บทที่ 461 เขตแดนลับ กับ อสูรล่าอาภา
“อะไรน่ะ?”
หลังจากที่ชนะเป็นครั้งที่ 171 และเคลื่อนย้ายกลับมาจากสนามรบ ฉู่โม่วก็กดท้าทายต่อไป แต่ระหว่างที่รอการจับคู่อยู่นั้น เขาก็เห็นรายชื่อเพื่อนแจ้งเตือนขึ้นมา
เมื่อเปิดดูก็เห็นว่าคำขอเป็นเพื่อนกับซูเจาเจาได้รับการตอบรับแล้ว
นอกจากนี้
ซูเจาเจายังส่งข้อความมาอีกด้วย
“ฉู่โม่ว ตอนนี้นายอยู่ที่หอคอยท้าดารกะเหรอ?”
“พอนายออกมาแล้ว มาหาฉันหน่อยนะ!”
“ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย!”
เธอส่งมาสามข้อความติดต่อกัน
“มีเรื่องจะคุยกับฉันเหรอ?”
เมื่อเห็นภาพนี้ ฉู่โม่วก็อดแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาไม่ได้
ถึงเขาจะไม่รู้ว่าซูเจาเจาต้องการอะไร ดูจากสามข้อความนี้แล้ว เขาก็รู้สึกว่าซูเจาเจาต้องมีเรื่องรีบร้อนแน่
เมื่อคิดได้ดังนั้น
ชายหนุ่มก็ยกเลิกการจับคู่และตอบข้อความทันที “ฉันออกมาแล้ว เธอมีเรื่องอะไรเหรอ?”
หลังจากที่ส่งกลับไป
ผ่านไปแค่ไม่กี่วินาทีซูเจาเจาก็ส่งข้อความกลับมาแล้ว
“มาเจอกันดีกว่า นายมาที่นี่นะ ฉันรออยู่!”
“[ส่งตำแหน่ง]”
ข้อความนั้นตามมาด้วยตำแหน่งของสถานที่แห่งหนึ่ง
ฉู่โม่วมองดูตำแหน่งนั้น เปิดแผนที่เพื่อดูทิศทาง และรีบมุ่งหน้าไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติทันที
…
ในบริเวณพักผ่อนหย่อนใจของร้านน้ำชา
ชายหนุ่มก็เห็นเด็กสาวตัวเล็กน่ารัก ซูเจาเจา นั่งรออยู่
“ฉู่โม่ว นายมาแล้ว นั่งลงสิ!”
เมื่อเห็นเขา ซูเจาเจาก็กล่าวทักทายอย่างสนิทสนมทันที
ชายหนุ่มเองก็กล่าวทักทายและนั่งลง
พนักงานคนหนึ่งนำขนมหน้าตาหรูหรามาให้และจากไปเงียบ ๆ
แม้ว่าทุกอย่างในเครือข่ายโลกเสมือนจริงจะเป็นภาพลวงตา แต่ทุกอย่างก็ดูเหมือนจริงอย่างถึงที่สุด หากตายในโลกเสมือนจริงก็จะรู้สึกเหมือนตายจริง ๆ มองเห็นภาพลวงตาของการฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง และหากกินอิ่มจนแน่นท้อง มันก็ส่งผลต่อโลกความเป็นจริงด้วย
แต่ถึงอย่างนั้น
เพราะประสบการณ์เสมือนจริงเหล่านี้ ผู้คนมากมายเสพติดมันและอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ไปตลอดกาล ใช้เงินราวกับน้ำซึ่งนำไปสู่อุตสาหกรรมมากมาย ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม และความบันเทิงในเครือข่ายโลกเสมือนจริง ซึ่งน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าในชีวิตจริงมาก
ขนมเหล่านี้ก็เช่นกัน พวกมันต่างก็ละเอียดอ่อน หลากสีสัน มีรสและกลิ่น และดียิ่งกว่าโลกภายนอกมาก
แน่นอนว่า
ราคาก็สูงมากไปด้วยเช่นกัน
ในโรงน้ำชาที่ฉู่โม่วนั่งอยู่ ค่าใช้จ่ายต่อคนนั้นสูงมากกว่าหลายหมื่นเหรียญเงินคราม อย่าว่าแต่คนธรรมดาเลย แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุดก็ไม่สามารถจ่ายได้ง่าย ๆ ไม่ใช่ว่าพวกเขามีเงินไม่พอ แต่แม้ว่าจะมีเงินหลายหมื่นเหรียญเงินคราม แต่การจะจ่ายเงินทั้งหมดไปกับสิ่งนี้ก็น่าเสียดายยิ่งนัก
แม้แต่ชายหนุ่มผู้มีทรัพย์สินกว่าหลายร้อยล้านเหรียญเงินครามก็ไม่อยากมาเสียเงินที่นี่ อย่างมากก็แค่มาเพื่อพักผ่อนบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น
แต่
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับลูกสาวของตระกูลขนาดใหญ่อย่างซูเจาเจา
แต่ข้อแตกต่างคือเขตแดนลับเป็นโลกพังทลายที่เชื่อมต่อกับโลกหลัก โดยปกติแล้วเขตแดนลับจะมีขนาดไม่ใหญ่มากและมีมูลค่าจำกัด
แต่เขตแดนลับนั้นครอบคลุมทั่วทั้งดาวเคราะห์ที่มีอารยธรรมมากมาย
มันจึงล้ำค่าอย่างถึงที่สุด
“งั้นเธอหมายความว่า?”
