ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 511

บทที่ 511 เมื่อครั้งหนึ่งได้กลายเป็นที่รู้จักแล้ว จะไม่มีใครในโลกไม่รู้จักคุณอีก!

“ตั้งแต่ที่ได้คัมภีร์ชีพจรมหาเทวะมาจนถึงตอนนี้ ในที่สุดฉันก็ฝึกจนเสร็จสมบูรณ์ได้!”

ฉู่โม่วถอนหายใจอย่างโล่งอก สีหน้าเขาแสดงความปล่อยวางออกมาชัดเจนขณะพูดเบา ๆ

ทวาราแห่งกระบี่ทั้ง 365 จุดทั่วร่างกายได้เปิดและกลายเป็นจุดตันเถียนกันหมดแล้ว ซึ่งมันไม่เพียงแต่ทำให้พลังงานภายในร่างกายของฉู่โม่วแข็งแกร่งขึ้นเพียงนิดหน่อย แต่มันแข็งแกร่งขึ้นกว่าจุดตันเถียนในร่างของผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ในระดับเดียวกัน ถึง 18 เท่าเลยด้วย!

ยิ่งไปกว่านั้น

ด้วยความสำเร็จที่เกิดขึ้นกับเส้นลมปราณ การปะทุของพลังที่เส้นลมปราณทำได้ก็พลอยเพิ่มขึ้นไปอีก

ยกตัวอย่างเช่น …

หากการเปิดเส้นลมปราณของฉู่โม่วก่อนหน้านี้นับเป็น 1 จะมีสภาพเหมือนธารเล็ก ๆ ในร่างกาย ตอนนี้ที่มันเพิ่มขึ้นเป็น 3 ถึง 5 มันจะมีสภาพเหมือนแม่น้ำ

การเปิดเส้นลมปราณที่สูงขึ้นนี้ ทำให้ฉู่โม่วแข็งแกร่งขึ้นด้วย

เมื่อต้องต่อสู้กับศัตรู มันจะทำให้ท่าไม้ตายต่าง ๆ ของเขามีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

“เยี่ยม!”

ฉู่โม่วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ยังเหลืออีกสองชั่วโมงก่อนจะจบ ใช้ให้คุ้มเลยดีกว่า”

“โอกาสนี้แหละ จะต้องหากระบวนท่ามาฝึกให้คุ้มเวลาที่สุด บางทีอาจจะช่วยลดเวลาในการฝึกของฉันอีกหลายปีเลยก็ได้!”

เขาพึมพำกับตนเอง

จากนั้นก็ตัดสินใจเริ่มฝึกแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนก่อน

ถึงแม้ว่ากระบวนท่านี้จะเกี่ยวโยงกับจิตวิญญาณ ซึ่งมันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับพลังที่ร่างกายต้องการ

แต่ภายในแดนนิพพานนี้ สมบัติที่ชายชราทั้งสามนำมาสรรสร้างรวมกันทำให้เพิ่มพลังให้ทุกด้าน นั่นเป็นเพราะในบรรดาสมบัติเหล่านั้น น่าจะมีส่วนที่ช่วยเพิ่มพลังจิตวิญญาณอยู่ด้วยแน่ ๆ ด้วยเหตุนี้หากนำกระบวนท่าเกี่ยวกับจิตวิญญาณมาฝึกด้วย มันจึงได้ผลดีไม่ต่างกัน

ทำตามที่วางแผนไว้

ณ ตอนนั้น ฉู่โม่วรวบรวมสมาธิไปที่จิตของเขาอีกครั้ง ดำดิ่งไปในการฝึกฝนและเริ่มเพิ่มพลังจิตวิญญาณด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดที่มี

ในส่วนของการฝึกฝนกายหยาบ เขาเลือกที่จะหยุดมันไว้ก่อนสำหรับตอนนี้

นั่นเพราะเขาได้สำเร็จการเพิ่มความแข็งแกร่งให้พื้นฐานร่างกายถึง 3 เท่าแล้ว ความแข็งแกร่งของเขามันเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป ต่อให้ฉู่โม่วจะมีรากฐานร่างกายที่แข็งแกร่งมาก ๆ แต่ก็ยังรู้สึกไม่สบายตัวนักที่จู่ ๆ ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันในหนึ่งวัน

เขาคิดว่าควรจะหยุดมันไว้สักพักและหันไปฝึกฝนรากฐานอื่นที่ควรจะฝึกเพิ่มแทน

ครืน!

