บทที่ 283 สังหารวิหคเพลิง ได้รับพรสวรรค์ห้วงกำเนิดใหม่?
ณ ขณะนี้
หากมีใครยืนอยู่ข้างล่างและเงยหน้าขึ้นมองบนฟ้า จะสามารถเห็นร่างของฝูงนกกระเรียนที่ถูกตัดเป็นก้อนลูกเต๋าตกลงมาเกลื่อนกลาด
เพียงพริบตาเดียว นกกระเรียนนับร้อยตัวก็ถูกสังหาร
ในเวลาเดียวกัน
“โฮก!”
ทันใดนั้นเสียงคำรามด้วยความโกรธสุดขีดพลันดังออกมาจากปล่องภูเขาไฟ
เมื่อมองไปตามเสียงนั้น
ฉู่โม่วเห็นสัตว์อสูรที่มีความยาวมากกว่าสิบเมตร เปลวเพลิงที่ลุกโชนปกคลุมทั่วร่าง ขนกระพือขึ้นลงส่องประกายแสงเจิดจ้า
พุ่งตรงมาทางเขาอย่างรวดเร็ว
เพียงครู่เดียวก็มาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าชายหนุ่ม
“สัตว์อสูรระดับ 8 วิหคเพลิง!”
ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงรัศมีพลังของอีกฝ่าย
นี่คือเป้าหมายที่เขาหวังจะกำจัดในการเดินทางครั้งนี้!
ทันใดนั้น
แทนที่จะถอยกลับ ฉู่โม่วได้โคจรอณูแห่งชีวิตและโลหิตจนปั่นป่วนเหมือนคลื่นทะเล
เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรทรงพลังเช่นนี้ เขาไม่สามารถออมมือได้ จึงเปิดใช้งานพรสวรรค์และทักษะกระบวนท่าทั้งหมด พุ่งสวนเข้าหาวิหคเพลิงทันที
“โฮก!”
“ฟู่ว…”
ดวงตาสีแดงเพลิงกำลังลุกโชนอย่างเดือดดาล มองไปยังชายหนุ่มที่ตั้งท่าโจมตีกลับ
ก่อนหน้านี้มันกำลังเคลิ้มหลับ แต่จู่ ๆ ก็ถูกคลื่นพลังรบกวนปลุกให้ตื่น ก่อนจะได้ยินเสียงลูกน้องในฝูงกรีดร้องอย่างแตกตื่นข้างนอก
เมื่อมองตามเสียงไป
มันก็เห็นผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์กำลังเข่นฆ่าลูกน้องของมันอย่างโหดร้าย ชายหนุ่มผู้นั้นตัดหัวและสังหารนกกระเรียนไปกว่าครึ่งฝูง
ทำให้วิหคเพลิงโกรธเกรี้ยวทันที
“ไอ้มนุษย์ตัวบัดซบ กล้าบุกรุกดินแดนของข้า ไปตายซะเถอะ!”
มันร้องขึ้นก่อนจะอ้าปากกว้าง จากนั้นเพียงพริบตา เปลวเพลิงที่น่ากลัวก็ถูกปลดปล่อยกวาดล้างไปทั่วบริเวณหลายสิบกิโลเมตร
สมควรแล้วที่มันเป็นสัตว์อสูรธาตุไฟระดับ 8 พลังช่างน่าพรั่นพรึงมาก
ขณะที่ชายหนุ่มเข้าสู่ระยะโจมตีของเปลวเพลิง เขาก็พลันชะงักลงเพราะสัมผัสได้ถึงรัศมีที่รุนแรงตรงหน้าจนผิวหนังแสบร้อน
ฉู่โม่วไม่กล้าประมาท รีบเปิดใช้งานพรสวรรค์ธาตุดินทันที
ฟู่ว!
ห้วงมิติสั่นกระเพื่อม พลันปรากฏกำแพงป้องกันสีเหลืองหม่นขึ้นด้านหน้า
ตู้ม…
เสียงปะทะดังอย่างต่อเนื่อง
เปลวเพลิงจากปากสัตว์อสูรยังคงแผดเผาอย่างบ้าคลั่ง บริเวณโดยรอบร้อนระอุขึ้นดั่งทะเลเพลิง อากาศลุกไหม้และผืนดินถูกหลอมละลาย
ทว่าพลังของเปลวเพลิงส่วนใหญ่ก็ถูกป้องกันโดยกำแพงสีเหลืองหม่น แม้จะมีบางส่วนที่เล็ดลอดการป้องกันมาได้ แต่ด้วยพลังของพรสวรรค์ธาตุไม้ บาดแผลที่เกิดขึ้นก็ถูกฟื้นฟูอย่างรวดเร็วเช่นกัน
สามารถกล่าวได้ว่า
ในตอนนี้ฉู่โม่วเป็นอมตะ
“แคว่ก!”