ฉู่โม่วถาม
“ฉันอยากชวนนายไปสำรวจเขตแดนลับด้วยกันน่ะ!”
ซูเจาเจากล่าวโดยไม่ลังเล แล้วจึงหันไปมองฉู่โม่วด้วยแววตามุ่งมั่นและถาม “นายสนใจไหม?”
ทั่วทั้งเขตแดนลับ
และยังเป็นเขตแดนลับที่ไม่เคยมีใครสำรวจมาก่อน
หากผู้ปลุกพลังคนอื่นได้ยินเข้า พวกเขาก็คงดีใจจนตอบตกลงไปโดยไม่รู้ตัว แม้ว่าอาจจะลังเลบ้าง พวกเขาก็ต้องตื่นเต้นอย่างถึงที่สุดอย่างแน่นอน
แต่สีหน้าของฉู่โม่วก็ยังคงเหมือนเดิม
เขาหันไปมองซูเจาเจาและถามด้วยความสับสน “ฉันงงนิดหน่อยน่ะ… เขตแดนลับนี้มีมูลค่าสูงมากและเธอก็มาจากตระกูลใหญ่ น่าจะมีผู้ปลุกพลังที่เธอใช้งานได้อยู่นะ ทำไมถึงมาชวนฉันล่ะ?”
ซูเจาเจากล่าวด้วยรอยยิ้มแห้ง ๆ “ถึงเขตแดนลับจะมีค่ามาก มันก็อันตรายมากด้วย! ยังไงมันก็เป็นดินแดนที่มีอารยธรรมมาก่อน ถึงจะล่มสลายไปแล้ว มันก็ยังมีหลงเหลืออะไรไว้มากมายที่จะนำไปสู่การสร้างสรรค์ที่น่าเหลือเชื่อ!”
“สิ่งเหล่านั้นมักจะทรงพลังมาก ถ้าผู้ปลุกพลังธรรมดาเข้าไป อย่างมากก็ทำได้แค่ต่อสู้และไม่ส่งผลอะไรมาก มีแค่อัจฉริยะตัวจริงเท่านั้นที่จะสู้กับสิ่งเหล่านั้นหรือแม้แต่ฆ่าพวกมันได้!”
“ถึงตระกูลซูของฉันจะมีผู้ปลุกพลังอยู่เยอะ ก็มีอัจฉริยะในขั้นเก้าขอบเขตแห่งการเปลี่ยนแปลงแค่ไม่กี่คน และเทียมเทพก็เข้าไปไม่ได้ พวกเราเลยต้องตามหาแค่อัจฉริยะน่ะ แล้วระดับพลังของนายก็ไม่อ่อนแอเลย อีกอย่าง เรารู้จักกันอยู่แล้ว ถึงจะไม่ได้มีอะไรคล้ายกันมากแต่ฉันว่าเราน่าจะสนิทกันได้นะ ฉันเลยอยากชวนนายไปสำรวจด้วยกันน่ะ!”
ท้ายที่สุด
ซูเจาเจาแสดงสีหน้าจริงจังออกมาและกล่าวด้วยน้ำเสีบ
สุขุม “ฉู่โม่ว ฉันรู้ว่านายแข็งแกร่งเกินกว่าอัจฉริยะระดับ B มาก ฉันยืนยันได้ว่าทรัพยากรจากการสำรวจเขตแดนลับทั้งหมด นอกจากที่เพื่อนฉันจำเป็นต้องใช้แล้ว นายจะได้ไปอย่างน้อย 30% เลย!”
“นอกจากนี้ ฉันมีข่าวจะมาบอกนายด้วย ในเขตแดนลับนี้ มีอสูรล่าอาภาอยู่ด้วย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์