ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 332
บทที่ 332 เหมืองหยกศักดิ์สิทธิ์ การขุดอันบ้าคลั่ง!
“ตายซะ!”
ฉู่โม่วเคลื่อนย้ายไปตรงหน้ากิ้งก่าโลหิต กระตุ้นเลือดและพลังปราณของเขาจนพลุ่งพล่าน อณูแห่งชีวิตไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง พรสวรรค์และกระบวนท่ามากมายหลายชนิดถูกใช้งานอย่างแล้วอย่างเล่า พวกมันตัดผ่านท้องฟ้าราวกับพลทหารม้าสีแดงในทันใด ฟันเข้าที่ร่างของกิ้งก่าโลหิต
ฉับ!
มีเพียงเสียงฟันดังขึ้นเท่านั้น
คอของกิ้งก่าโลหิตถูกตัดในทันใด เลือดสีทองมหาศาลพลันพวยพุ่งออกมาราวกับน้ำตก
“โฮก!”
เมื่อได้รับบาดเจ็บสาหัส กิ้งก่าโลหิตก็ร้องโอดครวญและลมหายใจเริ่มแผ่วเบาลงทันที
ในที่สุดมันก็หลุดออกจากมิติคุมขังและตั้งใจจะหลบหนีไป แต่ฉู่โม่วก็ไม่ปล่อยให้เป็นเช่นนั้น แสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนพลันพลุ่งพล่านออกไปกลายเป็นลำแสงสีทองที่ทะลุผ่านจิตวิญญาณของกิ้งก่าโลหิตและทำลายแก่นจิตวิญญาณของมัน
การโจมตีนี้ทำให้การเคลื่อนไหวของกิ้งก่าโลหิตเสียจังหวะ
แล้วกระบี่ของฉู่โม่วก็ฟาดฟันลงไปอีกครั้งที่บาดแผลบนคอของกิ้งก่าโลหิต
ตูม!
หลังจากที่กระบี่ถูกฟันลงไป ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่ากระบี่ในมือนิ่งงันและตัดผ่านลงไปในร่างของสัตว์อสูรในทันใด หัวกิ้งก่าลอยขึ้นไปในอากาศ เลือดมากมายสาดกระเซ็นลงมาราวกับฝนโลหิต
สัตว์อสูรระดับ 8 ขั้นสูงสุด กิ้งก่าโลหิตตายแล้ว!
“เฮ้อ…”
เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรตัวนี้ตายสนิทแล้ว ฉู่โม่วก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“ฉู่โม่ว ขอบคุณนะ!”
ตอนนั้นเอง ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็เข้ามากล่าวขอบคุณอย่างอ่อนโยน
“ด้วยความยินดีครับ”
ฉู่โม่วโบกมือ กินยาเล็กน้อยเพื่อฟื้นฟูเลือดและพลังปราณ แล้วจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ว่าแต่ ทำไมถึงไม่ตัดหัวสัตว์อสูรนั่นสักทีล่ะ?”
แม้ว่ากิ้งก่าโลหิตจะรวดเร็วและแข็งแกร่ง ทว่ามันก็ยังอ่อนแอกว่าราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งผู้ฝึกฝนทั้งวิทยายุทธ์และพลังจิตวิญญาณ ถ้าเธออยากจะหนีหรือแม้แต่สู้กลับก็คงทำได้ไม่ยากเลย
นอกจากนี้
ก่อนหน้านี้ตอนที่สัตว์อสูรตัวนี้จะหนีไป ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็ไม่ยอมปล่อยมันไปเป็นแน่
“ฉันเจอเหมืองหยกศักดิ์สิทธิ์อยู่ใกล้ ๆ และมันเป็นสัตว์อสูรคุ้มกันเหมืองน่ะ ถ้าอยากเข้าไปก็ต้องจัดการมันให้ได้ก่อน!”
