บทที่ 517 ผสานพรสวรรค์วิชากระบี่ระดับเทวะ จนร่างกายเต็มไปด้วยปราณกระบี่
“สุสานกระบี่เปิดแล้ว เข้าไปกันเถอะ!”
“รีบไป! รีบไปเร็วเข้า!”
ผู้ปลุกพลังมากมายที่รอคอยมานานต่างก็หยิบกุญแจออกมาและส่งพลังปราณเข้าไป ทำให้เกิดคลื่นสั่นสะเทือนล่องหนที่เข้าไปในภูเขาเมฆาคลั่งอย่างรวดเร็ว
นอกจากนี้ยังมีผู้ปลุกพลังที่ถือกุญแจไว้ในมือและกำลังจะเข้าไปในเทือกเขา แต่ก็ถูกขัดขวางเอาไว้
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมาหยุดฉันไว้ข้างนอกล่ะ?!”
ผู้ปลุกพลังขั้นเก้าขอบเขตแห่งการเปลี่ยนแปลงหยุดเดินและเอ่ยด้วยสีหน้างุนงง
“ฉันด้วย ฉันก็เข้าไปไม่ได้เหมือนกัน!”
“กุญแจของฉันก็ใช้ไม่ได้เหมือนกัน!”
“เกิดขึ้นได้ยังไงเนี่ย?!”
ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่เข้าไปไม่ได้ต่างก็โวยวายอย่างตื่นตระหนก
เมื่อเห็นดังนั้น
ผู้ปลุกพลังขั้นเทียมเทพก็เอ่ยขึ้น “กุญแจของพวกนายคงเป็นของปลอมน่ะ ก็ต้องเข้าไปไม่ได้อยู่แล้ว!”
“ไม่มีทาง!”
ผู้ปลุกพลังในขั้นเก้าขอบเขตแห่งการเปลี่ยนแปลงคนนั้นปฏิเสธทันที “นี่เป็นกุญแจที่ฉันซื้อมาแพงมากจนเงินแทบหมดกระเป๋า มันจะเป็นของปลอมได้ยังไงกัน!”
“จะเชื่อหรือไม่เชื่อ ถ้านายเข้าไปไม่ได้ก็แปลว่ามันเป็นของปลอมนั่นแหละ!”
ผู้ปลุกพลังขั้นเทียมเทพคนนั้นไม่คุยให้เสียเวลาอีกต่อไป เขาใช้กุญแจเพื่อเข้าไปในสุสานกระบี่อย่างราบรื่น
และผู้ปลุกพลังที่ไม่สามารถเข้าไปได้ต่างก็พยายามครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่สามารถเข้าไปได้ ระหว่างที่พยายามอยู่หลายครั้งและโกรธเกรี้ยวที่เข้าไปไม่ได้นั้น ผู้ปลุกพลังคนนั้นก็ถูกโจมตีโต้กลับและกระอักเลือดออกมา
ในที่สุดเขาก็ได้สติ
“ไอ้หน้าเลือดนั่นหลอกฉัน ฉันไม่ไว้ชีวิตมันแน่!”
ผู้กระอักเลือดออกมาจากไปด้วยความโกรธแค้น โดยตั้งใจว่าจะกลับไปหาพ่อค้าที่ขายกุญแจปลอมนี้ให้กับเขา!
และผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่เข้าไปไม่ได้ก็จากไปตาม ๆ กันด้วยความโกรธแค้น
เห็นได้ชัดว่า
พวกเขาต่างก็ถูกหลอก!
เมื่อเห็นแผ่นหลังของผู้คนที่เดินจากไป ฉู่โม่วก็อดส่ายหน้าไปมาไม่ได้
แม้ว่าผู้คนเหล่านี้จะกลับไปตามหาพ่อค้าที่ขายกุญแจให้ก็คงจะหาไม่เจออยู่ดี!
“คุณฉู่ พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ!”
ในตอนนั้นเอง เว่ยซิงที่ยืนอยู่ข้างเขาก็เอ่ยขึ้น
“ได้เลย!”
ฉู่โม่วพยักหน้า
เขาตามผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ โดยรอบเข้าไปยังเทือกเขาทันที
พวกเขาต่างก็ซื้อกุญแจมาจากเครือข่ายลับอหังการ์ ในฐานะสมาชิกหอเพลิงโหม พวกเขามีสิทธิ์ที่จะได้เข้าไปสำรวจเขตแดนลับและสถานที่แห่งโอกาส พวกเขาจึงไม่ต้องกลัวว่ากุญแจจะเป็นของปลอมแม้แต่น้อย
พวกเขาเข้าไปในภูเขาเมฆาคลั่งได้อย่างราบรื่น
ตูม!
