก็ควักผลวิเศษพลิกกลับออกมาจริงๆ สิ ฉันถึงจะยอมรับ

ตอนนี้…ไม่อยากยอมจริงๆ!

ทั้งไม่เต็มใจด้วย!

จางเทายังคงมองฟางผิงต่อ ดูว่า…จะตอบรับหรือเปล่า?

อันที่จริงเขาโมโหอยู่เหมือนกัน เรื่องลุกลามมาถึงขั้นนี้ ตระกูลหยางมีความผิด ฟางผิงก็มีความผิดเช่นกัน ขั้นสุดยอดไม่ใช่คนโง่

หากฟางผิงไม่จงใจแกล้งบาดเจ็บ จะกระตุ้นให้ตระกูลหยางกระทำเรื่องต่อจากนั้นได้ยังไง?

ถ้าหลี่ฉางเซิงไม่ฆ่าหยางเฮ่อ ในเมื่อหน่วยทหารออกคำสั่งไม่อนุญาตให้เขาออกจากเมืองเจิ้นซิง งั้นผ่านวันนี้ไป หยางเฮ่อก็ไม่อาจจะออกจากเมืองเจิ้นซิงได้อีก นี่เป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว

เพื่อกำจัดภัยลุกลาม ฟางผิงให้หลี่ฉางเซิงฆ่าอีกฝ่ายโดยตรง เกือบจะสร้างรอยร้าวให้รัฐบาลกับเมืองเจิ้นซิงแล้ว

เรื่องนี้หากจัดการได้ไม่เหมาะสม ประเทศจีนอาจจะเผชิญกับความสูญเสียอย่างหนัก

ทั้งสองฝ่ายต่างมีความผิด แต่คนตระกูลหยางตายไปแล้ว จางเทาจึงคร้านจะพูดอะไรอีก

ตอนนี้อยู่ที่ไหนกัน?

นี่เป็นการแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวทั่วโลก เป็นจุดที่ทั่วโลกต่างให้ความสนใจ ฟางผิงและตระกูลหยางก่อเรื่องกันในวันแบบนี้ ผู้ที่ขายหน้าคือคนทั้งประเทศจีน

ปิดประตูสู้กันภายในเงียบๆ ตีกันจนหัวแตกสมองไหลจะเป็นไรไป แต่คนนอกอยู่ตรงหน้า ก่อเรื่องมาถึงขั้นนี้…เขาแทบคิดอยากจะฟันฟางผิงให้ตายด้วยซ้ำ

ฟางผิงยังมีอาวุธวิเศษอีกสามชิ้นไม่ใช่หรือไง?

ของเวรพวกนั้น เหลือไว้ในมือก็เสียเปล่า ไม่คิดจะให้การสนับสนุนรัฐบาลสักนิด ยังไงก็ช่วยเพิ่มความสามารถของรัฐบาลได้

รองเท้าบูทที่หลี่ฉางเซิงสวม…ก็สวมเสียเปล่า จะเหลือไว้ทำไมกัน

ส่วนฆ่าระดับสูง…นี่เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว หลังจากนี้จะเกิดสงครามใหญ่อีกเยอะ ก่อนหน้านี้ที่ถ้ำใต้ดินเทียนหนาน แค่อู๋ขุยซานคนเดียวก็ฆ่าได้หลายคนแล้ว ไม่ได้จำกัดเวลาสักหน่อย เรื่องใหญ่ที่ไหนกัน

ตอนนี้สิ่งที่จางเทาต้องการก็คืออาวุธวิเศษ

แต่ฟางผิงกลับเต็มไปด้วยความโมโห เสียใจและเจ็บปวด!

ด้านข้างนั้น รัฐมนตรีหวังเอ่ยอย่างตื้นตันว่า “ฟางผิง…รีบรับปากสิ!”

ในสายตาของพวกรัฐมนตรีหวัง จางเทานั้นคำนึกถึงคุณูปการของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ รวมทั้งเป็นคนกันเอง จึงเข้าข้างมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

กระทั่งผลวิเศษพลิกกลับช่วยยอดฝีมือที่ดับสูญได้ยังมอบออกมาให้ ส่วนอาวุธวิเศษและฆ่าศัตรูนั้น ในความคิดเขาแค่เป็นการไว้หน้าเล็กน้อยเท่านั้น

ป้องกันเมืองเจิ้นซิงเกิดความไม่พอใจ ยังไงหลี่ฉางเซิงก็สามารถช่วยชีวิตได้

แทบจะเป็นการให้ฟรีด้วยซ้ำ!

ไม่เชื่อลองถามคนของเมืองเจิ้นซิงดู อาวุธวิเศษห้าชิ้นแลกเปลี่ยนกับผลวิเศษพลิกกลับหนึ่งลูก พวกเขาจะทำหรือเปล่า?

