สอนสวาท คุณครูพยาบาล บทที่ 14 อบอวบไปด้วยรัก อวสาน NC

sprite

ใบหน้าหล่อก้มลงกัดกินก้อนเนื้อคู่แฝดผ่านเสื้อผ้าที่สวมใส่ มือหนาขย้ำขยี้ฟ้อนเฟ้นเต็มแรง

แม้จะมีเนื้อผ้าขวางกั้นแต่ทุกอากัปกิริยาเต็มไปด้วยความรุนแรงหยาบโลน หล่อนสัมผัสยามที่เขา งาบงับเต็มแรงจนปลายถันชูช่อ

เสื้อสีขาวเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำลาย ในขณะที่ช่วงล่างนั้นเขากดสะโพกเข้าหาอย่างล้ำลึก ท่อนเอ็นใหญ่ยาวหายเข้าไปในร่องกลีบสุดตอเอ็น

“อ่า อูยย แน่นจังเลย อ่า คับกลีบเลยค่ะคุณขุนพล อ่า....อูยยยส์”

ใบหน้าสาวเหยเก เป่าลมออกทางปากร่องกลีบมันเต็มไปด้วยความหน่วงกระสันและอึดอัดในคราเดียวกันแต่ทว่าอย่างแรกกลับมีอิทธิพลมากกว่า

“อ่า...ช่อแก้ว ทำไม รูเธอมันฟิต ขนาดนี้ อ่า....ซี๊ดดด”

กลีบอูมของหล่อนมันคับแคบไม่ต่างจากสาวบริสุทธิ์ทั้งที่โดนเขาบุกทะลวงอัดกระหน่ำไม่รู้ต่อกี่ครั้ง กี่ครา

ขุนพลครางกระเส่าในขณะที่สะโพกสอบเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงตั้งแต่เริ่มต้นการสอดประสาน ภายนอกเขาอาจอ่อนโยนแต่ทว่าความจริงแล้วเขามีรสนิยมความต้องการทางเพศที่รุนแรง และดูเหมือนว่าหล่อนจะชื่นชอบ

สะโพกสอบขยับกระเด้าถี่ระรัวส่ายคลึงบดอัดกระหน่ำแต่หล่อนกลับเด้งรับแอ่นหยัดอย่างรู้งาน ร่องสาวคับแคบแต่กลับฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำเสี้ยน

“อ่า...เย่อมันส์มาก โอ้ววว ซี๊ดดดด โอ้ววว”

การเคลื่อนไหวดุดันที่เขากระแทกกระทั้นดูเหมือนว่ามันจะยังไม่เพียงพอ...

“แรงอีกนิด โอ้วว คุณขุนพล อ๊า แรงอีก อูยยส์เสียวแคม อ่า อูยยววว์ ใกล้แล้วค่ะ ใกล้แล้ว ซอยแรงๆ”

ชายหนุ่มระบายยิ้มเหี้ยมหื่นกระหายหล่อนกับเขาเหมาะสมกันสุดๆ

“โอ้ววว ฉันจะเย่อไม่ยั้งแล้วนะ ช่อแก้ว โอ้วว จะเอาให้หลวมเลยแม่สาวร่านร้อน โอ้ววว....”

เอี๊ยด อ๊าด เอี๊ยด อ๊าด เอี๊ยด อ๊าด เสียงเตียงราคาร่วมแสนครางประท้วงอย่างไม่ควรแต่มันเกิดขึ้นแล้ว

ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ

เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นในขณะที่ร่างบางแทบหักครึ่งความเสียวเสียดรุนแรงก่อตัวที่ช่องท้องเจียนระเบิด ร่องกลีบที่ทำหน้าที่โอบอุ้มความใหญ่ยาวทำงานอย่างหนักเมื่อมันเกิดการเสียดสีอย่างรุนแรงถี่กระชั้น

เรียวขางามแยกอ้ากว้างมากขึ้นเพื่อหวังให้หัวหยักพุ่งทะยานเข้ามาชดกับมดลูกด้านใน

“อูยยยส์ ใช่ อ๊า ใช่แบบนั้น อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ....อูยยยยยส์”

มือสองข้างจับเรียวขาของตนเองแยกอ้าพร้อมกับดึงเข้าหากาย ในขณะที่เขาระดมท่อนเอ็นทิ่มแทงไม่ยั้งราวกับคนคลั่ง

ทุกจังหวะมันเต็มไปด้วยความรุนแรงชนิดที่ท่อนเนื้อแทบทะลุออกทางด้านหลัง

ความแข็งชันที่ครูดเข้าออกเป็นจังหวะถี่ระรัวทำให้หล่อนไต่ขึ้นสวรรค์เบื้องบนทันที

“อ๊ายยยยยย อื้ออออออ....คุณขุนพลล อูยยยส์”

สิ้นสุดเสียงครางของหล่อนเตียงทั้งหลังแทบพังครืน เมื่อเจอเขาขยับบั้นเอวซอยดุดัน กระแทกกระทั้นอย่างลืมตายก่อนจะหลั่งน้ำขาวขุ่นออกมาทุกหยาดหยด

“อีช่อแก้ว !!”

