เข้าสู่ระบบผ่าน

ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2040

ตอนที่ 2040 : การตายของเผ่าสวรรค์

สงครามระหว่างเผ่าสวรรค์และเผ่ามนุษย์ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ หากจะพูดให้ถูกคงเป็นเผ่ามนุษย์ได้ทวงคืนดินแดนเรื่อยๆและยึดอาณาเขตทะเลโกลาหลที่เคยเป็นของเผ่ามนุษย์

จ้าวโกลาหลเผ่าสวรรค์ส่วนมากได้เข้าไปในเขตทั้งสี่ มันทำให้เขตทั้งสี่เต็มไปด้วยผู้คน ส่วนโกลาหลพวกเขานั้นถูกทิ้งร้างเอาไว้

เสี่ยวซียังแฝงตัวในเขตข่งจู้ เมืองที่สร้างขึ้นมาใหม่นั้นทำให้จ้าวโกลาหลจำนวนมากหันมาสนใจ มันทำให้ได้รับลูกปัดดั้งเดิมจำนวนมาก

ไม่กี่สิบปีต่อมา ด้วยการที่ดินแดนของทะเลโกลาหลได้ถูกทวงคืน ทะเลโกลาหลได้กลับอยู่ภายใต้การปกครองของมนุษย์ เผ่าสวรรค์ไม่ได้แสดงตัวออกมา ระหว่างนี้ลูกปัดดั้งเดิมนับไม่ถ้วนได้ถูกส่งให้กับจางหยู ทะเลบรรพกาลได้ขยายตัวอย่างก้าวกระโดด จำนวนจักรพรรดิทะเลบรรพกาลนั้นมีได้ถึง 9 คน

ความแข็งแกร่งของจางหยูนั้นเพิ่มขึ้นไปอีก จิตไร้เทียมทานที่เป็นของทะเลบรรพกาลนั้นได้แผ่ออกนอกทะเลโกลาหลได้

ตอนนั้นทะเลบรรพกาลนั้นเหมือนจะหลุดออกจากขีดจำกัด มันทำให้ความแข็งแกร่งของจางหยูนั้นเพิ่มขึ้นเหนือจักรพรรดิทั้งหมด

หากจางหยูสามารถเอาชนะจักรพรรดิและจักรพรรดิกุยหลิงได้ง่ายๆก่อนหน้านี้ งั้นตอนนี้ความแข็งแกร่งก็เพียงพอที่จะมองว่าจักรพรรดิกุยหลิงนั้นไม่ต่างอะไรจากมด แค่คิดเขาก็กำจัดโกลาหลนับไม่ถ้วนได้ แค่ดีดนิ้วเขาก็ทำให้ทะเลโกลาหลปั่นป่วนได้ พลังอันน่ากลัวนี้แม้แต่ตัวจางหยูเองก็รู้สึกว่าเขาแทบจะฝันไป

บางทีนี่อาจจะเป็นพลังที่แท้จริงของจ้าวทะเลบรรพกาล !

เขาสามารถทำลายกำแพงทะเลโกลาหลได้ง่าย !

ทันทีที่คิดร่างของจางหยูก็ได้พุ่งตัดผ่านทะเลบรรพกาลและปรากฏตัวในที่แห่งหนึ่งในทะเลโกลาหล แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกว่าจะควบคุมทุกอย่างทะเลโกลาหลได้แต่จิตไร้เทียมทานนั้นไม่ได้ถูกจัดแม้แต่น้อย มันอาจจะไม่ใช่ว่าไม่ถูกจำกัดแต่การจำกัดนั้นไม่อาจจะส่งผลอะไรกับเขาได้ เขาได้หลุดออกจากขีดจำกัดและไม่ได้โดนจำกัดความแข็งแกร่งดังเดิม

จางหยูเดินอยู่ในทะเลโกลาหล แต่ละก้าวนั้นเดินทางได้หลายร้อยล้านกิโลเมตร เขาราวกับเดินเล่นอยู่ในสวน

แค่วินาทีเดียวเขาก็เดินทางจากขอบเขตซื่อเซียวไปยังเขตฉิวหวังได้ ทะเลโกลาหลไม่ต่างจากสวนเล็กๆของเขา

“ เขตทั้ง 8 …” ภายใต้การรับรู้ของจางหยู เขาสามารถมองเห็นเขตทั้ง 8 ได้ พวกมันอยู่นอกเหนือทะเลโกลาหล พวกมันเหมือนกับดาวเทียมที่ลอยล่องอยู่ใกล้ๆ มันเหมือนกับตัวตนที่แยกออกไปแต่ก็มีการเชื่อมต่อ หากทะเลโกลาหลนั้นเป็นดาวเคราะห์ งั้นเขตทั้ง 8 ก็เป็นดวงจันทร์ หากนับเขตฉิวหวังที่โดนทำลายไปแล้วก็จะมี 9 แห่ง

ความต่างเพียงอย่างเดียวคือเขตต้นกำเนิด !