จากนั้นร่างของชายหนุ่มก็สว่างวาบดุจลำแสง พุ่งตรงไปยังร่างของวิหคเพลิง พร้อมโคจรหมุนเวียนพลังอณูแห่งชีวิตและโลหิตอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้การทวีคูณ 400 เท่า พลังก็ถึงระดับ 600,000 พลังมังกรทันที ผืนฟ้าถูกตัดด้วยกระบี่และพุ่งตรงไปยังวิหคเพลิง
ฉับ!
จู่ ๆ เสียงฉีกขาดก็ดังขึ้น
ปีกข้างหนึ่งของวิหคเพลิงถูกตัดลึกเป็นทางยาว เลือดสีทองพุ่งกระฉูดปะปนกับเปลวเพลิงเป็นวงกว้าง
“แว้ก!”
ด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส วิหคเพลิงก็อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน แล้วแสดงท่าทีเดือดคลั่งกว่าเดิม
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
เปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป ฉากแรกที่เห็นมันดูเหมือนทะเลเพลิงนรก ถาโถมใส่ร่างของฉู่โม่ว ราวกับว่าจะแผดเผาเขาให้เป็นเถ้าถ่าน
ครืน!
ด้วยการโจมตีดังกล่าว ทำให้มีเสียงแตกร้าวดังขึ้น ราวกับกำแพงธาตุดินจะไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป
เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะพังทลายลง
แต่
ฉู่โม่วไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด
หากการระเบิดร่างนี้สำเร็จสมบูรณ์ พลังที่ปะทุออกมาจะน่ากลัวอย่างมาก
แต่…
“หน่วงกาลเวลา!”
ฉู่โม่วเปิดใช้งานพรสวรรค์ห้วงเวลา ปลดปล่อยระลอกคลื่นพลังที่มองไม่เห็นกวาดออกไปทันที วิหคเพลิงพลันรู้สึกได้ว่าความคิดและความเร็วของเปลวเพลิงในตัวเชื่องช้าลงอย่างมาก
ทันใดนั้น
กระบี่ถูกตวัดลงมาทันที
ภายใต้สายตาที่สิ้นหวังของวิหคเพลิง
ฉับ!
พร้อมกับเสียงที่ชะงักงัน ศีรษะพลันหลุดออกจากร่างลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า และเลือดจำนวนมากก็กระฉูดออกมา
ในที่สุด
สัตว์อสูรระดับ 8 วิหคเพลิงก็ตายลง!
หลังจากสังหารมันแล้ว
ฉู่โม่วยังคงไม่หยุด เขาหายตัวเป็นลำแสงอีกครั้ง ก่อนจะกวาดล้างฝูงนกกระเรียนที่เหลืออยู่รอบ ๆ
เพียงไม่นาน
รังสัตว์อสูรร้ายรอบ ๆ ภูเขาไฟก็ไร้วี่แววของสัญญาณชีพใด ๆ อีก
เมื่อกวาดล้างเสร็จสิ้น
ชายหนุ่มก็เคลื่อนมาอยู่ด้านข้างศพของวิหคเพลิง
[เป้าหมาย : สัตว์อสูรระดับ 8 วิหคเพลิง]
[ระดับร่างกาย : ระดับสูง]
[พรสวรรค์ : ธาตุไฟระดับดาราลับฟ้า, ธาตุลมระดับ 3, ห้วงกำเนิดใหม่ระดับ 2]
[สามารถกลืนกินได้!]
[ต้องการกลืนกินหรือไม่?]
…
“พรสวรรค์ห้วงกำเนิดใหม่?”
ฉู่โม่วสังเกตเห็นว่าในบรรดาพรสวรรค์ของวิหคเพลิงนั้น มีพรสวรรค์ใหม่ที่เขาไม่เคยมีมาก่อน จึงสงสัยด้วยความใคร่รู้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์