เด็กสาวที่เพิ่งก้าวเข้ามาในบ้านไม้ทรุดลงกองกับพื้นเพราะโดนคนมีศักดิ์เป็นป้าตบเต็มแรง

“โอ๊ย...ป้า ฉันเจ็บนะจ๊ะ”

“คุณประเสริฐเขาบอกว่าแกทำให้เขาโดนไล่ออก”

เด็กสาวพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะต้องใช้มือทั้งสองปัดป้องฝ่ามือที่ระดมทุบตีด้วยโทสะของสุดา

“กูให้มึงเอาเขาทำผัว แต่มึงดันไปทำเขาโดนไล่ออกเสียนี่”

ขุนพลที่เพิ่งตามมารีบตรงเข้ามาประคองร่างอรชรที่โดนทำร้ายทันที

“ถึงคุณจะเป็นป้าแต่ก็ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้”

“กูจะส่งมึงไปอยู่ที่บ่อนเสี่ยฮวง”

“คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นเพราะผมจะพาช่อแก้วไปอยู่ด้วย”

ชายหนุ่มขบกรามแกร่งแน่นสายตาวาวโรจน์เมื่อเห็นใบหน้าเนียนสวยของคนรักเต็มไปด้วยร่องรอยของฝ่ามือ

“นังช่อแก้วไอ้ผู้ชายคนนี้เป็นใครผัวแกหรือไง ร่านเหมือนแม่ แถมยังโง่ไม่เสือกหาคนรวยๆ เกาะ”

มือบางยกขึ้นสัมผัสใบหน้าซีกที่โดนฟาดอย่างหนักก่อนจะมองคนเป็นป้าด้วยแววตาตัดพ้อผิดหวัง

“ฉันบอกเธอแล้วว่าเธอไม่ควรจะอยู่ที่นี่อีกต่อไป”

ช่อแก้วเม้มเริมฝีปากแน่น ขุนพลขอให้หล่อนย้ายไปอยู่กับเขาแต่หล่อนเป็นห่วงลุงและป้าหากไม่มีหล่อนพวกเขาอาจจะลำบาก แต่ดูเหมือนว่าตนจะคิดผิด

ดวงตากลมโตเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตามองคนสูงวัยด้วยสายตาที่ยังเต็มไปด้วยความเคารพรัก แต่สุดากลับมองด้วยความชิงชัง

“จะไปไหนก็ไปได้เลยนะอีช่อแก้ว อีโง่ อยากใฝ่ต่ำ กูจะหาผัวรวยๆ ให้ก็ไม่ชอบ”

ช่อแก้วปาดน้ำตา ก่อนจะเดินไปหยิบข้าวของน้อยชิ้นของตนหนึ่งในนั้นคือรูปของบิดามารดา ระหว่างที่เด็กสาวหายขึ้นชั้นบนไปนั้นสุดาปรายตามองชายหนุ่มด้วยความหยามหยันดูแคลน

“ไปเถอะช่อแก้ว”

ชายหนุ่มโอบร่างอรชรที่เดินลงจากชั้นสองในขณะที่สุดาเบ้หน้ามองดูถูก

ช่อแก้วกระพุ่มมือยกขึ้นไหว้โดยที่สุดานั้นไม่ได้รับไหว้แต่อย่างใด

“ช่อแก้วลานะคะป้า ฝากลาลุงด้วยถ้ามีโอกาสช่อแก้วจะกลับมาเยี่ยมนะคะ”

สุดาเบ้หน้าด้วยความรำคาญ “ไม่ต้องมาฉันไม่ได้อยากเห็นหน้าแก”

ช่อแก้วก้มหน้าซ่อนความเจ็บช้ำแม้แต่วินาทีสุดท้ายสุดาผู้เป็นป้าก็ไม่แม้แต่จะแสดงความรักหรือ เศษเสี้ยวความอาทร

“ไปกันเถอะช่อแก้ว”