อาวุธวิเศษยังไม่จำกัดระดับ อาวุธวิเศษขั้นเจ็ดห้าชิ้นสามารถแลกผลวิเศษพลิกฟ้าเช่นนี้ได้ ตระกูลพวกนั้นของเมืองเจิ้นซิงยังสามารถรวบรวมอาวุธวิเศษออกมากองใหญ่ได้ด้วยซ้ำ

ล้อกันเล่นแล้ว นี่เป็นขั้นสุดยอด ท่านราชานักรบ!

ราชาพิภพหลี่เจิ้น ราชานักรบจางเทา แม้จะอยู่ในการจัดอันดับขั้นสุดยอดของทั่วโลกก็ยังเป็นประเภทแนวหน้า พลังต่อสู้ไม่เป็นรองใคร

บุคคลยิ่งใหญ่แบบนี้ มุ่งหน้าไปทะเลหวงห้ามสถานที่อันตรายแบบนั้น คว้าผลวิเศษมาได้ เกรงว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน นึกไม่ถึงว่าจะแลกกับอาวุธวิเศษห้าชิ้นเท่านั้น ทำให้คนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ได้เปรียบเกินไปแล้ว

วันนี้แทบจะทำเสียการใหญ่ ไม่ซ้อมเธอตาย นั่นเพราะเห็นแก่ผลงานในอดีตของเธอ

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ฟางผิงเอ่ยคล้ายทั้งยิ้มและร้องไห้ว่า “ขอบคุณรัฐมนตรีที่ช่วยชีวิต บุญคุณนี้แทบไม่มีอะไรจะตอบแทนได้ ฟางผิงจะจำไว้ให้ขึ้นใจ! อาวุธวิเศษขั้นเจ็ดห้าชิ้น สังหารระดับสูงถ้ำใต้ดินสิบคน มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะทุ่มสุดกำลัง ถึงจะสิ้นเนื้อประดาตัวก็ต้องขอให้รัฐมนตรีช่วยเหลืออาจารย์ด้วย!”

ประโยคที่ว่า ‘จำไว้ให้ขึ้นใจ’ พูดมาจากส่วนลึกของจิตใจจริงๆ หนักย้ำซ้ำไปซ้ำมา!

จางเทาถอนหายใจเบาๆ พยักหน้าว่า “งั้นฉันจะพาหลี่ฉางเซิงกลับไป สถานการณ์นี้ของเขา…ผลวิเศษลูกเดียวอาจไม่สามารถช่วยชีวิตกลับมาได้เสมอไป ฉันจะไปหาหลี่เจิ้นมาร่วมกันถ่ายทอดพลังต้นกำเนิดดูอีกที…หวังแค่ว่าหลังจากนี้เขารอดชีวิตแล้ว จะสามารถมองบางสิ่งทะลุปรุโปร่งจากการดับสูญในวันนี้ได้…เฮ้อ…”

ถอนหายใจแล้ว จางเทาก็โบกไม้โบกมือ พา ‘ศพ’ ของหลี่ฉางเซิงไป

ถือโอกาสทิ้งคำพูดว่า ‘แข่งกันต่อเถอะ’ ไว้ คนก็หายวับไปทันที

ฟางผิงร้องไม่ออกอยู่บ้าง!

ให้ฉันตายไปเถอะ!

ขั้นสุดยอดคนหนึ่งหลอกขั้นหกอย่างฉัน ยังจะวางท่าทีว่าตัวเองขาดทุน กระตุ้นให้คนอื่นเคารพเลื่อมใสต่อเขา กระตุ้นให้คนอื่นอิจฉาตัวเองอีก…นี่นับว่าอะไรกัน?

หลอกตัวเอง ตัวเองยังต้องไปขอบคุณกับเขาอีก ฉันปวดใจจริงๆ!

เทียบกับที่ตัวเองหลอกคนอื่นแล้ว แทบเป็นคนละเรื่อง?

ตอนแรกที่เขาหลอกอาวุธวิเศษห้าชิ้นจากเมืองเจิ้นซิง นั่นต่อสู้เลือดตกยางออกเพื่อให้ได้มาอย่างแท้จริง ทั้งยังแกล้งเป็นลูกน้องคอยปรนนิบัติคนอื่นอยู่ยกใหญ่

จางเทาล่ะ?

ตั้งแต่ต้นจนจบโผล่มาไม่ถึงห้านาทีเท่านั้น

ฟางผิงรู้สึกขมขื่นในใจ ใบหน้ากลับฝืนเผยอาการดีใจ คนเขาช่วยชีวิตอาจารย์ตัวเอง…ไม่ดีใจได้หรือไง?

หัวเหล็กไอ้โง่นี้ยังเอ่ยยินดีอยู่ด้านข้าง “โชคดีจริงๆ รัฐมนตรียังมีผลวิเศษ สามารถช่วยคณบดีได้ โชคดีเกินไปแล้ว!”

ฟางผิงถลึงตาใส่เขา ไสหัวไปซะ ไม่งั้นฉันจะซ้อมนายตายจริงๆ แล้ว!

—————–

………………..