เข้าสู่ระบบผ่าน

ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 521

บทที่ 521 ฝึกฝนความเข้าใจผ่านเจตจำนงกระบี่ของเทพเจ้า และสำเร็จวิชากระบี่!

“ผู้น้อยฉู่โม่ว ขอคารวะท่านเทพเจ้า!”

ฉู่โม่วกล่าวเสียงดังพร้อมโค้งคำนับด้วยความเคารพ

เทพเจ้ากวนอูไม่ได้ใส่ใจกับท่าทางของชายหนุ่ม เขาเพียงแค่หันหน้ามามองและยืนลูบเคราอย่างใจเย็นโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ทว่า…

ทันใดนั้น กลิ่นอายอันดุร้ายและไร้ผู้เทียบเคียงก็กระจายออกมาจากร่างของเขา ปกคลุมสนามรบโบราณทั้งหมด

ในขณะนี้ ฉู่โม่วพลันรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่างกาย ราวกับเป็นคนธรรมดาที่ยืนท่ามกลางหิมะอันหนาวเหน็บซึ่งแทรกซึมลึกถึงกระดูก

ชายหนุ่มกำลังตัวสั่นเทาและรู้สึกเหมือนวิญญาณถูกแช่แข็งอย่างฉับพลัน

โดยปกติแล้ว

ฉู่โม่วที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับขั้นเทวะ ไม่ควรจะรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ กับสภาพอากาศทั่วไปแบบนี้

แต่แท้จริงแล้วความหนาวเย็นเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากสภาพอากาศแต่อย่างใด หากเกิดจากเจตจำนงแห่งกระบี่ของเทพเจ้ากวนอู และเพราะชายหนุ่มไม่อาจทนแรงกดดันได้จึงรู้สึกหนาวเหน็บไปลึกถึงกระดูก

ภายใต้ความหนาวเหน็บเช่นนี้ การเคลื่อนไหวร่างกายจึงทำได้อย่างยากลำบาก กระทั่งสติของชายหนุ่มก็เริ่มพร่ามัว

“ทำไมท่านถึงปฏิบัติต่อฉันอย่างนี้”

ฉู่โม่วทำสีหน้าเคร่งขรึม

และในขณะนั้นเอง

ครืน!

ด้วยเสียงของคลื่นลมที่ซัดเข้าใส่ ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นปราณศาสตราวุธจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังแผ่ซ่านไปทั่วสนามรบโบราณ รวมถึงสัมผัสของวิถีและเจตจำนงแห่งศาสตราวุธอันทรงพลัง

พวกมันปะทะพัวพันราวกับกำลังหยอกล้อกันเอง ซึ่งทำให้เจตจำนงแห่งศาสตราวุธเริ่มเปลี่ยนแปลงไป

ฉู่โม่วเพียงมองไปที่มันก็พลันรู้สึกเกิดการหยั่งรู้บางอย่าง ทำให้ขอบเขตวิถีกระบี่ของเขาเองเพิ่มขึ้นหนึ่งจุด

“หรือว่าจะเป็น…”

“ผู้อาวุโสต้องการให้ฉันเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงและรู้แจ้งผ่านเจตจำนงแห่งศาสตราวุธเหล่านี้ด้วยสัญชาตญาณตัวเองงั้นเหรอ?!”

ชายหนุ่มยิ้มกริ่มทันที

เขาหันหน้าไปมองที่เทพเจ้ากวนอู แต่พบว่าอีกฝ่ายเพียงหลุบสายตาลงราวกับกำลังพักผ่อนและไม่ได้สนใจชายหนุ่มแม้แต่น้อย

แม้จะไม่ได้มีบทสนทนาใด ๆ แต่ฉู่โม่วก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

เขามั่นใจมากกว่านี่เป็นการดูแลของผู้อาวุโสท่านนี้อย่างแน่นอน!

แม้การฝึกฝนแบบนี้จะทำให้เป็นภาระหนักต่อร่างกายและจิตวิญญาณ แต่ก็ช่วยให้เขาสามารถรู้แจ้งถึงวิถีกระบี่ได้ในเวลาอันสั้นที่สุด หรือหมายความว่าเทพเจ้าตรงหน้าได้ใช้วิถีของศาสตราวุธตนเองแสดงออกมาทั้งหมดโดยไม่ปิดบังอะไร แล้วปล่อยให้ฉู่โม่วสังเกตและเรียนรู้เพื่อจะได้เลือกนำไปประยุกต์ใช้สร้างวิถีกระบี่ของตัวเองได้

ภายใต้การฝึกฝนเช่นนี้ ความเข้าใจในวิถีกระบี่ของฉู่โม่วจะไม่รวดเร็วได้อย่างไร?!

“ขอบคุณผู้อาวุโส!”

ฉู่โม่วกล่าวขอบคุณอย่างซาบซึ้ง จากนั้นก็ไม่กล้าเสียเวลาอีกต่อไป รีบนั่งหลับตาลงและเริ่มทำความเข้าใจทันที

ในขณะนี้

เขาจมดิ่งอยู่ในโลกของวิถีกระบี่ กำลังทำความเข้าใจและพัฒนาวิถีกระบี่อย่างรวดเร็ว

เพียงไม่นาน!

สองอึดใจ!

สามอึดใจ!

เมื่อเวลาผ่านไป ความเข้าใจในวิถีกระบี่ของฉู่โม่วก็เติบโตอย่างรวดเร็ว

46%!

47%!

พริบตาเดียวก็ผ่านไปสองชั่วโมง

ความเข้าใจในวิถีกระบี่ของฉู่โม่วเพิ่มขึ้นเป็น 47% แต่ตอนนี้ก็ถึงขีดจำกัด เขาไม่อาจทนแรงกดดันจากเจตจำนงแห่งกระบี่เหล่านี้ได้อีกต่อไป ทำให้ต้องออกจากโลกสนามรบโบราณทันที

ก่อนจากไปเขาก็ไม่ลืมที่จะเคารพผู้อาวุโส

ทว่า

เทพเจ้ากวนอูยังคงยืนพิงกระบี่อยู่โดยไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย

“เหลือเชื่อมาก!”

“ความเร็วของการเติบโตเช่นนี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ!”

“เพียงวันเดียวก็สามารถเพิ่มความเข้าใจในวิถีกระบี่จาก 45% เป็น 47%”

ภายในคฤหาสน์ ฉู่โม่วตื่นขึ้นจากโลกที่สร้างโดยม้วนกระดาษสีม่วงทอง และรู้สึกได้ถึงความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นของวิถีกระบี่ ทำให้เขาเก็บอาการตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

“ถ้าพัฒนาไปด้วยความเร็วระดับนี้ต่อไป เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันที่ฉันจะพัฒนาขอบเขตความเข้าใจในวิถีกระบี่ได้ถึง 70% ในเวลาที่น้อยกว่าหนึ่งเดือน กระทั่งการฝึกฝนวิชากระบี่ทลายนภาให้สมบูรณ์!”

ฉู่โม่วพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น

หลังจากนั้น

เขารีบนั่งลงเพื่อหมุนเวียนลมปราณซ่อมแซมร่างกายและจิตวิญญาณที่เสียหาย

เมื่อรู้สึกว่าหายดีแล้ว ชายหนุ่มจึงคลี่ม้วนกระดาษออกอีกครั้งและเข้าสู่โลกสนามรบโบราณทันที

ผู้อาวุโสยังคงไม่คุยกับเขาเช่นเดิม เพียงแสดงวิถีกระบี่ให้ฉู่โม่วเรียนรู้ต่อไป

เป็นอยู่อย่างนั้นช่วงเวลาหนึ่ง

ฉู่โม่วเข้าสู่โลกแห่งนี้ทุกวันเพื่อทำความเข้าใจ ทำให้ความเข้าใจในวิถีกระบี่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียวก็ผ่านไปครึ่งเดือน

ความเข้าใจของชายหนุ่มเกี่ยวกับวิถีกระบี่เพิ่มขึ้นเป็น 59%!

มีอยู่ช่วงหนึ่ง หลังจากเพิ่มขึ้นถึง 50% ความเร็วในการพัฒนาช้าลงมาก แต่ก็ยังเร็วกว่าฝึกฝนเองที่โลกภายนอก

ในขณะที่ฉู่โม่วทำความเข้าใจ ทันใดนั้นเองก็ปรากฏความผันผวนประหลาดขึ้นในร่างของเขา แต่ในไม่ช้ามันก็หายไป

‘ในที่สุด!’

พวกมันเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายที่พลุ่งพล่านราวกับหลุดออกมาจากทะเลเลือดของซากศพและต้องการที่จะกวาดล้างห้วงจักรวาลนี้

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองทัพต่างดาวที่น่าพรั่นพรึงและจำนวนมหาศาลราวกับคลื่นยักษ์ เทพเจ้าหน้าแดงกลับไม่สั่นกลัวแม้แต่น้อย เขาเพียงลูบเคราด้วยมือข้างหนึ่ง ขณะที่อีกข้างยกกระบี่ตวัดออกไป จากนั้นหันร่างกลับมาอย่างเฉยเมย

ตู้ม!

พลังปราณกระบี่ที่แผ่กว้างหลายพันกิโลเมตรพลันระเบิดออกทำลายล้างห้วงจักรวาลทันที ความว่างเปล่าทั้งหมดพังทลาย ทว่าแสงกระบี่อันน่าพรั่นพรึงกลับยังคงสว่างวาบผ่านดาวเคราะห์หลายพันดวงออกไป ไม่ว่าจะผ่านไปที่ใดก็ตาม ทั้งดวงดาวและเผ่าพันธุ์ต่างดาวจำนวนนับไม่ถ้วนก็ล้วนกลายเป็นเถ้าธุลี

ยิ่งไปกว่านั้น

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงของดวงดาวอันไร้ที่สิ้นสุดพลันดับลง พร้อมทั้งบดขยี้กฎเกณฑ์ต่าง ๆ จนพังทลาย ราวกับกระทั่งวิถีอันแข็งแกร่งในจักรวาลก็ยังต้องถูกลบล้างด้วยพลังปราณศาสตราวุธนี้

เทพเจ้ากวนอูและง้าวมังกรเขียวเสี้ยววงจันทร์!

บดขยี้และสังหารทุกสิ่งที่ขวางหน้าด้วยศาสตราวุธยาวเล่มเดียว!

เมื่อพลังปราณกระบี่หายไปในห้วงจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุด ฉู่โม่วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

“กลายเป็นว่านี่ก็คือวิชาศาสตราระดับสมบูรณ์แบบงั้นเหรอ?!”

เขาพึมพำเบา ๆ

ง้าวที่ฟันโดยปราชญ์กวนอูมีพลังมหาศาล มันสามารถฟันผ่านจักรวาล บดขยี้กฎเกณฑ์ห้วงมิติ และลบล้างวิถีต่าง ๆ ถึงอย่างนั้นฉู่โม่วก็ยังสามารถแยกแยะได้ว่าวิชาง้าวนี้เทียบเท่ากับวิชากระบี่ที่เขากำลังฝึกฝน

ดังนั้นจึงเข้าใจทันทีว่าผู้อาวุโสท่านนี้ต้องการชี้แนะแก่เขา!

หลังจากที่ถอนหายใจ เขาก็กลับมาฝึกฝนทำความเข้าใจอีกครั้งทันที โดยนึกถึงแก่นแท้ของปราณกระบี่เมื่อสักครู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจตลอดเวลา

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด

จู่ ๆ ฉู่โม่วก็ลืมตาขึ้น และพบว่ามีปราณศาสตราวุธนับไม่ถ้วนสถิตอยู่ในดวงตา ขณะเดียวกัน ปราณกระบี่บนร่างของชายหนุ่มก็ปะทุขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนที่เขาจะคำรามว่า

“ทลาย!”

เสียงดังกึกก้อง!

ทันทีที่สิ้นเสียง แสงกระบี่อันทรงพลังก็สว่างวาบหลุดออกมาจากฝัก ราวกับมังกรตัวยาวแทงทะลุผ่านความว่างเปล่าชั่วพริบตา ไม่ว่าจะกวาดผ่านไปที่ใด ความว่างเปล่าก็พังทลายลงทุกตารางนิ้ว และกลายเป็นฝุ่นธุลีไป

“ในที่สุด… ก็สำเร็จ!”

ฉู่โม่วพึมพำ พร้อมกับถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

ด้วยการแสดงให้เห็นผ่านพลังปราณศาสตราของเทพเจ้า ทำให้ฉู่โม่วประยุกต์และปรับใช้ จนสามารถสำเร็จวิชากระบี่ทลายนภา! กระโดดข้ามสู่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ เข้าสู่ระดับสมบูรณ์แบบทันที!

“ผู้น้อยฉู่โม่วขอขอบคุณผู้อาวุโสสำหรับการชี้แนะ ความกรุณานี้จะไม่มีวันลืม!”

หลังจากหายตื่นเต้น

ฉู่โม่วก็โค้งคำนับเทพเจ้ากวนอูด้วยความเคารพ พร้อมกล่าวขอบคุณอย่างนอบน้อม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

เทพเจ้ากวนอูก็หันชำเลืองมองที่ผู้ปลุกพลังหนุ่มพร้อมผงกศีรษะตอบรับ ก่อนจะกลับไปลูบเครายาวใต้คางอีกครั้งและหลุบตาลงยืนพิงกระบี่ยาวอย่างเงียบสงบ

เมื่อเห็นเช่นนั้น

ฉู่โม่วจึงเพียงทำความเคารพแล้วจากไป

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์