ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 49

บทที่ 49 พลังห้วงมิติระดับ 3 เปิดมิติพกพา!

“น่าเสียดายที่มันเป็นศิลาต้นกำเนิด”

“ถึงแม้ว่ามันจะเป็นของล้ำค่าก็จริง แต่การจะทำให้มนุษย์ที่ดึงพลังของมันออกมาแล้วได้พลังห้วงมิติมาใช้นั้นยากเกินไป… เว้นเสียแต่ว่าคนคนนั้นจะมีพรสวรรค์ห้วงมิติอยู่แล้ว มันอาจจะช่วยเพิ่มพรสวรรค์ของเขาให้เพิ่มขึ้นไปอีกระดับได้!”

หมัวซานซานแสดงความเสียดายออกมาเล็กน้อย

ทันใดนั้นเธอก็หันไปมองฉู่โม่ว “ฉันไม่มีพลังห้วงมิติ ดังนั้นเอาไปเองก็มีแต่จะเสียเปล่า อีกอย่าง ตามข้อตกลง สิ่งนี้ควรเป็นของนายนะ”

“แต่ไม่แนะนำให้เอาไปลองหรอก เพราะถ้ายังไม่มีพลังห้วงมิติ แล้วหวังว่าหินก้อนนี้จะมอบพลังให้ละก็ เอาเวลาไปบนบานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ยังดีกว่า”

“ดังนั้นแล้วถ้าจะให้แนะนำ คิดว่านายเก็บไว้รอให้มีคนต้องใช้มันจริง ๆ ในอนาคต แล้วค่อยขายในราคาสูงน่าจะคุ้มค่าไม่น้อยเลยนะ!”

หญิงสาวช่วยแนะนำ

แต่ถึงอย่างนั้น ฉู่โม่วก็ไม่ได้นำคำแนะนำของเธอมาคิดให้มากความ

อันที่จริง หากเขาไม่มีพลังห้วงมิติอย่างที่เธอว่า เขาอาจจะสนใจฟังก็ได้

แต่เพราะตอนนี้ตนเองมีพลังห้วงมิติระดับ 2 แล้ว หากใช้ศิลาต้นกำเนิดนี่เพื่อเพิ่มพลังให้มากขึ้น บางทีอาจจะเพิ่มได้อีกสักหนึ่งถึงสองระดับ… และเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นอีกแน่นอน!

ยังไงเสียนี่ก็เป็นหนึ่งในพรสวรรค์ระดับสุดยอด

หากทำให้พลังห้วงมิติแข็งแกร่งมากขึ้นได้ ในอนาคตมันจะต้องมีประโยชน์กับเขามากแน่ ๆ

เพราะงั้น…

ถ้ามีโอกาสพัฒนาพลังห้วงมิติมาอยู่ในกำมือ มีหรือที่ฉู่โม่วจะพลาดไป!

ส่วนเรื่องขาย…

ก็จริงอย่างที่เธอว่า สิ่งนี้อาจจะขายได้ในราคาที่ไม่อาจประเมินค่าได้เลย

แต่มันก็เป็นเรื่องปกติของสมบัติจากยุคก่อนที่พบเจอได้อยู่แล้ว

แล้วยิ่งสมบัติอย่างศิลาต้นกำเนิดที่เป็นผลลัพธ์จากการที่มีโลกใบหนึ่งล่มสลายไป และพบได้เพียงในเขตแดนลับเช่นนี้… มันเป็นของหายากไม่น้อยเลย

แต่การนำของล้ำค่าเช่นนี้ไปขายแลกหินปฐมกาลคงจะเป็นเรื่องที่สิ้นคิดที่สุดแล้วมั้ง!