ตามมาจากการฝึกฝนกระบวนท่าแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน จิตวิญญาณภายในร่างของฉู่โม่วเองก็ทำสมาธิด้วย ทุกลมหายใจ มันปลดปล่อยแสงสีทองอ่อน ๆ ออกมา และแสงนั้นก็ห่อหุ้มร่างของชายหนุ่มไว้ให้มีแสงสีทองระเรื่ออยู่เป็นนิจ

พร้อมกันนั้น

กงล้อจิตวิญญาณทองคำที่ด้านหลังก็ระเบิดแสงสวรรค์ออกมา ภายในแสงนั้นเปี่ยมไปด้วยความลึกลับอันหาที่สิ้นสุดไม่ได้ ทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นต่างก็ต้องรู้สึกตกตะลึง

ภายในกรรมวิธีนี้ กงล้อทองคำทั้งสี่ที่ตอนแรกดูเหมือนเป็นภาพลวงตาก็ค่อย ๆ หนาแน่นขึ้น

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า

ฉู่โม่วยังคงฝึกอยู่อย่างสันโดษ ค่อย ๆ รวบรวมพลังและพัฒนาความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณไปเรื่อย ๆ จนไม่สามารถปลีกตัวออกมาทำอย่างอื่นได้เลย

…

ภายในแดนนิพพาน

เมื่อมองไปยังฉู่โม่วผู้ที่กำลังนั่งขัดสมาธิเพื่อฝึกฝนกระบวนท่าของตนอยู่ ชายชราทั้งสามก็อดไม่ได้ที่จะหันมองกันเอง ภายในแววตาของพวกเขา ความหวาดกลัวเล็กน้อยกำลังเข้าครอบงำ

ภายใต้แววตานี้

มันสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าในเวลานี้ ร่างกายของชายหนุ่มกำลังเต็มเปี่ยมไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์และพลังแห่งกฎเกณฑ์ มากมายที่หลั่งไหลออกมา รอบกายเขาท่วมท้นไปด้วยความยิ่งใหญ่และความศักดิ์สิทธิ์เสมือนเทพเจ้าที่ไร้เทียมทานก็มิปาน

ชายชราทั้งสามคนนี้รับหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์แห่งแดนนิพพานของเหล่ามนุษยชาติ ดังนั้นพวกเขาจึงถือว่าไม่อ่อนแอเป็นธรรมดาอยู่แล้ว

อันที่จริงพวกเขาทั้งสามก็เข้าสู่ขั้นเทวะยุทธ์แห่งมวลมนุษยชาติกันหมดแล้วด้วย

ทว่าในตอนนี้ ยามที่ได้ยืนมองฉู่โม่ว พวกเขาก็ยังอดรู้สึกประหลาดใจอยู่ลึก ๆ ไม่ได้

เทพเจ้าผู้แข็งแกร่งเหล่านี้กำลังเกรงกลัวในตัวผู้ปลุกพลังที่ยังอยู่ในขั้นเก้าของเขตแห่งการเปลี่ยนแปลงงั้นเหรอ?

หากสิ่งนี้ถูกเผยแพร่ออกไปละก็ คงจะต้องมีคนธรรมดาอีกมากมายที่ไม่เชื่อแน่ ๆ แล้วถ้าเป็นสมัยก่อน มันย่อมต้องเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่ทั้งสามรู้สึกได้ว่ามันไม่น่าจะมีอยู่จริง!

แต่ตอนนี้

สิ่งที่พวกเขาคิดมาตลอดว่าไม่มีอยู่จริง กำลังเกิดขึ้นต่อหน้าพวกเขาแล้ว!

