บทที่ 540 บ่มเพาะรากฐานร่างกายครั้งที่เจ็ด และ มื้อหลักที่แท้จริง!
“เฮ้อ…”
เมื่อทุกสิ่งสงบลง ฉู่โม่วก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลาย
ในที่สุดก็จบสักที!
แม้ว่าการต่อสู้กับหมอกทมิฬจะไม่ได้นานมากนัก
และเขาก็ไม่ได้เข้าใกล้ความตายแม้แต่น้อย
แต่แท้จริงแล้ว นั่นก็เป็นเป็นเพราะชายหนุ่มมีกายาทวิเนตรและเพลิงพิสุทธิ์ทิศใต้
หากไม่มีเพลิงพิสุทธิ์ทิศใต้ เขาก็คงไม่กล้าเข้าใกล้หมอกทมิฬที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นแน่ เมื่อพวกมันพุ่งเข้ามาหา เขาจะถูกจับเอาไว้และติดอยู่ในการต่อสู้ที่ขมขื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แน่นอนว่า…
กุญแจสำคัญในการตัดสินผลแพ้ชนะคือกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ที่เขาฝึกฝนมาเป็นเวลานาน ไม่อย่างนั้นเขาคงจำกัดพวกมันได้ไม่หมดแน่
แน่นอนว่า…
ต้นกำเนิดแห่งหมอกทมิฬไม่สามารถทำอะไรฉู่โม่วได้
แต่ในตอนนั้น ชายหนุ่มก็ต้องปวดหัวไม่น้อยในการจัดการกับแหล่งที่มาของหมอกทมิฬ เพราะหากเผลอปล่อยมันออกมาก็คงจะเป็นเรื่องใหญ่โตจริง ๆ แน่!
โชคยังดี…
ที่ไม่มีอุบัติเกิดขึ้น และผลท้ายที่สุดก็เป็นไปตามที่เขาวางแผนเอาไว้
“ต่อไปก็…”
“ได้เวลาเก็บเกี่ยว!”
หลังจัดการอารมณ์ให้เข้าที่ เขาก็ทำให้เลือดและอณูแห่งชีวิตสงบลง และจดจ่ออยู่กับพลังห้วงมิติโดยรอบและชิ้นส่วนของเสาหยกที่แตกออก
ตอนที่ชายหนุ่มโจมตีเสาหินก่อนหน้านี้ พลังห้วงมิติทั้งหมดหลั่งไหลออกมา แต่เพราะเกราะป้องกันของจารึก พวกมันต่างก็ตลบอบอวลอยู่ในตำหนักลับและไม่สามารถลอยออกไปข้างนอกได้ ไม่อย่างนั้น เขาคงต้องเสียใจมากแน่
นอกจากพลังห้วงมิติที่กระจัดกระจายไปทั่วแล้ว ชิ้นส่วนเสาที่กระจายอยู่บนพื้นยังควบแน่นขึ้นเพราะพลังห้วงมิติมหาศาล มันเต็มไปด้วยพลังห้วงมิติปริมาณมากและกระทั่งกฎเกณฑ์แห่งห้วงมิติด้วย
‘ถ้าฉันดูดซับกฎเกณฑ์และพลังห้วงมิติพวกนี้เข้าไปได้ นอกจากจะฝึกรากฐานร่างกายครั้งที่เจ็ดได้แล้ว บางทีฉันอาจจะพัฒนาระดับขั้นของพรสวรรค์ห้วงมิติด้วยก็ได้!’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเองด้วยสายตามุ่งมั่น
พรสวรรค์ห้วงมิติของเขาอยู่ในระดับราชันย์แล้ว ต่อไปก็คือระดับตะวัน!
เป็นพรสวรรค์ห้วงมิติระดับตะวัน!
เมื่อเชี่ยวชาญก็จะสามารถเพิ่มพละกำลังได้มหาศาลอย่างแน่นอน!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้
ชายหนุ่มก็อดใจรอไม่ไหวอีกต่อไป
“เริ่มดูดซับเลย!”
เขานั่งขัดสมาธิลงบนพื้นและใช้กระบวนท่าหลอมกายาเก้าชั้นฟ้าเพื่อดูดซับพลังงานโดยรอบอย่างรวดเร็ว
ครืนนน!
ระหว่างที่ใช้กระบวนท่า พลังแห่งห้วงมิติมากมายก็รวมตัวกันเข้าไปในร่างกายของฉู่โม่วราวกับแม้น้ำที่ไหลเข้าไปตามรูขุมขุน และค่อย ๆ ถูกดูดซับเข้าไป
ระหว่างนี้ ฉู่โม่วสัมผัสได้ว่าพื้นฐานพลังของเขาพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ในพริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปแล้วกว่ายี่สิบวัน
ระหว่างช่วงเวลานี้ ชายหนุ่มดูดซับพลังห้วงมิติเข้าไปตลอดเวลา และทำให้พลังเหล่านั้นแข็งแกร่งไปจนถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
แต่ก็เขาก็ยังสัมผัสไม่ได้ถึงสิ่งกีดขวางใด ๆ
‘การบ่มเพาะรากฐานร่างกายจะยากขึ้นทุกครั้งจริง ๆ ด้วย!’
‘ฉันดูดซับพลังห้วงมิติเข้าไปเยอะมาก แต่ฉันก็ยังไม่เจอขีดจำกัดเลย แล้วนี่เป็นแค่ครั้งที่เจ็ดเท่านั้น… คงจินตนาการได้ยากว่าครั้งที่แปดหรือครั้งที่เก้าจะยากขนาดไหน มันจะต้องใช้พลังมากแค่ไหนกันนะ!’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
ดูดซับต่อไป!
เวลาอีกแปดวันผ่านไป
วันนี้ชายหนุ่มพลันสัมผัสได้ถึงรัศมีเหนือคำอธิบายที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกาย เขาผู้มากประสบการณ์เข้าใจในทันทีว่าตนมาถึงคอขวดของรากฐานร่างกายแล้ว
นั่นทำให้เขามีกำลังใจขึ้นมาและพยายามอย่างหนักยิ่งกว่าเก่า
ไม่นานหลังจากนั้น
“ทำลาย!”
ฉู่โม่วพลันลืมตาขึ้นและมีแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งออกมา
ข้างในร่างกาย
แม้ว่าพรสวรรค์ห้วงมิติหรือแม้แต่ความหมายอันลึกซึ้งของมันจะยังไม่พัฒนาขึ้น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าเขาเข้าใจในพลังแห่งห้วงมิตินี้มากขึ้นและมากขึ้น
ถ้าจะบอกว่าพลังแห่งห้วงมิติของเขาก่อนหน้านี้เป็นแค่ขั้นพื้นฐาน ตอนนี้มันก็พัฒนาขึ้นอย่างน้อยหนึ่งระดับขั้นจากจุดเริ่มต้นแล้ว!
นั่นก็เป็นเหมือนผู้ปลุกพลังกับกระบี่!
ตอนแรกมันก็เป็นแค่การฟันทั่วไป แต่หลังจากที่ได้เรียนรู้จนลึกซึ้งก็จะได้รับวิชากระบี่มา
คนคนเดิม กระบี่เล่มเดิม แต่พละกำลังที่ระเบิดออกมาแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!
เหมือนกับชายหนุ่มในตอนนี้!
ถ้าใช้พรสวรรค์ห้วงมิติในตอนนี้ เขาก็จะสามารถปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งได้ยิ่งกว่าเก่าอย่างแน่นอน!
“เยี่ยม!”
หลังจากที่สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงทั่วทั้งร่างกาย ฉู่โม่วก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
ผลการเก็บเกี่ยวเช่นนี้นั้นคุ้มค่ากับความเสี่ยงและการต่อสู้กับต้นกำเนิดของหมอกทมิฬเหลือเกิน!
หลังจากนั้น
เขาก็หันไปมองที่เสาหยกอีกครั้ง
พลังแห่งห้วงมิติที่เขาดูดซับมาก่อนหน้านี้เป็นพลังบริสุทธิ์
และเสาหยกนี้ก็ไม่ได้มีแค่พลังแห่งห้วงมิติ แต่นอกจากนี้ยังมีต้นกำเนิดและกฎเกณฑ์แห่งห้วงมิติอยู่ด้วย มันเป็นสมบัติที่สามารถพัฒนาพรสวรรค์และความเชี่ยวชาญในความหมายอันลึกซึ้งได้!
“ฝึกรากฐานร่างกายครั้งที่เจ็ดสำเร็จแล้ว แต่นี่เป็นแค่ของเรียกน้ำย่อยเท่านั้น!”
“มื้อหลักที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นแหละ!”
ฉู่โม่วพึมพำ
เมื่อพูดจบ
ชายหนุ่มก็นั่งขัดสมาธิลงอีกครั้ง หรี่ตาลงเล็กน้อย และเริ่มดูดซับพลังต้นกำเนิดและกฎเกณฑ์แห่งห้วงมิติ
เมื่อเข้าสู่การทำสมาธิ
ทันใดนั้น รัศมีลึกลับก็พลุ่งพล่านออกมาจากตัวเขา!
หากมีคนนอกอยู่ที่นี่ ตอนนี้พวกเขาคงสัมผัสได้ว่า แม้ว่าชายหนุ่มจะนั่งอยู่แต่กลับเหมือนถูกแยกออกไปจากตำหนักลับด้วยเกราะป้องกันล่องหน
มันดูใกล้กันแค่เอื้อมมือ แต่แท้จริงแล้วเขาอยู่ในโลกอีกใบ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์