ตาบอดแต่รักเจ็บปวด นิยาย บท 8

ดลธีเป็นคนตื่นง่าย ดังนั้นเธอจึงตื่นขึ้นด้วยเสียงอันดังของการเปิดประตู เมื่อเธอลืมตาขึ้น เธอเห็น ชีวนัย ยืนอยู่ข้างเตียง แสงอ่อน ๆ ที่เปล่งออกมาจากโคมไฟข้างเตียงส่องบนศีรษะของเขาทำให้เขาดูหลอกตา

เมื่อเทียบกับแสง เธอมองไม่เห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน แต่อย่างใด เธอรู้สึกถึงความกลัวที่อธิบายไม่ได้

เธอสะดุ้งและย้ายไปที่มุมเตียง พยายามสงบสติอารมณ์ อย่างไรก็ตาม ริมฝีปากที่สั่นเทาของเธอทรยศต่อเธอ " ชีวนัย ทำไม... คุณมาที่นี่ในเวลานี้ทำไม? มีอะไรหรือเปล่า?”

“แน่นอนว่ามี” เขาตอบอย่างเฉยเมย

จู่ๆ ไฟก็เปิดขึ้น

แสงสีส้มปกคลุมทั่วทั้งวอร์ด

มันนุ่มนวลและชวนให้มึนเมา แต่ก็ไม่สามารถทำให้ใจที่เย็นชาของ ชีวนัย อ่อนลงได้

ยืนอยู่ข้างเตียงเขามองลงไปที่เธออย่างประจบประแจง “คุณแทงไตข้างหนึ่งของโรสลี ดังนั้นคุณต้องมอบไตของคุณให้เธอ ลุกขึ้นแล้วตามผมไปที่ห้องผ่าตัด เดี๋ยวนี้!!”

“ทำไมฉันต้องให้ไตกับเธอด้วย”

ดลธีตกตะลึง “ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ แต่ฉันสาบานว่าฉันไม่ได้ทำร้ายเธอ เธอทำตัวเอง นอกจากนี้ คุณรู้หรือไม่ว่าการเอาไตข้างหนึ่งของฉันไปหมายความว่าอย่างไร ฉันท้องอยู่นะ ถ้าคุณยืนยันที่จะเอาไตของฉันออก ฉันอาจจะตายบนโต๊ะผ่าตัด... " เธอมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา

“ชีวนัย ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณเต็มใจที่จะเสี่ยงและเอาชีวิตของทารกเป็นเดิมพัน เพียงเพราะคุณไม่รักฉัน!”

รู้สึกไม่สบายใจน้ำตาเริ่มเอ่อในดวงตาของเธอ

ชีวนัยไม่สนใจข้อกล่าวหาของดลธี เขาคว้าแขนเธอ ดึงเธอขึ้นจากเตียงในโรงพยาบาล แล้วลากเธอออกไป

เมื่อเขาเดินออกไป เขาก็พูดว่า "ถูกต้องแล้วที่คุณต้องชดใช้บาปของคุณ!"

ไม่จำเป็นต้องพูดว่า ชีวนัย แข็งแกร่งกว่า ดลธี มาก

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน