ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 9
บทที่ 9 สังหารโจวชี่และได้รับพลังธาตุลม!
ก่อนที่โจวชี่จะทันตั้งตัว เขาก็เห็นเงากำปั้นอาบประกายอัสนีสีม่วงพุ่งเข้ามาในทันใด!
ภาพนี้ทำให้โจวชี่ตกตะลึงทันที!
แต่เขาก็ตอบโต้อย่างรวดเร็ว ร่างกายนั้นหลบหลีกได้ราวกับผีสาง และในขณะเดียวกันก็ชักกระบี่เล่มยาวออกมากวัดแกว่ง
สายลมอันเยือกเย็นแล่นแปลบผ่านคมกระบี่ที่ถูกฟาดฟันลงมาอย่างมีชั้นเชิง
แต่…
การโจมตีด้วยกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวเล่มนั้นเข้าปะทะกำปั้นในทันใด! แต่กลับไม่อาจสร้างความเสียหายใด และถูกทำลายทันที
“อะไรกัน!”
ใบหน้าของโจวชี่เต็มไปด้วยความตกตะลึง แทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เห็น “แกทำลายกระบี่ฝ่าวายุของฉัน!”
“นี่แกเป็นผู้ปลุกพลังระดับสูงงั้นเหรอ? แล้วยังมีพลังธาตุสายฟ้าอีก?!”
“เป็นไปไม่ได้!”
“แกมันก็แค่ขยะที่ฝึกวรยุทธ์ไม่ได้… เป็นไปได้ยังไงกัน!”
โจวชี่ไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น และอุทานลั่น
“สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็นเสมอไปนะ!”
ฉู่โม่วพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น ร่างกายที่อุดมไปด้วยพลังต่อยออกไปทันทีโดยไม่รอให้เสียเวลา
พลังมหาศาลระเบิดออกมาราวกับทางช้างเผือกถล่ม!
“ถึงแกจะเป็นผู้ปลุกพลังระดับสูง แต่ฉันก็ยังมีพลังธาตุลมอยู่ แกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!”
โจวชี่ได้สติกลับมา และหลบหลีกการโจมตีของฉู่โม่ว
เขากล่าวอย่างเลือด “แกเคยเป็นแค่ขยะชิ้นหนึ่ง แต่จู่ ๆ กลับแข็งแกร่งขนาดนี้ แกคงได้ผจญภัยมาพอตัว หลังจากฆ่าแกแล้ว ฉันก็จะฉวยสมบัติที่แกล่าได้มาเอง!”
พูดจบ
โจวชี่อาศัยความรวดเร็วและวิชากระบี่ที่ฝึกฝนมาประจันหน้ากับคู่อริ
ต่อให้ฉู่โม่วแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่มีทางเอาชนะได้แน่นอน!
โจวชี่อาศัยความเร็วของธาตุลม หลบหลีกหมัดพวกนั้นไปพร้อมกับโจมตี
หากยังเป็นเช่นนี้ ฉู่โม่วจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
ชายหนุ่มขมวดคิ้ว แต่ไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
อัสนีสีม่วงเริ่มแผ่ซ่านจากกำปั้น และครอบคลุมไปทั่วร่างกายจนชายหนุ่มดูยิ่งใหญ่ประหนึ่งเทพเจ้า การปะทะกันระหว่างเงาหมัดและกระบี่เล่มยาวของโจวชี่เกิดขึ้นอย่างบ้าคลั่งดังพายุฟ้าคะนอง
ทันใดนั้นเอง
ฉู่โม่วฉวยโอกาสต่อยออกไป!!
เมื่อเห็นดังนั้น โจวชี่ตั้งใจจะใช้ความเร็วหลบหลีก แต่ใครจะไปคิดว่าตอนที่หลบ อัสนีสีม่วงกลับพุ่งออกมาจากร่างกายฉู่โม่วในทันใด
แม้ว่าโจวชี่จะรวดเร็ว แต่จะเร็วเท่าสายฟ้าได้ยังไงกัน?
ฉัวะ!
อสนีบาตเปี่ยมพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวคำรามกึกก้องประหนึ่งมังกรฟ้า ขณะโจมตีอีกฝ่าย!
“อะไรกัน!”
โจวชี่แหกปากคร่ำครวญออกมาทั้งร่างกายที่มีควันลอยโขมง
ร่างเขาลอยออกไปไกลมากกว่าสิบเมตร จนกระแทกเข้ากับต้นไม้ขนาดใหญ่ ก่อนจะร่วงลงมา
เขากระอักเลือดกองใหญ่ แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“เป็นไปไม่ได้ ฉันจะแพ้ขยะอย่างแกได้ยังไง!”