ด้วยความคิดที่ผุดเข้ามา ฉู่โม่วก็หยิบเอาศิลาต้นกำเนิดก้อนนั้นมาเก็บในถุงเก็บของของตนไว้

“ขอบคุณมากหมัวซานซาน”

ฉู่โม่วหันไปแสดงความขอบคุณอีกฝ่าย ด้วยถ้อยคำที่สนิทสนมขึ้นบ้างเช่นกัน

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก นี่มันเป็นไปตามข้อตกลงของพวกเราอยู่แล้ว อีกอย่าง… สิ่งนี้ไม่มีประโยชน์กับฉัน”

หญิงสาวพูดเสียงนุ่มนวลเช่นเดิมพลางส่ายหน้า

ได้ยินแบบนั้นฉู่โม่วก็ยิ้มออกมา

ในขณะนั้น

หมัวซานซานหยิบเอาขวดที่บรรจุผลึกซวนหยวนออกมาห้าขวดและมอบให้ชายหนุ่ม “ฉู่โม่ว ฉันตั้งใจจะดื่มผลึกซวนหยวนที่นี่เลย นายพอจะช่วยปกป้องฉันสักพักได้หรือเปล่า?”

“ได้สิ! เชิญเลย ไม่ว่าจะเป็นตัวอะไร ฉันจะไม่ปล่อยให้มันไปรบกวนเธอได้เด็ดขาด!”

เขาตอบอย่างไม่ลังเล

“ขอบคุณมากนะ”

เจ้าของใบหน้าสะสวยกล่าวอย่างจริงใจ

จากนั้นเธอก็เดินไปยังมุมหนึ่งและนั่งขัดสมาธิลงไป

สาวเจ้าเหลือบมองฉู่โม่วอีกครั้ง ก่อนพยักหน้าให้เขาเบา ๆ แล้วเริ่มหยิบผลึกซวนหยวนที่บรรจุขวดไว้ของตนขึ้นมาดื่ม

ทันใดนั้นเอง

จิตสัมผัสก็ทำให้ฉู่โม่วตระหนักได้ถึงพลังงานอันพิสดารที่เข้าห่อหุ้มร่างของหมัวซานซานไว้ อณูแห่งชีวิตกำลังค่อย ๆ หลอมรวมเข้าไปในร่างของเธอ

เวลาผ่านไป

เขายังรู้สึกได้ด้วยว่าพลังกายของหมัวซานซานนั้นเพิ่มขึ้นด้วย!

ฉู่โม่วมองไปยังเธอเพื่อดูการเปลี่ยนแปลง ก่อนจะละสายตาออกมาแล้วหยิบเอาศิลาต้นกำเนิดขึ้นมาดูแทน เขาถือมันไว้และพินิจพิเคราะห์สิ่งนี้โดยละเอียด

ภายในศิลาต้นกำเนิดก้อนนี้มีพลังงานห้วงมิติที่น่ากลัวอัดแน่นไว้อยู่

แน่นขนาดที่ทำให้มิติโดยรอบแปรปรวนอยู่ตลอดเวลา

ชายหนุ่มหลับตาลงแล้วค่อย ๆ ปลดปล่อยพลังห้วงมิติในกายออกมา มันเชื่อมต่อกันช้า ๆ ราวกับพลังสองส่วนที่ถวิลหากัน

ไม่นานนัก

ฉู่โม่วรู้สึกได้ว่าพลังห้วงมิติที่อยู่ภายในศิลาต้นกำเนิดนี้กำลังหลอมรวมเข้ากับร่างของเขา! พรสวรรค์ห้วงมิติที่เขามีเป็นเหมือนขั้วที่อยู่ภายในร่างกำลังดึงเอาพลังห้วงมิติในศิลาออกมา!

ยิ่งปล่อยให้ปฏิกิริยานี้เกิดขึ้นนานเท่าไหร่ พรสวรรค์ห้วงมิติในร่างก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น และยิ่งมันเพิ่มมากขึ้น… ก็เริ่มล้นออกมาจนแผ่กลิ่นอายพลังจากผิวกาย แต่ถึงอย่างนั้น เขากลับไม่สามารถหยุดยั้งได้

ไม่มั่นใจว่าใช้เวลานานขนาดไหน

แต่เขาพยายามหลอมรวมพลังห้วงมิติอย่างต่อเนื่อง หากในขณะที่กำลังหลอมรวมพลังอยู่นั้นมีคนเข้ามาเห็น พวกเขาคงจะคิดว่าร่างกายของฉู่โม่วให้ความรู้สึกเหมือนภาพลวงตาก็มิปาน!

