เข้าสู่ระบบผ่าน

ตาบอดแต่รักเจ็บปวด นิยาย บท 9

ปฏิกิริยาของดลธีทำให้โรสลีพอใจอย่างมาก

เธอเดินเข้าไปหาดลธีและเยาะเย้ยอย่างเย่อหยิ่ง “เธอลืมวิชาเอกที่ฉันเรียนไปแล้วหรือไง การหาเลือดไก่ถุงหนึ่งและมีดพับเป็นอุปกรณ์ประกอบฉากมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับฉัน”

เมื่อมันปรากฏออกมา ทุกอย่างคือการแสดง

ดลธีจ้องไปที่โรสลีและคำรามอย่างโกรธจัด “ทำไมเธอถึงโกหกชีวนัยว่าเด็กในตัวฉันไม่ใช่ของเขา ทำไมเธอถึงโกหกเขาว่าฉันเป็นคนแทงเธอ กว่ายี่สิบปีในฐานะพี่สาวของเธอ ฉัน ไม่เคยทำผิดหรือปฏิบัติต่อเธออย่างไม่เป็นธรรม ทำไมถึงทำกับฉันได้”

“ทำไม? เพราะเธอคือคนที่พ่อของชีวนัยเลือก”

โรสลีก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจ เธอเอื้อมมือไปหาใบหน้าที่ซีดเล็กน้อยแต่สวยงามของดลธี จากนั้นเธอก็หยิกเธอเล็กน้อย ความอิจฉาริษยาและความเกลียดชังปรากฏบนใบหน้าของเธอขณะที่เธอพูดว่า "เห็นได้ชัดว่า ชีวนัย กับฉันรักกัน แต่พ่อของเขา... คนแก่คนนั้นคิดว่าฉันเป็นคนคิดร้ายและใจน้อย เขาคิดว่าฉันจะไม่สามารถแบกรับความรับผิดชอบอันหนักอึ้งของการเป็นภรรยาของ ชีวนัย ได้ ฉันควรจะแต่งงานกับ ชีวนัย ไม่ใช่เธอ!

“ดลธี เธอเอาคนของฉันไป และหลังจากแต่งงานกับเขามาสี่ปีแล้ว เธอก็ค่อยๆ ดึงหัวใจเขาไปเช่นกัน ฉันจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร”

“ฉันจะเอาของทุกอย่างที่เธอเป็นเจ้าของไปทีละนิด เพื่อให้เธอได้ลิ้มรสยาของคุณเอง!”

“เมื่อ 4 ปีที่แล้ว ฉันยังติดสินบนสาวใช้ในครอบครัวสันติเพื่อเพิ่มยาหลอนประสาทให้กับอาหารของคนแก่ตัวนั้น หลังจากกินไปสองปี แทนที่จะตาย เขาก็กลายเป็นผัก เขาสมควรได้รับสิ่งที่แย่กว่านั้นมาก”

ดลธีตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เธอพูดไม่ออก

“เธอ...เธอทำได้ยังไง”

เธอเฝ้าดูโรสลีเติบโตขึ้นมา เธอไม่เคยคาดหวังว่าหล่อนจะมีจิตใจที่ชั่วร้ายซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าที่สวยงาม มันน่ากลัวจริงๆ

“ทำไมล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะการแทรกแซงของเขา ฉันคงเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของชีวนัย แทนที่จะเป็นเมียน้อย”

โรสลียิ้มอย่างเย็นชาและดึงมือออกจากใบหน้าของดลธี เธอหันกลับมาและสั่งผู้ชายที่อยู่ข้างหลังเธอว่า “ดำเนินการผ่าตัดทันที จำไว้ว่าคุณไม่จำเป็นต้องวางยาสลบเธอ”

“ไม่! เธอทำแบบนี้กับฉันไม่ได้!”

ดลธีโกรธมากจนอยากจะตบหน้าโรสลี อย่างไรก็ตาม แขนขาของเธอผูกติดกับโต๊ะผ่าตัดอย่างแน่นหนา เธอจึงไม่สามารถขยับได้เลย

เห็นได้ชัดว่าโรสลีต้องการทรมานเธอจนตาย!

ริมฝีปากของโรสลีขดเป็นรอยยิ้ม

“ฉันต้องการให้เธอรู้สึกถึงความตายของลูกในตัวเธออย่างชัดเจน ขอให้เพลิดเพลินไปกับของขวัญล้ำค่าที่ฉันมอบให้!”

บทที่ 9 : ช่วยฉัน 1

บทที่ 9 : ช่วยฉัน 2

Verify captcha to read the content.VERIFYCAPTCHA_LABEL

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ตาบอดแต่รักเจ็บปวด