บทที่ 10 การกลืนกินครั้งใหญ่!
ฉู่โม่วตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปยังเทียบความเร็วขนาดนี้ไม่ได้!
พูดอีกอย่างก็คือ
ด้วยคุณสมบัติธาตุสายฟ้าและลม พละกำลังของฉู่โม่วในตอนนี้เทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ หรือกระทั่งเอาชนะพวกเขาได้เสียด้วยซ้ำ!
แต่พรสวรรค์ทั้งสองธาตุที่เขาครอบครองยังอยู่ในระดับ 2 เท่านั้น
ถ้าความสามารถเหล่านี้พัฒนาต่อไป มันจะน่าสะพรึงกลัวถึงขนาดไหนกันนะ?
“มาดูกันซิว่าโจวชี่จะมีของดีเก็บไว้มากแค่ไหน!”
ฉู่โม่วพยายามระงับความตื่นเต้นลง และเข้าไปใกล้โจวชี่อีกครั้งเพื่อทำการกลืนกินต่อไป
แม้ว่าระบบการกลืนกินจะใช้ได้แค่กับหนึ่งเป้าหมายต่อเดือน มันก็สามารถกลืนกินได้อย่างไม่จำกัดจำนวนครั้งกับเป้าหมายนั้น ๆ จนกว่าจะไม่มีอะไรให้กลืนกินอีก
“กลืนกิน!”
ฉู่โม่วกล่าวในใจ
[การกลืนกินเสร็จสิ้น!]
[ได้รับกระบวนท่าระดับทองแดง: กระบี่ฝ่าวายุ!]
“ได้ตำรามาด้วยจริง ๆ เหรอ?”
ฉู่โม่วมองดูหนังสือที่ปรากฏขึ้นในมือด้วยความประหลาดใจ
เมื่อเปิดดู เขาก็พบว่าเนื้อหานั้นเหมือนกับวิธีที่โจวชี่ใช้กระบี่ฝ่าวายุก่อนหน้านี้เป๊ะ ๆ
“หรือว่าระบบกลืนกินจะไม่ได้ใช้ได้แค่กับพรสวรรค์หรือพลังกายเนื้อ แต่ยังใช้กับวรยุทธ์หรือกระบวนท่าต่าง ๆ ที่เรียนรู้มาในชีวิตได้ด้วยเหรอ?”
ฉู่โม่วขนลุกเมื่อตระหนักถึงพลังของระบบกลืนกินมากขึ้น
แม้ว่า ‘กระบี่ฝ่าวายุ’ เล่มนี้จะไม่ได้ทรงพลังมากนักในมือของโจวชี่ แต่อย่างไรแล้ว มันก็ยังเป็นกระบวนท่าอยู่วันยังค่ำ
กระบวนท่านั้นมีราคาสูงมาก แม้แต่ระดับทองแดงที่จัดว่าธรรมดาทั่วไปที่สุดก็นับว่าทรงคุณค่า
กระทั่งผู้ฝึกยุทธ์ยังได้มาอย่างยากลำบาก
หลักฐานหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือ ในภารกิจไล่ล่าของสถาบันครั้งนี้ ผู้ชนะรางวัลอันดับหนึ่งก็ยังได้รับแค่กระบวนท่าระดับทองแดงเท่านั้น
โจวชี่เป็นเพียงผู้ปลุกพลังระดับกลาง แต่กลับมีกระบวนท่าขั้นทองแดง… เขาจะต้องเรียนรู้มันมาจากพ่อที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงแน่
“งั้นก็ดีเลย!”
ฉู่โม่วพยักหน้าเบา ๆ แล้วจึงนาบตำราเข้ากับศีรษะของตัวเอง
หลังจากนั้น
หนังสือทั้งเล่มก็สลายกลายเป็นลำแสงนับไม่ถ้วนที่หลั่งไหลเข้าไปในความคิดของฉู่โม่ว
เขาเรียนรู้กระบวนท่าทั้งหมดในตำราเล่มนี้แล้ว!
“การเรียนรู้กระบวนท่า ‘กระบี่ฝ่าวายุ’ มีสามขั้น ถ้าเรียนรู้ขั้นแรกได้ ก็จะเคลือบคมกระบี่ด้วยรัศมีพลังได้ และในขั้นที่สามนั้นผู้ใช้กระทั่งสามารถตัดผ่ารัศมีแสงได้…!”
ก่อนหน้านี้เขาเห็นโจวชี่อาบกระบี่ไปด้วยรัศมีพลังอันเยือกเย็น ซึ่งตอนนั้นอีกฝ่ายยังไม่ได้ใช้มันจริง ๆ จัง ๆด้วยซ้ำ!
ฉู่โม่วอดรู้สึกโชคดีไม่ได้
โชคดีที่โจวชี่ยังไม่ค่อยชำนาญ ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงฆ่าเขาได้ง่าย ๆ ไปแล้ว!
“กลืนกินต่อ!”
ฉู่โม่ววางมือลงบนร่างกายของโจวชี่และพูดในใจอีกครั้ง
[การกลืนกินเสร็จสิ้น!]