แม้จะเห็นว่าชายหนุ่มนั่งอยู่ตรงนั้น… แต่ก็ไม่รู้สึกว่าเขาอยู่

ด้วยการควบแน่นของพลังห้วงมิติที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด ก้อนพลังบนฝ่ามือของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นจนในที่สุด… ก็กลายเป็นช่องว่างมิติขนาดเล็กที่แสงไม่สามารถตกกระทบได้

ช่องว่างมิตินี้ยังคงขยายตัวไปต่อ

จนกระทั่งพักหนึ่ง ฉู่โม่วถึงรู้สึกว่ามันเริ่มจะถึงขีดจำกัดแล้ว

เมื่อสังเกตดู

ชายหนุ่มเห็นว่ามิติพกพาที่สร้างตอนนี้มีขนาดราว ๆ ยี่สิบตารางเมตร

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีขนาดใหญ่มากนัก แต่ก็ถือว่าใหญ่กว่าช่องว่างของถุงเก็บของมากโขอยู่เหมือนกัน!

ยิ่งไปกว่านั้น มิติพกพานี้สามารถขยายตัวเองได้เรื่อย ๆ ตราบใดที่เขายังแข็งแกร่งขึ้น

นี่ก็หมายความว่า

หลังจากที่ฉู่โม่วเปิดมิติพกพาได้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งถุงเก็บของอีกต่อไป!

“ไม่คาดคิดเลยว่าฉันเองก็ทำอะไรแบบนี้ได้!”

ตระหนักได้ดังนี้ ฉู่โม่วอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

เขาจัดการย้ายเอาของทุกอย่างจากถุงเก็บของไปยังมิติพกพาที่เพิ่งเปิดใช้ได้!

หลังจากที่จัดการเรื่องนี้เสร็จ ฉู่โม่วก็ตระหนักได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่มาจากร่างของหมัวซานซาน

ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นทันที

ขณะนั้นร่างของหมัวซานซานกำลังปลดปล่อยกลิ่นอายของพลังที่น่าเกรงขามออกมา จนก่อเกิดเป็นคลื่นอัดกระแทกซัดฝุ่นและควันที่อยู่รอบ ๆ ตัวเธอให้กระเด็นออกไป

อย่างไรก็ตาม ฝุ่นเหล่านี้ไม่ได้ทำให้ฉู่โม่วบาดเจ็บแต่อย่างใด

รอจนกระทั่งกลุ่มควันจางหายไป

เขาก็พบว่าหมัวซานซานตื่นขึ้นมาแล้ว

“ฉู่โม่ว ฉันน่าจะทลายขีดจำกัดของผู้ฝึกยุทธ์ได้แล้ว!”

หลังจากที่เห็นว่าชายหนุ่มยังคงคอยดูแลเธอตลอดช่วงที่ผ่านมา หมัวซานซานก็รีบพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น “พอลืมตาตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่าเดิมอีกราว ๆ 45 ตัน! แบบนี้ฉันน่าจะเข้าใกล้การเป็นจอมยุทธ์ที่ใช้กำลังหมัด 136 ตันไปอีกขั้นแล้ว ร่างกายมันรู้สึกอัดแน่นไปหมดเลย! ต่อจากนี้คงจะต้องพยายามมากขึ้นอีกแล้วละ!”

“ยินดีด้วยนะ!”

ได้ฟังเช่นนั้น ฉู่โม่วก็กล่าวอวยพรเธอด้วยความจริงใจ

“ขอบคุณนายด้วยเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันอาจจะไม่ได้ผลึกซวนหยวน บางทีอาจจะตายตั้งแต่ที่สัตว์อสูรประหลาดพวกนั้นเข้าโจมตีแล้วก็ได้…”

หมัวซานซานแสดงความขอบคุณ