“เจ้าหนูนี่…”

“ช่างน่ากลัวจริง ๆ!”

หลังจากพักใหญ่ ๆ ชายชราผู้ยืนอยู่ตรงกลางก็ได้แสดงความรู้สึกออกมา

วันเวลายังผันผ่านไป

ในช่วงที่แดนนิพพานใกล้ปิดตัวลง ชายหนุ่มเองก็เดินออกมาก่อน

เขาสวมผ้าคลุมสีดำที่ไร้รอยแต้มใด ๆ ไม่มีสิ่งใดเลยที่แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่ง ดังนั้นหากกวาดตามองผ่าน ๆ เขาย่อมไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดาทั่วไป

แต่ในขณะที่เขาก้าวเดินออกมานั้น

สายตาของชายชราทั้งสามที่ซึ่งเป็นผู้พิทักษ์แดนนิพพานแห่งนี้ กลับแสดงความตื่นเต้นจนไม่สามารถควบคุมไว้ได้

“คุณฉู่โม่ว คุณทำให้พวกเราประหลาดใจได้ถึงที่สุดจริง ๆ!”

ชายชราผู้อยู่ตรงกลางกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

ถึงแม้ว่าทั้งสองที่อยู่ฝั่งซ้ายและขวาจะไม่ได้พูดอะไร แต่พวกเขาก็มองมาด้วยความชื่นชมไม่ต่างกัน

รากฐานร่างกายของฉู่โม่วได้พัฒนาขึ้นจนแข็งแกร่งขึ้นอีกสามเท่าเมื่อเทียบกับคนในระดับเดียวกัน!

พลังกายแตะ 990 ล้านพลังมังกร สยบทุกเผ่าพันธุ์ที่น่าเกรงขามจากทั่วทั้งจักรวาลไม่ว่าจะเป็นอดีตหรือปัจจุบัน แถมยังเป็นอันดับ 1 ภายในศิลาต้นกำเนิดด้วย!

ความสามารถที่น่าตกตะลึงนี้เสมือนระเบิดที่ส่งพลังไปทั่ว

ไม่เว้นแม้แต่เทียมเทพยังต้องสั่นไหว!

และด้วยความแข็งแกร่งหรือพรสวรรค์ ไม่มีสิ่งใดเลยที่จะมีใครมาทัดเทียมได้? เช่นนั้นแล้วจะไม่ให้เหล่ามนุษยชาติดีอกดีใจได้อย่างไร?

“เรื่องบางเรื่องผมคงไม่จำเป็นต้องพูดถึง… แต่ผมคงไม่อาจพลาดที่จะกล่าวขอบคุณผู้อาวุโสทั้งสามสำหรับการช่วยเหลือนี้ได้ มิเช่นนั้นแล้ว ผมผู้น้อยคงไม่อาจจะมาถึงขั้นนี้!”

ฉู่โม่วยิ้มและพูดอย่างถ่อมตน

“พวกเราแค่ทำในสิ่งที่ควรทำ ดังนั้นคุณอย่าได้เก็บไปคิดมากเลย!”

ได้ยินคำกล่าวขอบคุณ ชายชราทั้งสามก็โบกมือ

ชายหนุ่มยิ้มอีกครั้งและไม่ได้พูดอะไรต่อ

จากนั้น

ฉู่โม่วก็กล่าวคำสรรเสริญชายชราทั้งสามอีกนิดหน่อยแล้วจึงกล่าวอำลา เขาถูกส่งออกมานอกแดนนิพพานโดยชายชราทั้งสาม

ทว่า

ก่อนที่จะออกมาไม่นาน จู่ ๆ หนึ่งในสามชายชราก็พูดขึ้น “อย่างไรก็ตาม เขตแดนกลืนพิภพลับดาราคงจะเปิดอยู่อีกสักพัก และภายในนั้นยังมีสิ่งที่น่าค้นหาหลงเหลืออยู่ หากคุณอยากจะเข้าร่วมละก็ เชิญได้เลยนะครับ!”