ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 373

บทที่ 373 อนุสรณ์แห่งคมกระบี่ และ พัฒนาพรสวรรค์!

ครู่หนึ่ง ฉู่โม่วก็มาถึงจุดนัดพบ

เมื่อเทียบกับจุดอื่น ๆ ที่พากันทรุดโทรมในโบราณสถานแห่งนี้แล้ว จัตุรัสที่นัดพบนั้นเป็นเพียงพื้นที่โล่งกว้างและหลงเหลือร่องรอยที่บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่ของสำนักแห่งนี้เมื่อครั้งอยู่ในยุครุ่งเรืองให้เห็นอยู่บ้าง

ที่ด้านหน้าของจัตุรัสนี้ มีอารามที่สูงใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง และบริเวณจุดกึ่งกลางของจัตุรัสนี้ มีแท่นหินที่สูงหลายเมตรตั้งอยู่

เจตจำนงแห่งกระบี่ที่พุ่งสูงขึ้นไปบนฟ้านั้น มาจากแท่นหินนี้

“สิ่งนี้คืออะไรเหรอครับ?”

ชายหนุ่มมองกลุ่มของราชันย์เทพยุทธ์ที่ค่อย ๆ มารวมตัวกัน ณ จัตุรัสแห่งนี้ในเวลาใกล้เคียงกัน ซึ่งในบรรดาราชันย์เทพยุทธ์เหล่านี้ ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราก็รวมอยู่ด้วย เขาจึงรีบเดินเข้าไปหาและถาม

“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์!”

เมื่อเห็นฉู่โม่วเดินเข้ามา ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราก็กล่าวทักทายก่อนจะอธิบาย “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคืออะไร ฉันแค่เผลอไปทำให้มันทำงานโดยบังเอิญน่ะ จากนั้นก็ตระหนักได้ว่า ลำแสงนี้อัดแน่นไปด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่อยู่เต็มเปี่ยม ตราบใดก็ตามที่สามารถเข้าถึงสิ่งนี้ได้ คุณก็จะสามารถเรียนรู้เจตจำนงแห่งกระบี่ที่อยู่ภายในแท่นหินได้ แม้ในตอนต้นมันจะยังคงอ่อนแอ แต่ถ้าคุณเรียนรู้มันอย่างต่อเนื่อง เจตจำนงแห่งกระบี่ของคุณก็จะยิ่งสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่มันพัฒนา ระดับของคุณก็จะสูงขึ้น และได้สิ่งตอบแทนที่สูงขึ้นจากมัน”

“อ้างอิงจากการคาดคะเนของฉัน แท่นหินนี้จะต้องมีความลับอะไรบางอย่างซ่อนอยู่แน่ ๆ หากสามารถทำความเข้าใจมันได้อย่างสมบูรณ์ พวกเราจะต้องได้สิ่งตอบแทนที่เหนือจากจินตนาการมาก ๆ แน่นอน!”

“เพราะแบบนี้ ฉันถึงเรียกคุณมาที่นี่ พวกเราต้องช่วยกันเรียนรู้!”

ได้ยินเช่นนั้น

ฉู่โม่วก็พยักหน้าน้อย ๆ ขณะเดียวกัน แววตาของเขาก็แสดงความกระตือรือร้นออกมา

เขารีบหันมองไปยังแท่นหินนั้นด้วยความสนใจ

เพียงแค่ได้มองไปยังแท่นหิน หากมองผ่าน ๆ มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับก้อนหินทั่วไปที่ถูกนำมาวางผิดที่ผิดทาง

แต่

เมื่อสังเกตดูให้ดี จะรับรู้ได้ถึงความลึกลับและเจตจำนงแห่งกระบี่ที่มีมากจนนับไม่ถ้วนแผ่ซ่านออกมาจากหินก้อนนี้อย่างต่อเนื่อง

ความเหลือเชื่อและความยากที่จะเข้าถึง

แม้แต่ฉู่โม่วเองก็ยังต้องพยายามตั้งสติให้ดีและควบคุมตนเองไว้ให้มั่น

โชคดีที่ตอนนั้น

ชายหนุ่มตระหนักได้ถึงสองกลิ่นอายที่ทรงพลังและยิ่งใหญ่ซึ่งใกล้เข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

สติของฉู่โม่วกลับมาอีกครั้ง

ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพาและราชันย์เทพยุทธ์สุริยันสีชาดพากันดิ่งลงมาจากฟากฟ้าตาม ๆ กัน

“ราชันย์เทพยุทธ์ดับดารา คุณเจออะไรถึงได้เรียกให้พวกเรามารวมกัน?”