[ได้รับแผนที่สมบัติ!]
“แผนที่สมบัติเหรอ?”
ฉู่โม่วมองดูม้วนกระดาษสีเหลืองที่ได้รับมาและกลืนกินมันเข้าไป
ข้อความหนึ่งพรั่งพรูเข้ามาในความคิดของเขาทันที
“ตำแหน่งของรังสัตว์อสูรระดับ 3 มังกรพสุธานั้นคาดว่ามีแก่นแท้แห่งจิตวิญญาณหมื่นปีอยู่… โจวชี่มาที่นี่เพราะแบบนี้นี่เอง!”
แววตาของฉู่โม่วเป็นประกาย
เขาเองก็เคยได้ยินเรื่องคุณสมบัติของแก่นแท้แห่งจิตวิญญาณหมื่นปีมาบ้าง
หากเรื่องนี้เป็นความจริง เขาต้องไปสำรวจที่นั่นให้ได้!
[ทรัพยากรของเป้าหมายหมดแล้ว ไม่สามารถกลืนกินต่อได้]
ตอนนั้นเอง ฉู่โม่วผู้กำลังอารมณ์ดีอย่างที่สุด และกำลังจะใช้ระบบกลืนกินต่อก็ต้องตกตะลึง
ความรู้สึกเสียดายท่วมท้นขึ้นในใจทันที
แต่แล้วมุมปากของชายหนุ่มก็คลี่ยิ้มออกมา
แม้ว่าโจวชี่จะน่ารังเกียจ แต่ทรัพยากรที่กลืนกินมาก็เป็นประโยชน์อย่างถึงที่สุด
พรสวรรค์ธาตุลมระดับ 2!
กระบวนท่าระดับทองแดง กระบี่ฝ่าวายุ!
“ไม่คิดเลยว่าโจวชี่จะมีของหายากแบบนี้ด้วย!”
นอกจากตกตะลึงแล้ว ฉู่โม่วยังดีใจอย่างถึงที่สุด
เดิมทีเขาต้องแบกสิ่งของมากมายซึ่งไม่ได้สะดวกสบายนัก
ตอนนี้เมื่อมีถุงเก็บของ ปัญหานั้นก็ถูกแก้ไขเป็นที่เรียบร้อย
เขาใส่อณูแห่งชีวิตเข้าไปทันที และในไม่ช้าถุงเก็บของก็เปิดออก
ข้างในมีความกว้างราวสองลูกบาศก์เมตรและมีของต่าง ๆ ของโจวชี่ รวมไปถึงชิ้นส่วนและเลือดของสัตว์อสูรด้วย
คุ้มค่าแล้วที่เจอมัน
นอกจากนั้นยังมีหินปฐมกาลอยู่กองหนึ่งด้วย
ตั้งแต่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลวงขึ้น ด้วยผลของอณูแห่งชีวิต โลกก็ค่อย ๆ พัฒนาขึ้น บางสถานที่ที่มีอณูแห่งชีวิตแข็งแกร่งจะกลายเป็นแหล่งเกิดหินปฐมกาลขึ้น
ผู้ฝึกยุทธ์สามารถใช้หินปฐมกาลเช่นนี้ในการฝึกฝนได้
และเพราะอณูแห่งชีวิต สิ่งนี้ได้กลายเป็นสกุลเงินในการซื้อขายระหว่างผู้ฝึกยุทธ์ไปแล้ว
“หินปฐมกาลระดับต่ำหกร้อยสามสิบห้าก้อน!”
“เลือดสัตว์อสูรสิบสองตัว และสามตัวในนั้นเป็นสัตว์อสูรระดับ 2 ด้วย!”
“โจวชี่นี่เป็นตัวนำบ่อเงินบ่อทองของฉันจริง ๆ!”
ฉู่โม่วพึงพอใจมากเมื่อไล่สายตามองทรัพยากรที่ได้มา
เขาใส่ทุกอย่างเข้าไปในถุงเก็บของ แล้วจึงห้อยเอาไว้ที่เอว
ตอนนี้
ฉู่โม่วมีเลือดของสัตว์อสูรยี่สิบเอ็ดตัว และเป็นเลือดของสัตว์อสูรระดับ 2 เสียสามตัว!
รวมไปถึงน้ำผึ้งวิญญาณต้นกำเนิด เช่นเดียวกันกับหินปฐมกาลหกร้อยกว่าก้อนและกระบี่ฝ่าวายุด้วย
ทรัพยากรเหล่านี้มีค่ามากทีเดียว!
หลังจากที่ตบถุงเก็บของเบา ๆ อย่างพึงพอใจ ฉู่โม่วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบน
ตอนนี้เป็นเวลาช่วงบ่ายแล้ว
“ก่อนพระอาทิตย์ตกยังเหลือเวลาอีกไม่ถึงสองชั่วโมง แต่การเดินทางตอนกลางคืนก็อันตรายเกินไป!”
“คืนนี้ฉันจะฝึกฝนก่อนแล้วกัน! รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าแล้วค่อยออกไปตามหาสมบัติ!”
…

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์