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพูดออกไปตรง ๆ โดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย
“เหมืองหยกศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ตกตะลึงเล็กน้อย
“ใช่แล้ว! เหมืองหยกศักดิ์สิทธิ์นี้ก็ไม่ได้เล็กเลย อย่างน้อยก็ต้องเป็นขนาดกลาง ถ้าขุดออกมาจนหมดก็คงจะได้อย่างน้อยสักห้าพันชิ้น!” เมื่อพูดถึงจำนวนที่มากกว่าสามพันชิ้น แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็อดแสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมาไม่ได้
นั่นคือหยกศักดิ์สิทธิ์จำนวนทั้งหมดกว่าสามพันชิ้น หากจะขุดมันจริง ๆ ก็ต้องแบ่งกันคนละครึ่งกับฉู่โม่ว แต่ละฝ่ายจะได้รับมากกว่าสองพันชิ้นซึ่งเพียงพอให้เธอสร้างยุทธภัณฑ์วิญญาณได้หลายชิ้น
ฉู่โม่วเองก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมาหลังจากที่ได้ยินจำนวนตัวเลขนั้นด้วยเช่นกัน
นี่คือวัตถุดิบที่สามารถสร้างยุทธภัณฑ์วิญญาณได้
แม้ว่าผลึกทองพิสุทธิ์หมื่นดาราจะล้ำค่ามากกว่า มันก็ต่างกันแค่เล็กน้อยเท่านั้น และนี่ยังเป็นเหมืองหยกศักดิ์สิทธิ์ที่แทบจะประเมินคุณค่าไม่ได้
ฉู่โม่วอยากไปที่นั่นซะเดี๋ยวนี้
แต่เมื่อเห็นว่ารัศมีของราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งดูอ่อนแอเล็กน้อย เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเธอได้รับบาดเจ็บ จึงเอ่ยขึ้น “คุณไปพักรักษาตัวก่อนเถอะ ผมจะคอยปกป้องเอง พอแผลหายแล้วพวกเราค่อยไปกัน!”
“ฟังดูเยี่ยมเลย!”
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งพยักหน้าหงึก ๆ
เธอนั่งขัดสมาธิลง หยิบขวาดยาฟื้นฟูออกมาจากถุงเก็บของ กลืนเข้าไปในอึกเดียว และเริ่มพื้นฟูร่างกายจากบาดแผลอย่างช้า ๆ
หลังจากผ่านไปสักพัก
เธอก็ทำการฟื้นฟูสำเร็จ ลุกขึ้นยืน และกล่าว “เอาละ ไปกันเถอะ!”
ทั้งสองบินออกไป
ด้วยการนำทางของราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงบริเวณเทือกเขา
ในตอนนี้
ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงรัศมีจาง ๆ ออกมาจากเทือกเขาเบื้องล่าง เห็นได้ชัดว่าพวกเขามาถึงตำแหน่งของเหมืองหยกศักดิ์สิทธิ์แล้ว
“มาถึงแล้ว!”
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งกล่าวแล้วจึงโจมตีออกไปด้วยฝ่ามือ
พร้อมกับเสียงดังสนั่นเลื่อนลั่น ดินบนภูเขาถูกยกสูงขึ้นและก้อนหินขนาดใหญ่มากมายพลันกระเด็นกระดอนออกมา เผยให้เห็นเหมืองหยกข้างใต้ผืนดิน
หยกศักดิ์สิทธิ์สีเขียวมากมายฝังอยู่ในกำแพงหินทำให้ทั่วทั้งเหมืองแร่เต็มไปด้วยพลังลึกลับอันรุนแรง
“เป็นเหมืองที่ใหญ่จริง ๆ ฉันว่าต้องมีหยกศักดิ์สิทธิ์อยู่ไม่ต่ำกว่าห้าพันชิ้น หรืออาจมากกว่านั้นก็ได้!”
ฉู่โม่วใช้ความสามารถรับรู้ห้วงมิติเพื่อตรวจสอบอย่างละเอียดและอดคิดอยู่ในใจไม่ได้
“เราแยกกันไปสำรวจเหมืองแล้วกลับมาแบ่งกันทีหลังดีไหม?”
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งเสนอ
ฉู่โม่วก็พยักหน้าเห็นด้วยและไม่ปฏิเสธอะไร
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งบินตรงเข้าไปในเหมืองและเริ่มสำรวจทันที ฉู่โม่วเองก็เข้าไปในเหมืองทันทีที่เห็นช่องว่างเช่นกัน
“ขุด!”
ฉู่โม่วสังเกตเห็นหยกศักดิ์สิทธิ์ขนาดเท่ากำปั้นอยู่ใกล้ ๆ เขาจึงเดินเข้าไปและขุดมันออกมาอย่างระมัดระวัง
ทีแรกเขาแค่อยากจะออกแรงดันหยกศักดิ์สิทธิ์ออกมาด้วยแรงเล็กน้อย แต่แล้วก็พบว่ามันไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
“เป็นกำแพงหินที่แข็งอะไรอย่างนี้ แม้แต่ราชันย์ยุทธ์ก็คงขุดมันขึ้นมาได้ยากแน่!”
