ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 518

บทที่ 518 ฝึกพื้นฐานกายเนื้อครั้งที่ห้าสำเร็จ และบ่มเพาะวิถีกระบี่!

ในตอนนี้ ฉู่โม่วรู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในกองภูเขากระบี่และถูกกระบี่หลายพันเล่มโจมตี

ผิวหนังของเขาเต็มไปด้วยหยดเลือดสีทองในทันที อวัยวะภายในเสียหาย และแม้กระทั่งกระดูกก็ถูกฟาดฟัน อีกทั้งจิตวิญญาณยังสั่นสะท้าน และปลดปล่อยพลังวิญญาณมากมายออกมา

แต่ข่าวดีก็คือ…

พรสวรรค์ธาตุไม้ในร่างกายของเขาเริ่มรักษาและกำจัดพลังปราณกระบี่เดือดพล่านออกไป ทำให้ความเจ็บปวดจางหายไปในเวลาไม่นาน และกลับกลายเป็นความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยแทน

เคร้ง เคร้ง!

ปราณกระบี่ฟันลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า คมกระบี่และเจตจำนงกระบี่ห้อมล้อมเขาเอาไว้ ในขณะที่พลังปราณกระบี่ระเบิดเป็นครั้งคราว ทำให้ท้องฟ้าและพื้นดินเปล่งประกาย

ระหว่างกระบวนการนี้

ฉู่โม่วนั่งนิ่งและใช้กระบวนท่าดูดซับพลังงานเหล่านั้นเข้าไปสุดกำลัง

ในตอนนี้ เขาเป็นเหมือนกับแร่ที่ถูกบ่มเพาะด้วยพลังปราณกระบี่ ระหว่างนี้ เขากำจัดสิ่งไม่บริสุทธิ์ออกไปอย่างต่อเนื่องและค่อย ๆ พัฒนาตัวเองขึ้นไปอีก

เคร้ง!

เคร้ง!

เคร้ง!

พลังปราณกระบี่ถูกดึงเข้ามา ก่อเกิดเป็นกระแสวนของพลังปราณกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัว

ภาพเช่นนี้ทำให้ผู้คนมากมายต้องตกตะลึง

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ใครทำให้เกิดภาพน่ากลัวแบบนี้ได้ล่ะ?”

“มันแข็งแกร่งเกินไป ฉันว่าถ้ามีเทียมเทพเข้าไปก็คงบาดเจ็บหนักเพราะพลังปราณกระบี่ทันทีแน่!”

สีหน้าของผู้ปลุกพลังคนหนึ่งเต็มไปด้วยความประหลาดใจและอุทานออกมา

เว่ยซิงเองก็ตะลึงงันและหันไปมอง

เมื่อมองผ่านรัศมีกระบี่นับไม่ถ้วน เขาก็เห็นผู้ปลุกพลังหนุ่มนั่งอยู่ในกระแสรัศมีกระบี่ราง ๆ เขากำลังหลับตาฝึกฝนและปล่อยให้รัศมีกระบี่ฟันตัวเองต่อไปเรื่อย ๆ

“นั่น… คุณฉู่เหรอ?!”

ใบหน้าของเขานิ่งงันไปครู่หนึ่ง

หลังจากนั้น

เว่ยซิงก็มองดูให้ดี และพบว่าชายหนุ่มคนนั้นคือฉู่โม่วอย่างแน่นอน ทำให้เขาตกตะลึง

“สมแล้วที่เป็นคุณฉู่ เขาแข็งแกร่งจริง ๆ!”

“ถ้าเป็นฉันก็คงไม่กล้าดึงพลังปราณกระบี่เข้าไปมากขนาดนั้นแน่ แค่ไม่ระวังนิดเดียวก็ทำให้ฉันบาดเจ็บหนักได้แล้ว แต่เขาก็ยังฝึกฝนอยู่ข้างในได้อย่างปลอดภัย บางทีนั่นคงเป็นเหตุผลที่ฉันไม่ใช่ผู้มีสุดยอดพรสวรรค์!”