เพียงแค่ก้าวเข้าไป
ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงปราณกระบี่อันแข็งแกร่งที่แพร่กระจายไปทั่วทั้งโลก มันปลดปล่อยรัศมีที่แหลมคมออกมาพร้อมจังหวะกระบี่ที่เต็มไปด้วยรัศมีกระบี่แสนรุนแรง แค่เข้าไปข้างใน ฉู่โม่วก็รู้สึกเจ็บตามร่างกายราวกับว่าอยู่ในกองภูเขากระบี่
“เป็นโลกแห่งกระบี่จริง ๆ ด้วย!”
“เป็นพลังปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งอะไรอย่างนี้!”
ฉู่โม่วตาลุกวาว
เขาสัมผัสได้ว่า คราวนี้เขาต้องฝึกฝนพื้นฐานกายเนื้อครั้งที่ห้าได้สำเร็จที่นี่อย่างแน่นอน!
“คุณฉู่ นี่เป็นแค่รอบนอกเท่านั้น และยังมีรัศมีกระบี่ไม่มาก รัศมีกระบี่ที่ใจกลางแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้มาก เข้าไปกันเลยไหม?”
เว่ยซิงเอ่ยชวน
‘เยี่ยม!’
‘ทีนี้ก็ได้เวลาไปที่กลางสุสานเพื่อฝึกฝนร่างกายแล้ว!’
ฉู่โม่วพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะออกมาจากถ้ำและตรงไปที่ใจกลางสุสานทันที
พื้นที่ใจกลางนั้นตั้งอยู่ลึกในภูเขา
มันคือสถานที่ที่เทพกระบี่เมฆาคลั่งสิ้นใจ ทันทีที่มาถึง ฉู่โม่วก็มองเห็นกระบี่ที่หักอยู่ในพื้นดิน มันปลดปล่อยรัศมีและเจตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าพื้นที่อื่นออกมา กระบี่เล่มบางนับไม่ถ้วนลอยอยู่ในอากศและทิ้งแผลขนาดเล็กไว้ตามร่างกาย
แม้ว่าแผลเช่นนี้จะถูกรักษาทันทีที่ปรากฏขึ้น แต่พลังของมันก็ยังทำให้ฉู่โม่วรู้สึกเหลือเชื่อ
‘เทพกระบี่เมฆาคลั่งตายไปหลายปีแล้ว แต่รัศมีกระบี่ของเขาก็ยังทรงพลังจนฟันฉันได้ ถ้ายังมีชีวิตอยู่คงจินตนาการไม่ออกเลยว่าพละกำลังของเขาจะน่ากลัวขนาดไหน!’
‘มิน่าล่ะ เขาถึงฆ่าศัตรูที่ทรงพลังหลายพันคนและฝังพวกเขาไว้ที่นี่ได้ แข็งแกร่งจริง ๆ!’
ฉู่โม่วแอบตกตะลึงอยู่ในใจ
ในตอนนี้
ผู้ปลุกพลังมากมายนั่งขัดสมาธิอยู่ที่นี่และเริ่มฝึกฝนแล้ว
พวกเขาต่างก็นั่งลงตามความสามารถของตนเอง หากไม่นั่งอยู่ในพื้นที่โดยรอบก็จะไปนั่งอยู่ใกล้ ๆ กระบี่แตกหักเล่มนั้น
‘ฉันก็จะเริ่มแล้วเหมือนกัน!’
ชายหนุ่มบังเอิญพบพื้นที่ใกล้กระบี่เล่มนั้นและนั่งขัดสมาธิลง ก่อนจะเริ่มใช้กระบวนท่าหลอมกายาเก้าชั้นฟ้าเพื่อฝึกฝนทันที
ครืน ครืน!
เมื่อเขาเริ่มฝึกฝน ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนรอบกายก็เหมือนกับถูกดูดเข้าไป ทำให้เกิดความโกลาหลขึ้นในทันใด
ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนเข้ามารวมตัวกัน มันแหลมคมจนน่าสะพรึงกลัวและเข้าปกคลุมร่างกายของฉู่โม่วทันที
รัศมีกระบี่แหลมคมนับไม่ถ้วนฟันร่างกายของเขา และรัศมีกระบี่มหาศาลก็เข้าไปในร่างกายผ่านรูขุมขน ก่อนจะวิ่งไปทั่วทั้งร่างอย่างบ้าคลั่ง ในขณะเดียวกัน กระบี่แตกหักเล่มนั้นก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความดึงดูด ทำให้มันน่าสะพรึงกลัวและกระหายเลือดยิ่งกว่าเก่า พลังปราณกระบี่ทำลายล้างพุ่งออกไปทั่วทุกหนแห่ง และฟันร่างกายของฉู่โม่วอย่างดุร้าย
แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง!
พลังปราณกระบี่อันรุนแรงกระหน่ำลงมาพร้อมระเบิดประกายแสงและเสียงคำรามดังสนั่น
ส่วนฉู่โม่วที่ถูกปราณกระบี่ฟันนับครั้งไม่ถ้วน ร่างกายของเขาสั่นสะท้านทันที ความเจ็บปวดแสนสาหัสพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งร่างกาย จุดชีพจรและเส้นเลือดก็เริ่มแตกร้าว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์