ฉู่โม่วประหลาดใจเล็กน้อย
แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
เลือด พลังปราณ และอณูแห่งชีวิตในร่างกายไหลเวียน พลังกายหลายพันพลังมังกรพลุ่งพล่านออกมา
เมื่อเกิดเสียง ‘แกร๊ก’ หยกศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกฉู่โม่วขุดออกมาและเก็บเข้าไปในมิติพกพาทันที
ค้นหาต่อไป!
เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของฉู่โม่วก็สั่นไหว
เขารู้ดีว่าไม่ว่าสมบัติแห่งสวรรค์และโลกจะก่อกำเนิดขึ้นที่ใดก็จะมีจิตวิญญาณอยู่ใกล้ ๆ ด้วย
แม้แต่ตัวเขาเองก็ขุดเหมืองและสำรวจหาสมบัติมามากมายจนได้พบสิ่งต่าง ๆ นับไม่ถ้วน
และเพราะตอนนี้เขามีความสุขมากจึงทำให้ลืมเรื่องนี้ไปครู่หนึ่ง แต่ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็เตือนขึ้นมา ฉู่โม่วจึงใช้สัมผัสห้วงมิติและตรวจสอบอย่างละเอียดทันที
หึ่ง!
ระลอกคลื่นล่องหนลอยออกมาผ่านอากาศและแพร่กระจายออกไปหลายร้อยกิโลเมตรโดยรอบในไม่ช้า
ทุกตารางนิ้วของผืนดินและห้วงอากาศในที่แห่งนี้อยู่ภายในขอบเขตประสาทสัมผัสของฉู่โม่ว
นี่คือพลังแห่งสัมผัสห้วงมิติ
แม้ว่าระยะสำรวจจะแคบกว่าพลังจิตจิตวิญญาณและความคิดมาก แต่เขาก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนและไม่มีความแปรปรวนห้วงมิติใดรอดพ้นสายตาชายหนุ่มไปได้
ตรงกันข้าม พลังจิตวิญญาณและความคิดนั้นสัมผัสได้เพียงแค่สถานการณ์ทั่วไปเท่านั้น
ในไม่ช้า
ฉู่โม่วก็สังเกตเห็นบางอย่าง
ลึกลงไปในพื้นราวยี่สิบกิโลเมตร ห้อมล้อมไปด้วยกำแพงหินหนาเตอะทุกทิศทาง
มีต้นไม้ใบสีม่วงเติบโตอยู่ข้างใน บางครั้งก็มองเห็นและมองไม่เห็นมัน แต่มันกลับดูพิเศษอย่างถึงที่สุด
“นี่มันสมบัติอะไรกัน?”
ฉู่โม่วไม่รู้จักสมบัติชนิดนี้ แต่แค่มองดูรูปลักษณ์ภายนอกของมัน เขาก็รู้ได้ทันทีว่ามันไม่ธรรมดา หากแต่ตอนนี้เขามีราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งมาด้วย เธอคงจะรู้จักมันอย่างแน่นอน
เมื่อคิดได้ดังนั้น
ฉู่โม่วก็กล่าว “ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง ผมเจอที่ประหลาดที่หนึ่ง ต้องเป็นตำแหน่งของสมบัติแห่งสวรรค์และโลกแน่!”
“ที่ไหนเหรอ?”
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งถาม
“มากับผม!”
ฉู่โม่วกล่าว แล้วจึงต่อยลงไปด้านล่าง ทะลวงผ่านกำแพงหินสีน้ำตาล และมุ่งหน้าลึกลงไป
ความลึกราวยี่สิบกิโลเมตรนั้นไม่ได้ยาวมากนัก แต่เพราะกำแพงหินแข็งแกร่งมาก เขาจึงต้องใช้เวลาสักพัก
หลังจากนั้นไม่นาน
ทั้งสองก็มาถึงบริเวณดอกไม้ลวงตาในที่สุด
ตูม!
ฉู่โม่วต่อยออกไปอีกครั้งเพื่อทำลายกำแพงหินตรงหน้า เผยให้เห็นถ้ำหินขนาดราว ๆ หนึ่งเมตร
ต้นไม้ที่มีใบสีม่วงส่งกลิ่นหอมอบอวลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสอง
“นี่มัน…”
“พฤกษาม่วงสวรรค์ลวงตา!”
เมื่อเห็นต้นไม้นั้น ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็อุทานออกมาทันที
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์