โจวชี่ถูกทำร้าย
ในฐานะนักเรียนอัจฉริยะผู้มีพ่อเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง เรียกได้ว่าชายคนนี้เติบโตมาพร้อมกับช้อนเงินช้อนทอง
เขาชินกับการถูกยกยอว่าไร้เทียมทานในหมู่คนระดับเดียวกัน
ทั่วทั้งฐานลู่หยาง นอกจากอัจฉริยะตัวจริงของคลาสเรียนพิเศษแล้ว ไม่มีเด็กรุ่นใหม่คนไหนเทียบชั้นเขาได้แม้แต่คนเดียว
แต่วันนี้
เขากลับต้องพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย.. ให้กับขยะชิ้นหนึ่งที่ดูถูกดูแคลนมาโดยตลอด!!
โจวชี่จะรับไหวได้ยังไง!
ฉู่โม่วไม่พูดอะไร เขาแค่เดินไปหยุดอยู่เบื้องหน้าคู่อาฆาตอย่างใจเย็น …ก่อนเงื้อหมัดขึ้น
กำปั้นนั้นอาบไปด้วยอัสนีสีม่วงเปี่ยมพลังทำลายล้าง
“แกจะฆ่าฉันงั้นเหรอ?!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่แผ่ซ่านออกมา โจวชี่ผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสพลันเสียวสันหลังวาบ
ความตื่นตระหนกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา แต่แล้วก็แปรเปลี่ยนเป็นความโหดร้ายขึ้นอีกครั้ง “แกฆ่าฉันไม่ได้หรอก พ่อฉันเป็นถึงขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง! ถ้าแกกล้าฆ่าฉัน เขาต้องไม่ปล่อยแกไปแน่ ย… ยกโทษและไว้ชีวิตฉันเถอะ… ฉันรู้ว่ามีสมบัติซ่อนอยู่ที่ไหน ปล่อยฉันไปซะ แล้วจะบอก…”
“หนวกหู!”
ฉู่โม่วไม่เปลี่ยนใจแม้แต่น้อย เขาพุ่งกำปั้นนั้นออกไปทันที
ตู้มมม!!
หลังเสียงดังสนั่น ศีรษะของโจวชี่ก็ระเบิดราวกับลูกแตงโม
…
ในโพรงต้นไม้
หลังจากที่ฉู่โม่วฝังร่างของมู่จื้อเสร็จ เขาก็หันไปมองร่างของโจวชี่ตรงหน้า
หน้าต่างที่ไม่ได้เห็นมาพักใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[เป้าหมาย: โจวชี่]
[สามารถกลืนกินได้!]
[ต้องการกลืนกินหรือไม่?]
“กลืนกิน!”
ฉู่โม่วยื่นฝ่ามือออกไปอย่างไม่ลังเล
ทันใดนั้นเอง
ฝ่ามือลวงตาสีทองปรากฏขึ้นมาจากฝ่ามือของเขา มันเข้าไปในร่างกายของโจวชี่ เมื่อกลับออกมาอีกครั้งก็มีกลุ่มก้อนลมสีขาวติดออกมาด้วย
[การกลืนกินเสร็จสิ้น!]
[ได้รับ ‘ธาตุลมระดับ 2’!]
[ต้องการ ‘หลอมรวม’ หรือไม่?]
“หลอมรวม!”
หลังจากที่ฉู่โม่วพูดจบ ลูกแก้วลมก็เข้าไปในร่างกายของเขา ก่อนกระบวนการผสานพลังจะเริ่มต้นขึ้น
มันทำลายเส้นเลือดและกระดูกเพื่อทำการจัดระเบียบใหม่
แต่อาจเพราะพลังกายเนื้อของฉู่โม่วแข็งแกร่งอยู่แล้ว ความเจ็บปวดจากการผสานพลังในครั้งนี้จึงน้อยลงมาก
หลังจากผ่านไปสักพัก
การหลอมรวมเสร็จสิ้น!
ฉู่โม่วอยากทดลองใช้พลังธาตุลมที่พึ่งได้มาใหม่จนแทบทนรอไม่ไหวแล้ว
ทันทีที่เคลื่อนไหว ร่างกายของเขาก็กลายเป็นภาพติดตาที่พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว!
แม้ฉู่โม่วจะกำลังเหน็ดเหนื่อย แต่เขาก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
“ร่างกายนี้เบากว่าเดิมเยอะเลย แล้วก็เร็วขึ้นกว่าเดิมอย่างน้อยสามเท่าด้วย!”
“อย่างที่คิดไว้เลย ธาตุลมที่สุดยอดจริง ๆ!”
…
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์