เขาแสดงความชื่นชมออกมาและเข้าใจในพละกำลังของชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น

เว้นแต่เว่ยซิง

ตอนนี้เทวะยุทธ์หลายคนเองก็เห็นว่าภาพนี้มาจากฉู่โม่ว พวกเขาต่างก็ตกตะลึงและชื่นชมอีกฝ่ายอยู่ในใจ

…

ตอนนี้ …ข้างในกระแสพลังปราณกระบี่

พลังปราณกระบี่ที่ฟันลงมาอย่างไม่หยุดยั้ง และในแดนกระบี่นี้ ดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นเขตแดนที่ไร้ที่สิ้นสุด

ฉู่โม่วยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เพราะดูดซับเจตจำนงกระบี่เข้าไปมากเกิน จนแขนขาและกระดูกทั่วทั้งร่างกายเต็มไปด้วยรัศมีกระบี่ ซึ่งรัศมีกระบี่บริสุทธิ์มากมายก็ถูกใช้โดยกระบวนท่าหลอมกายาเก้าชั้นฟ้า เมื่อพลังปราณถูกนำทางไป พวกมันก็ถูกร่างกายนี้ดูดซับเข้าไป และผสานเข้ากับกล้ามเนื้อและยีน

มันสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ร่องรอยของความไม่บริสุทธิ์หายไปจากร่างกายของฉู่โม่วและไหลออกมาตามรูขุมขน ในขณะที่สิ่งที่เหลืออยู่ในร่างกายเป็นพลังงานที่บริสุทธิ์!

เมื่อเวลาผ่านไป ชายหนุ่มก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ากระดูกค่อย ๆ แข็งแกร่งยิ่งขึ้น เส้นชีพจรของเขาหนาแน่นขึ้น การป้องกัน การตอบสนอง และพลังโจมตีก็พัฒนาขึ้นมหาศาล

เขาแทบจะพัฒนาขึ้นในทุก ๆ ด้าน

และพัฒนาการเช่นนี้ก็ดำเนินต่อมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้

ด้วยเหตุนี้ เวลาจึงผ่านไปอย่างเชื่องช้า

ก่อนที่จะรู้ตัว เวลาก็ผ่านไปกว่าสิบวันแล้ว

พลังปราณกระบี่ยังคงแหลมคมราวกับว่าไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

และฉู่โม่วก็อดทนความเจ็บปวดนั้นมาตลอด

หลังจากการฝึกฝนและพัฒนากว่าหลายวัน ตอนนี้เขาใกล้จะไปถึงขีดจำกัดแล้ว

ในที่สุด

ไม่กี่วันต่อมา

ฉู่โม่วก็รู้สึกว่าสัมผัสขอบเขตบางอย่างได้ในความมืด แล้วชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์ก็เข้าใจในทันที

“ทลาย!”

เขาพัฒนาความเข้าใจในวิถีกระบี่จาก 38% ไปเป็น 39%!

วันต่อมา 40%!

วันที่สี่ได้ 41%!

วันที่เจ็ดกลายเป็น 42%!

และวันที่สิบสองเพิ่มเป็น 43%!

…

เมื่อฉู่โม่วทำการศึกษามากว่ายี่สิบวัน ความเข้าใจในวิถีกระบี่ของเขาก็พัฒนาขึ้นเป็น 45%!

“สุสานกระบี่กำลังจะปิดแล้ว ผู้ปลุกพลังทุกคนโปรดออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!”

ตอนนั้นเอง

เสียงหนึ่งก็ดังไปทั่วทั้งเทือกเขาเมฆาคลั่งในทันใด

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

ผู้ปลุกพลังทุกคนก็ดึงสติกลับมาจากการฝึกฝนและเริ่มออกไปอย่างไม่เต็มใจนัก

ฉู่โม่วเองก็ลืมตาขึ้นด้วยสีหน้าเสียใจ

สถานที่แห่งนี้คือสมบัติอย่างแท้จริง

ภายเวลาแค่สิบกว่าวัน เขาก็ฝึกฝนพื้นฐานร่างกายครั้งที่ห้าสำเร็จแล้ว!

หลังจากนั้นอีกยี่สิบวัน เขาก็พัฒนาความเข้าใจในวิถีกระบี่จาก 38% ไปเป็น 45%!

หลังจากนี้…

หากเขาสามารถอยู่ที่นี่ได้สักหนึ่งปี เขามั่นใจว่าจะต้องพัฒนาความเข้าใจในวิถีกระบี่ไปถึง 70% ได้!

โชคไม่ดีนักที่เวลาได้หมดลงแล้ว

“เอาเถอะ ฉันรอให้สุสานกระบี่เปิดอีกครั้งไม่ไหวแล้ว!”

ฉู่โม่วหยุดการฝึกฝนและกำลังจะเดินทางออกไป

แต่ในตอนนั้นเอง เขาพลันสังเกตเห็นว่ากระบี่แตกหักของเทพกระบี่เมฆาคลั่งเริ่มสั่นไหว แล้วแสงสีขาวก็พุ่งออกมา ก่อนที่ฉู่โม่วจะได้ตอบโต้ แสงนั้นก็พุ่งเข้าไปในจิตใจของเขา

“นี่มัน…”

ฉู่โม่วชะงักอยู่กับที่