มันไม่เหมือนเขตทั้ง 8 เขตต้นกำเนิดนั้นเหมือนจะอยู่เหนือทะเลโกลาหลจริงๆ

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในทะเลโกลาหลนั้นได้พัฒนามาจากเขตต้นกำเนิด มันเหมือนกับทะเลโกลาหลย่อส่วน

“ กลับเป็นว่าเขาซ่อนตัวอยู่ที่นี่” การรับรู้ของจางหยูแผ่ไปยังเขตต้นกำเนิดและรับรู้ถึงด้านนอกเขตต้นกำเนิดได้ เขารับรู้ได้ถึงตัวตนของจักรพรรดิกุยหลิงและกุยหลิง “ มิติภายนอกของเขตต้นกำเนิด น่าสนใจ”

แม้ว่าความแข็งแกร่งของจางหยูจะเพิ่มขึ้นจนเทียบกับจ้าวทะเลโกลาหลได้แต่จางหยูยังไม่เข้าใจว่าแก่นแท้ของเขตต้นกำเนิดคืออะไร เขตต้นกำเนิดมีความหมายยังไงกับทะเลโกลาหล เขารู้แค่ว่าเขตต้นกำเนิดและทะเลโกลาหลนั้นเกี่ยวข้องกัน การตายและเกิดของเขตต้นกำเนิดนั้นหมายถึงการตายและเกิดของทะเลโกลาหล

ตอนนี้เขตต้นกำเนิดอ่อนแออย่างมาก มันทำให้รู้สึกราวกับกำลังจะทำลายตัวเอง

จางหยูไม่ได้เดินทางไปยังมิติภายนอกของเขตต้นกำเนิดแต่เดินทางในทะเลโกลาหลต่อ เขาคอยสังเกตทุกที่ในทะเลโกลาหลและศึกษารายละเอียดของทะเลโกลาหล

ไม่กี่วันต่อมาจางหยูก็หายตัวไปจากทะเลโกลาหล

ในเวลาเดียวกันก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญปรากฏตัวในเขตข่งจู้

จางหยูส่ายหน้า เขาไม่ได้ดีใจรึสงสาร เขาแค่เดินต่อไปยังเขตเทียนตู้ต่อ

เขตข่งจู้, เทียนตู้ หรืออีกของสองจักรพรรดิก็โดนทำลายทีละแห่งๆ ทั้งเผ่าสวรรค์โดนฝังไปในประวัติศาสตร์ จักรพรรดิเผ่าสวรรค์ทั้ง 4 ไม่อาจจะต้านทานอะไรได้และโดนจางหยูฆ่าไป มันราวกับเก็บกวาดขยะ หลังจากที่เก็บกวาดแล้วทะเลโกลาหลก็สะอาดขึ้นมา

พวกมนุษย์ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขตทั้งสี่ พวกเขาไม่รู้เลยว่าจักรพรรดิทั้งสี่ได้ตายไป

เพราะเขตทั้งสี่นั้นปิดมานานแล้ว ข่าวจึงไม่ได้ถูกส่งต่อ มันไม่อาจจะส่งต่อได้ จนกระทั่งเขตเหล่านี้โดนทำลายและจักรพรรดิได้ตายไป

แน่นอนว่าจางหยูได้เก็บลูกปัดดั้งเดิมและสมบัติมากมายนับไม่ถ้วนมาด้วย เผ่าสวรรค์ถือว่าได้มีส่วนร่วมกับความสำเร็จของจางหยู

การลบเผ่าสวรรค์ออกไปนั้นเหมือนกับจางหยูทำเรื่องเล็กน้อย สีหน้าเขาไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย เขามองไปที่เขตต้นกำเนิดราวกับมองทะลุเขตต้นกำเนิดไปพร้อมกับเห็นจักรพรรดิกุยหลิงและกุยหลิงพากันตัวสั่น

“ ต่อไปเป็นตาพวกเจ้า” จางหยูพึมพำออกมาพร้อมกับวังวนที่ปรากฏขึ้นมา เขาได้เดินทางเข้าไปในวังวนนั้นและมายังเขตต้นกำเนิด เขาราวกับแค่เดินออกมาก้าวเดียว เมื่อก้าวออกมาก้าวที่สองเขาก็ได้ไปยังมิติภายนอกของเขตต้นกำเนิด ใจกลางมิติภายนอกของเขตต้นกำเนิดนั้นมีร่างขนาดใหญ่ของจักรพรรดิกุยหลิงที่ตัวสั่น บางทีมันอาจจะไม่เข้าใจว่าความกลัวคืออะไรรึอาจจะไม่มีความคิดแต่สัญชาตญาณของมันก็ทำให้มันรีบถอยห่างจากตัวตนที่น่ากลัวนี้

กุยหลิงนับไม่ถ้วนพากันถอยกลับไปกระจุกรวมตัวกัน

จางหยูไม่ได้สนใจพวกกุยหลิง สายตาเขาจับจ้องไปที่จักรพรรดิกุยหลิง “ เจ้าน่าจะเคยเห็นจ้าวทะเลโกลาหลสินะ ? บอกข้ามาว่าเขาไหน ? เขายังมีชีวิตอยู่รึไม่?”

ตอนที่เขาสร้างรูหนอนขึ้นมา ท่าทีของจักรพรรดิกุยหลิงนั้นแปลกประหลาดอย่างมาก แทนที่จะไล่ตามเขา มันกลับกลัวขึ้นมาแทน

ตอนแรกเขาไม่เข้าใจนักแต่หลังจากนั้นเขาก็เดาออกว่าบางทีจักรพรรดิกุยหลิงอาจจะเคยเห็นวังวนนี้มาแล้ว บางทีอาจจะมีใครสร้างวังวนขึ้น มีความเป็นไปได้แค่อย่างเดียวที่คนนั้นจะเป็นจ้าวทะเลโกลาหล มีแค่จ้าวทะเลโกลาหลเท่านั้นที่จะทำให้จักรพรรดิกุยหลิงกลัวเช่นนี้ได้

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบเจ้าสำนัก