ทั้งสองถาม

ทุก ๆ คนในที่นี่หันมาทักทายกันอย่างพร้อมเพรียง

ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราเล่าเรื่องที่พบเจอให้ทั้งสองฟัง

ภายหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้นแล้ว

ทั้งราชันย์เทพยุทธ์สุริยันสีชาดและราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพาต่างก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมาพร้อมกัน

เห็นแบบนั้นแล้ว ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราก็ถามด้วยความอยากรู้ “ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพา คุณพอจะรู้หรือไม่ว่าสิ่งนี้คืออะไรกัน?”

“ดีมาก ๆ…”

ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพาแสดงแววตามีความสุขออกมา “หากแท่นหินนี้เป็นอย่างที่คุณว่าไว้จริง ๆ มันน่าจะเป็น อนุสรณ์แห่งคมกระบี่!”

อนุสรณ์แห่งคมกระบี่?

เพียงแค่ได้ยินชื่อ ผู้คนมากมายก็แสดงความสงสัยออกมาแล้ว

โชคดีที่ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพาไม่ได้คิดจะเก็บมันเป็นความลับและรีบอธิบายทันที

“สิ่งที่เรียกว่า ‘อนุสรณ์แห่งคมกระบี่’ นี้ คือสิ่งที่มือกระบี่ผู้ทรงพลังคนหนึ่งถ่ายทอดความรู้และความเข้าใจของตนเองลงมาสะสมเอาไว้ ในท้ายที่สุดเขาก็ได้เปลี่ยนหินธรรมดาก้อนหนึ่งให้กลายเป็นสิ่งลี้ลับ จนท้ายสุดก็ถูกสวรรค์และโลกรับรู้ถึงการแปรสภาพให้กลายเป็นสิ่งที่อัดแน่นด้วยวิถีแห่งกระบี่ ภายใต้ชื่อว่า อนุสรณ์แห่งคมกระบี่!”

“และอนุสรณ์แห่งคมกระบี่นี้ หากข้าคาดเดาไม่ผิด มันน่าจะถูกสร้างขึ้นโดยผู้ฝึกกระบี่ที่แข็งแกร่งมาก ๆ ภายในสำนักแห่งนี้เมื่อนานมาแล้ว เพื่อที่จะเป็นแนวทางให้กับยุวชนรุ่นหลัง… สิ่งนี้และแผ่นศิลารู้แจ้งนั้นค่อนข้างคล้ายคลึงกันมากเลยทีเดียว!”

“อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างกันระหว่างแผ่นศิลารู้แจ้งและอนุสรณ์เหล่านี้ก็คือ แผ่นศิลารู้แจ้งจะประกอบไปด้วยความรู้ความเข้าใจและประสบการณ์ของสุดยอดแห่งวรยุทธ์ ในขณะที่อนุสรณ์อย่างอนุสรณ์แห่งกระบี่นี้ จะประกอบด้วยการฝึกฝนตลอดช่วงชีวิตของคนคนหนึ่งที่ได้กลายเป็นสุดยอดนักกระบี่ ดังนั้นในด้านคุณภาพแล้ว อนุสรณ์พวกนี้มีคุณภาพสูงกว่าแผ่นศิลารู้แจ้งยิ่งนัก!”

“หากจะให้พูดอีกอย่าง อนุสรณ์แห่งคมกระบี่นี้เหมือนกับคลังแสง ที่ซึ่งประกอบด้วยการฝึกฝนและประสบการณ์มากมายถูกอัดแน่นไว้ ที่พวกเราสามารถทำความเข้าใจไปทีละขั้น ๆ ได้ และมันจะไม่เพียงช่วยให้วิชากระบี่ของพวกเราสูงขึ้นเท่านั้น แต่จะมอบสิ่งตอบแทนลึกลับมาให้ด้วย!”

พูดเช่นนั้น

ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพาก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นมาก ๆ ออกมา “ฉันไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่าจะมีสมบัติที่ล้ำค่าขนาดนี้อยู่ภายในโบราณสถานแห่งนี้ด้วย ดังนั้นหากพวกเราสามารถเรียนรู้มันได้อย่างถี่ถ้วนละก็ หลังจากที่ออกไปแล้ว ฉันเกรงว่าเหล่านักกระบี่ในหมู่พวกเราอาจจะแข็งแกร่งมากขึ้นไปอยู่ในระดับสูงเลยก็ได้นะ!”