“ค่ะ...คุณขุนพล”

มือหนาโอบรั้งร่างของหญิงสาวให้เดินออกจากบ้านไม้หลังเก่าแสนทรุดโทรมก่อนจะพาไปขึ้นรถที่จอดอยู่เยื้องออกไป

เสียงรีโมทกุญแจรถยนต์หรูทำงาน สุดาที่กำลังจะก้าวเดินเข้าบ้านต้องเหลียวหันกลับมามอง

เสียงประตูรถปิดลงโดยที่สุดารีบวิ่งแจ้นออกมาหน้ารั้วบ้านด้วยอารามตื่นตระหนก...นี่หล่อนพลาด อะไรไป

“ช่อแก้ว....ช่อแก้วหลานรักกลับมาก่อน ช่อแก้ว อีช่อแก้ววววววว”

หล่อนได้แต่แหกปากตะโกนสุดเสียงเพราะรถยนต์ยุโรปหรูหราแล่นผ่านไปด้วยความรวดเร็วโดยสุดาได้แต่มองตามด้วยความขัดใจ

ความกังวลที่มีอยู่มันสลายหายไปหมดสิ้นเมื่อได้พบเจอกับบิดามารดาของขุนพล ท่านทั้งสองเมตตาหล่อนมาก

“สบายใจได้แล้วใช่ไหม”

“ค่ะ สบายใจขึ้นเยอะเลยค่ะ”

ขุนพลโอบกอดร่างของหล่อนจากทางด้านหลังและดูเหมือนว่ามือไม้ของเขาจะเริ่มอยู่ไม่นิ่งตั้งแต่ที่ก้าวผ่านพ้นประตูห้อง

“อย่า...อย่าค่ะพอก่อน”

“พ่อกับแม่ไม่ได้ห้ามฉันกอดเธอสักหน่อยแต่ท่านขอให้เรารู้จักป้องกันก็พอ”

ใบหน้าสาวแดงก่ำกำซ่านโดยที่เขาระบายยิ้มเมื่อเห็นว่าที่คนรักขัดเขิน

“คุณขุนพล....”

บิดามารดาของเขาจะจัดงานหมั้นให้ภายในอาทิตย์หน้า และหากหล่อนเรียนจบจะจัดงานแต่งให้ทันที

“ช่อแก้วโชคดีเหลือเกินค่ะ ที่ท่านทั้งสองเมตตาให้ช่อแก้วได้มีโอกาสกลับไปเรียน”

มันคือความใฝ่ฝันอันสูงสุด เด็กสาวสะอื้นเล็กน้อยด้วยความปิติโดยที่ขุนพลนั้นโอบกอดหล่อนอย่างแนบแน่น

“ช่อแก้วเธอมีฉันเสมอนะต่อจากนี้ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ไม่ว่าจะอีกกี่สิบปี”

“คุณขุนพล...ช่อแก้วรักคุณค่ะ ขอบคุณนะคะที่รักช่อแก้ว”

สองร่างโอบกอดกันด้วยความรักโดยที่ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ยืนยาวสักเพียงใดรับรู้เพียงจะเป็นเช่นนี้ตราบจนนิรันดร์

“อ๊า...อ๊ะ ช่อแก้ว โอว....”

มือบางล้วงเจ้าสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้กางเกงพร้อมกับกอบกุมมันเอาไว้รูดขึ้นลงถี่กระชั้น

“ให้ ช่อแก้ว อมนะคะคุณขุนพล ช่อแก้ว เอ่อ... ช่อแก้วคิดถึง ท่อนของคุณ

อัปเดต บทที่ 14 อบอวบไปด้วยรัก อวสาน NC ของ สอนสวาท คุณครูพยาบาล

ประกาศ สอนสวาท คุณครูพยาบาล ได้อัปเดต บทที่ 14 อบอวบไปด้วยรัก อวสาน NC พร้อมรายละเอียดที่น่าทึ่งและคาดไม่ถึงมากมาย ในการเขียนที่คล่องแคล่วในข้อความที่เรียบง่าย แต่จริงใจบางครั้งความโรแมนติคที่สงบของผู้แต่ง ผัดบวบ ใน บทที่ 14 อบอวบไปด้วยรัก อวสาน NC พาเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ ลองอ่านซีรี่ส์ บทที่ 14 อบอวบไปด้วยรัก อวสาน NC สอนสวาท คุณครูพยาบาล ที่นี่ แป้นค้นหา: สอนสวาท คุณครูพยาบาล บทที่ 14 อบอวบไปด้วยรัก อวสาน NC