เมื่อคำนั้นหลุดออกมา

ฉู่โม่วก็ได้เข้าใจทุกอย่างทันที

สิ่งนี้มีค่าเท่ากับบ่อสั่งสมประสบการณ์จริง ๆ ด้วย!

มันสั่งสมประสบการณ์มากมายนับไม่ถ้วนเกี่ยวกับคมกระบี่เชิงลึก ตราบใดก็ตามที่เขาสามารถเรียนรู้มันได้ คนคนนั้นก็จะสามารถแปลงสิ่งนี้เป็นประสบการณ์ของตนเองได้

ไม่ต้องสงสัยเลย

มันจะต้องช่วยเพิ่มความเร็วให้กับเหล่าผู้ปลุกพลังที่ตระหนักได้ถึงเจตจำนงแห่งกระบี่ได้แน่ ๆ!

เพราะงั้นตอนนี้

เหล่าผู้ปลุกพลังที่รวมตัวกันอยู่ ณ ที่แห่งนี้จึงพากันตื่นเต้นไปหมด

‘มีทักษะวิชากระบี่ถูกอัดแน่นไว้มากขนาดนี้เชียวเหรอ นี่มัน…อย่างต่ำก็ต้องมีมากกว่าแสนวิชากระบี่แล้วนะ!’

‘ถ้าที่เล่ามา… อนุสรณ์แห่งนี้บรรจุการฝึกฝนตลอดชีวิตของนักกระบี่ที่เก่งกาจเอาไว้… คนคนหนึ่ง มีความรู้มากมายขนาดนี้เชียว!’

‘ช่างเป็นจำนวนที่น่ากลัวจริง ๆ!’

ชายหนุ่มช็อกไปแล้ว และมันยากมาก ๆ ที่จะทำใจให้สงบในเวลาอันสั้น

ซู่ม!

ขณะนั้นเอง

เจตจำนงแห่งกระบี่ระลอกหนึ่งก็พุ่งเข้ามาทางฉู่โม่ว

ทันใดนั้น

ข้อความที่ซ่อนไว้ก็ผ่านเข้ามาหาเขาผ่านกระแสจิต

“ถ้าสามารถเรียนรู้เจตจำนงแห่งกระบี่ทั้งหมดนี่ได้ในหนึ่งชั่วโมง ก็จะสามารถเข้าสู่ขั้นต่อไปได้… งั้นเหรอ?”

เขาพูดพึมพำ

มองไปยังเจตจำนงแห่งกระบี่เบื้องหน้า ก่อนจะพบว่าเจตจำนงแห่งกระบี่นี้ก็ไม่ได้แข็งแกร่งเกินจะเรียนรู้นัก น่าจะเทียบเท่าได้กับวิชากระบี่ระดับทองแดง

อ้างอิงจากระดับพรสวรรค์วิชากระบี่ของเขาที่สูงถึงระดับตะวัน เขาสามารถมองเห็นความยากง่ายเหล่านี้ได้เพียงแค่เหลือบมอง

เพราะงั้นแล้ว ฉู่โม่วจึงเริ่มทำการเรียนรู้ทันที

เพียงชั่วอึดใจ

เจตจำนงแห่งกระบี่ที่พวยพุ่งเข้ามาก็จางหายไปและกลายเป็นกลุ่มแสงภายในห้วงจิตฉู่โม่วไปแล้ว

ทันใดนั้น

ฉู่โม่วก็พบว่าเขาในตอนนี้ ได้รับความเข้าใจเกี่ยวกับสุดยอดนักกระบี่เพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย

“จริง ๆ ด้วย…มันมีประโยชน์กับวิชากระบี่ของฉัน!”

การค้นพบนี้ทำให้ฉู่โม่วรู้สึกมีชีวิตชีวามากขึ้น สีหน้าของเขาแสดงความตื่นเต้นออกมา

จากนั้น

เขาก็ไม่ลังเลใด ๆ และเมื่อเจตจำนงแห่งกระบี่ระลอกสองพัดพาเข้ามา เขาก็พร้อมที่จะเรียนรู้กับมันอย่างใจเย็น

…

…